Innrásin frá Mars

Nú er enn einu sinni komið haust, tími útvarpsleikritanna. Í kvöld hlutstaði ég á War of the Worlds á YouTube. Skoðaði ósýnilega sviðsmynd sögumannsins (HG Wells) Orson Welles sem hræddi glóruna úr fólki kúrandi í huggulegheitum heima við útvarpstækin sín.

Þar sem ég hef alltaf haft áhyggjur af yfirvofandi heimsendi hef ég samúð með hræðslupúkunum og finnst þetta ekki fallega gert. Samt get ég ekki leynt aðdáun minni. Vá hvað ég væri til í að geta hrætt heilu hópana svona með góðu útvarpsleikriti.

Því þarna tuddast inn í Bandaríska stóborg óboðnar framandi lífverur. Það glamrar í óhugnalegum járnhylkjum og sjóðheitar eiturgufur drepa, fyrst heimavarnarliðið, svo heilu herdeildirnar sem skjóta á Marsbúana með gamladags fallbyssukúlum. Fréttamenn og sérfræðngar tala föðurlega við þjóðina, tjá sig í útvarpið og segja að allt sé í lagi, ekkert að óttast.  En það kemur fljótlega í ljós að það er mikilvægt að vera hræddur, forða sér, fela sig.

Innrásin er náttúrlega algjör martröð, fólk er étið og alið eins og kjúklingar og að lokum eru það bara blessaðar bakteríurnar sem ráða við Marsbúana. Í bili.

En er ekki eitthvað kunnuglegt við þetta?

Er ekki einmitt núna óstöðvandi bylgja af lifandi verum að nálgast eyjuna okkar á alls konar framandi farkostum?

Hvað er að gerast? Á maður að fela sig? Sækja fallbyssurnar? Glatast Ísland eins og við þekkjum það? Verður ekkert eftir að menningu okkar og eðli ef við hleypum þeim inn? Verðum við öll dökkhærðir múslimar? Verður moska á Hlemmi? Erum við að svíkja afkomendur okkar, afkomendur allra íslendinga, sjálfa framtíðina? Hvað þolum við mikið af þessu? Fimmtíu? Fimmhundruð? Fimmþúsund?  

Við sjóndeildarhringinn blasa við okkur fjölskyldur, börnin klædd í fínu ferðafötin sín með bangsa og dúkkur í fanginu. Ætla þau að ryðjast inn til mín?

Er þetta eitthvert leikrit?

Er þetta raunverulegt fólk?

Erum við raunveruleg?

Ætla þau að yfirtaka Ísland af því að náttúran er svo falleg, félagsmálastofnun svo örlát, áfallahjálpin svo fín og svo gaman að djamma í Reykjavík?

Þau koma frá fallegu landi með gamalli menningu og Aleppo er talin elsta borg í heimi. Þar hittist fólk á götuhornum áður en nokkur maður kom til Íslands. Kannski einhverjr geirfuglar, ég veit það ekki. Og hvernig er þetta með þjóðerni? Er ég sem er fæddur 1988 í Svíþjóð meiri íslendingur en flóttamaður frá fyrrum Júgoslavívíu sem kom hingað 1959?

Í fréttunum er föðurleg rödd sem segir að vissulega sé þetta ekki gott en að hér verði allt verði í lagi. Verst að fólkið í bátunum heyrir ekki til hans.