Norræn strandmenning haldin hátíðleg í Ósló

„Það verður mjög margt um að vera, þarna verður kynnt hitt og þetta sem við kemur norrænni strandmenningu,“ segir Sigurbjörg Árnadóttir, formaður Íslenska vitafélagsins og formaður Norrænu strandmenningarsamtakanna, sem standa fyrir hinni árlegu Norrænu strandmenningarhátíð sem fram fer í Ósló þessa dagana. Tónlist, bátar, handverk, fyrirlestrar og fræðsla um íslenska strandmenningu er á meðal þess sem verður á dagskrá á hátíðinni.

Hátíðin er nú haldin í fjórða sinn en fyrsta hátíðin var haldin á Húsavík árið 2011 og er Íslenska vitafélagið hugmyndasmiður og frumkvöðull hátíðanna.

„Þema hátíðarinnar að þessu sinni er báturinn og því sendir Vitafélagið tvo báta á hátíðina, Húna II og Ríkey,“ segir Sigurbjörg.

Gert er ráð fyrir hundruðum báta til Óslóar og er flotinn nú á siglingu inn Óslóarfjörð og kemur til hafnar í Ósló í dag, fimmtudag. Auk þessara tveggja báta verður kynning á íslenskri tónlist sem fjallar um strönd og haf í umsjá hljómsveitarinnar Húnanna. Fleiri Íslendingar standa fyrir ýmsum kynningum og mun Arndís Jóhannsdóttir kynna nýtingu og verkun á roði fyrr og nú og þá ætlar Þorvaldur Friðriksson, fréttamaður að halda fyrirlestur sem ber yfirskriftina Af hverju heitir norræni sjávarguðinn Ægir?

Samtímis og norrænu strandmenningarfélögin kynna sinn menningararf og nýjungar innan strandmenningar halda Norðmenn upp á 200 ára afmæli norsku stjórnarskrárinnar sem og 700 ára afmæli borgarinnar.

„Tilgangur með Norrænu strandmenningarhátíðinni er að vera vettvangur þar sem leikir og lærðir hittast, fræðast, miðla hver öðrum og mynda tengsl. Markmiðið er einnig að styrkja nýsköpun og menningu á strandsvæðum og koma henni á framfæri við almenning. Við viljum opna augu fólks fyrir mikilvægi þessa hluta vistkerfis jarðar og þeirri ógn sem að því steðjar. Þannig verður stutt við áherslur í norrænum umhverfismálum og strandmenningu og hún kynnt fyrir umheiminum. Þetta eflir samstarf, samvinnu og nýsköpun í dreifðari byggðum landanna.

Við stöndum vörð um hreint haf og virðingu fyrir þeirri menningararfleifð sem tengist ströndum hvers lands,“ segir Sigurbjörg.