Leita til dómstóla vegna laxeldisáforma

Landssamband veiðifélaga (LV) hefur sent Hraðfrystihúsinu Gunnvöru á Ísafirði harðort bréf þar sem skorað er á fyrirtækið að láta af áformum um sjókvíaeldi norskra laxa í Ísafjarðar­djúpi. Bréfið er sent í tilefni þess að HG hefur auglýst drög að mats­áætlun fyrir 6.800 tonna laxeldi á sex svæðum í Ísafjarðardjúpi.

Í bréfi LV kemur fram að sambandið muni leitast við eftir fremsta megni að stöðva fyrirhugaða framkvæmd eldis norskra laxa á öllum stigum málsins og leita atbeina dómstóla til að hnekkja útgáfu eldisleyfis ef svo ber undir.

Þá furðar LV sig á að Hraðfrystihúsið Gunnvör „skuli hafa flutt sjókvíaeldið í óburðugt einkahlutafélag, Háfell ehf. í sinni eigu“.

Telur LV að með þessu sé Hraðfrystihúsið Gunnvör að skjóta sér undan skaðabótaskyldu vegna umhverfistjóns sem starfsemin muni valda í nærliggjandi laxveiðiám.

Jón Helgi Björnsson, formaður LV, segir málatilbúnað fyrirtækisins gallaðan þar sem HG sé skráður framkvæmdaraðili í matsferlinu en starfsemin sé í rauninni hjá öðrum lögaðila, Háafelli ehf.

Hann segir fyrir­tækið hafa stundað blekkingaleik þegar það sótti um leyfi til að ala regnboga en ætlunin hafi svo verið að fá þessum leyfum breytt í laxeldisleyfi.

Hann segir að LV muni skjóta þessu máli til dómstóla verði gefið út leyfi til eldisins enda sé eldi norskra laxa við ósa laxveiðiáa gróft brot stjórnvalda á samkomulagi hagsmunaaðila og landbúnaðarráðuneytisins frá 1988 um að aðeins skyldi leyfa eldi á norskum laxi í landstöðvum.

Vakin hefur verið athygli Skipulagsstofnunar á málinu.

Vegna aðgerða Landssambands veiðifélaga vegna fyrirhugaðrar uppbyggingar á sjókvíaeldi í Ísafjarðardjúpi, vill Höskuldur Steinarsson, formaður Landssambands fiskeldisstöðva, koma eftirfarandi á framfæri:

Fáar atvinnugreinar á Íslandi búa við jafn miklar takmarkanir og strangt regluverk og fiskeldi í sjókvíum.  Frá árinu 2004 hefur verið óheimilt að ala laxfiska í sjókvíum í námunda við laxveiðiár á Íslandi og eldissvæðin því takmörkuð við Vestfirði, Austfirði, Eyjafjörð og Öxarfjörð.  Var það raunar gert varðandi frjóa laxa með auglýsingu nr. 226/2001.  Hér er um að ræða mjög afgerandi ráðstöfun til varnar hugsanlegum óæskilegum áhrifum á villta laxastofna, komi til óhappa eða slysasleppinga við sjókvíaeldi.  Þetta er regluverk sem eftir er tekið erlendis, enda til fyrirmyndar þegar kemur að sambúð fiskeldis og villtra stofna.   Það liggur í hlutarins eðli að þetta stranga regluverk sem setur fiskeldismönnum mjög þröngar skorður hvað varðar eldissvæði, tekur fram fyrri takmörkunum og eftir þessu hafa eldisfyrirtækin því starfað, í sátt við hið opinbera og þau samfélög þar sem þau starfa.  Þar sem Ísafjarðardjúp fellur sannanlega innan þeirra svæða sem skilgreind eru sem eldissvæði,  samkvæmt áðurnefndri auglýsingu, þá er erfitt að skilja á hverju hótanir um lögsókn byggja  gagnvart fyrirtæki sem hyggst byggja upp þar atvinnustarfsemi á komandi árum. Landssamband fiskeldisstöðva bendir á að laxeldisstarfsemi hefur átt stóran þátt í þeim viðsnúning sem orðið hefur í atvinnulífinu á sunnanverðum Vestfjörðum undanfarin 5 ár. Skynsamleg uppbygging atvinngreinarinnar í Ísafjarðardjúpi er því fagnaðarefni fyrir það atvinnusvæði.