Fögnum fjölbreytni, styðjum við það sem við eigum

Ég hugsa að flestir séu sammála um að fjölbreytni í atvinnulífi sé mikill kostur. Það er nú samt þannig að oftar en ekki er einhver ákveðin atvinnugrein grunnurinn í atvinnulífi byggðar, sem svo hleður utan á sig. Hér í Rangárþingi eystra eru það landbúnaðurinn og ferðaþjónustan. Þar liggja okkar tækifæri og er okkur skylt að byggja upp skipuleggja í sátt við menn og náttúru til að þær atvinnugreinar geti eflst áfram jafnhliða og ættu ekki að vera í samkeppni um rými. Hér eru landbúnaðarsvæði með þeim bestu á landinu og því á að leggja áherslu á að halda því á lofti og leggja metnað í að vernda og efla.

Tækifærin eru mörg.  „Beint frá býli“ og „slow food“ – þar sem er lögð áhersla á að stytta leiðina frá framleiðenda til neytenda, að fólk viti hvaðan landbúðaarafurðirnar koma, að lögð sé áhersla á uppruna þeirra og fjölbreytileikann í framleiðslunni. Bara dæmi um eitt af fjölmörgum tækifærum sem hægt er að grípa hér í sveitarfélaginu.

Blómlegar sveitir í byggð og rækt eru aðdráttarafl fyrir ferðaþjónustuna en eru jafnfram ómissandi vegna þeirrar matvælaframleiðslu sem aðeins þar er hægt að stunda. Til að þessar tvær atvinnugreinar geti haldið áfram að vaxa og dafna í takt við tímann þarf að huga að þjónstu við íbúana sem hana stunda, fólkið í dreifbýlinu. Háhraða internet, viðunnandi vegi allt árið um kring, góðan skólaakstur, möguleikar á barnagæslu, aðgengi að upplýsingum, íbúalýðræði, gott aðgengi að sorpþjónustu eða einfaldlega sérhvað sem allir íbúar þurfa. Ég vil sjá að fólk líti á það sem ákjósanlegan kost að búa og starfa í dreibýlinu og skapa verðmæti af landinu sem hér er til staðar, þannig skapast grundvöllur til að veita þessa þjónustu sem allir íbúar sveitarfélagsins þurfa á að halda. Það styrkir ekki bara dreibýlið heldur allt sveitarfélagið.

Ný tækifæri geta sprottið upp og dafnað aðeins ef grunnstoðirnar eru til og í lagi. Höfum hönd í bagga með það sem við eigum nú þegar, gerum gott betra.