ESB-málið breytir flokkakerfinu Ólafur Þ. Stephensen skrifar 14. apríl 2014 08:00 Veruleg eftirspurn virðist vera hjá kjósendum eftir nýjum, Evrópusinnuðum hægriflokki, eins og sést af niðurstöðum Capacent-könnunar sem Fréttablaðið birti um helgina. Miðað við það hvernig fylgi flokkanna lagðist í síðustu könnun Capacent og hvaðan nýr flokkur myndi aðallega fá fylgi sitt, gæti hann orðið stærsti flokkur landsins ásamt Sjálfstæðisflokknum, en báðir fengju samkvæmt þessari greiningu 21,5 prósent atkvæða og 14 þingmenn. Þar á eftir kæmu fjórir flokkar með 11-12 prósenta fylgi og 7-8 þingmenn og loks Píratar með 8 prósent og sex þingmenn. Þetta væri gríðarleg breyting á pólitíska landslaginu. Að sjálfsögðu þarf að hafa fyrirvara á niðurstöðunum. Enginn flokkur er orðinn til, langt í næstu kosningar og ný framboð fá oft mikinn stuðning í upphafi sem fjarar síðan út. Það er rangt að stilla nýjum flokki upp sem „Nýja Sjálfstæðisflokknum“ eða klofningi út úr Sjálfstæðisflokknum. Miðað við niðurstöðurnar hefði hann breiðari skírskotun en það og fengi um helming fylgisins frá Framsóknarflokki, Samfylkingu og Bjartri framtíð. Um leið er það heldur ekki rétt, sem haldið hefur verið fram um helgina, að nýr flokkur af þessu tagi kæmi lítið við kaunin á Sjálfstæðisflokknum vegna þess að hann tæki ekki nema um fjórðung fylgis síns frá honum, miðað við það hvað fólk kaus í síðustu kosningum. Í síðustu kosningum var nefnilega um þriðjungurinn af sögulegu fylgi Sjálfstæðisflokksins annars staðar en heima hjá sér. Margir kjósendur sem ella hefðu kosið flokkinn kusu Samfylkinguna eða Bjarta framtíð vegna Evrópustefnunnar, en sumir Framsókn vegna loforða hennar um feita tékka handa millistéttinni. Nýr hægriflokkur gæti komið í veg fyrir að þetta fylgi skilaði sér nokkurn tímann aftur til Sjálfstæðisflokksins og hann myndi festast í núverandi fylgi. Til að ná til breiðari hóps en fyrrverandi kjósenda Sjálfstæðisflokksins yrði slíkur flokkur þó að bjóða upp á eitthvað annað en stefnu Sjálfstæðisflokksins plús að stefna að ESB-aðild. Hann þyrfti til dæmis að setja róttæka uppstokkun landbúnaðarkerfisins á stefnuskrána og greina sig þannig frá flokkunum sem standa vörð um núverandi kerfi. Sumir forystumenn Sjálfstæðisflokksins átta sig greinilega á þeirri ógn sem nýr hægriflokkur væri við framtíðarfylgi hans. Hanna Birna Kristjánsdóttir varaformaður sagði á Stöð 2 um helgina að of geyst hefði verið farið fram með tillögu um að slíta viðræðum við ESB og finna þyrfti breiða sátt í málinu. Spurningin er hins vegar hvort forysta Sjálfstæðisflokksins hefur ekki þegar gengið alltof langt til að Evrópusinnuðu kjósendurnir komi nokkurn tímann aftur heim, að minnsta kosti á meðan aðildarviðræðum er ólokið. Bjarni Benediktsson hefur sagt að Sjálfstæðisflokkurinn muni aldrei styðja slíkar viðræður. Og fyrst ríkisstjórnin vill ekki fara þjóðaratkvæðagreiðsluleiðina til að höggva á hnútinn, er nánast óhjákvæmilegt að flokkakerfið taki breytingum og línurnar leggist eftir afstöðu til þessa stóra hagsmunamáls þjóðarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
Veruleg eftirspurn virðist vera hjá kjósendum eftir nýjum, Evrópusinnuðum hægriflokki, eins og sést af niðurstöðum Capacent-könnunar sem Fréttablaðið birti um helgina. Miðað við það hvernig fylgi flokkanna lagðist í síðustu könnun Capacent og hvaðan nýr flokkur myndi aðallega fá fylgi sitt, gæti hann orðið stærsti flokkur landsins ásamt Sjálfstæðisflokknum, en báðir fengju samkvæmt þessari greiningu 21,5 prósent atkvæða og 14 þingmenn. Þar á eftir kæmu fjórir flokkar með 11-12 prósenta fylgi og 7-8 þingmenn og loks Píratar með 8 prósent og sex þingmenn. Þetta væri gríðarleg breyting á pólitíska landslaginu. Að sjálfsögðu þarf að hafa fyrirvara á niðurstöðunum. Enginn flokkur er orðinn til, langt í næstu kosningar og ný framboð fá oft mikinn stuðning í upphafi sem fjarar síðan út. Það er rangt að stilla nýjum flokki upp sem „Nýja Sjálfstæðisflokknum“ eða klofningi út úr Sjálfstæðisflokknum. Miðað við niðurstöðurnar hefði hann breiðari skírskotun en það og fengi um helming fylgisins frá Framsóknarflokki, Samfylkingu og Bjartri framtíð. Um leið er það heldur ekki rétt, sem haldið hefur verið fram um helgina, að nýr flokkur af þessu tagi kæmi lítið við kaunin á Sjálfstæðisflokknum vegna þess að hann tæki ekki nema um fjórðung fylgis síns frá honum, miðað við það hvað fólk kaus í síðustu kosningum. Í síðustu kosningum var nefnilega um þriðjungurinn af sögulegu fylgi Sjálfstæðisflokksins annars staðar en heima hjá sér. Margir kjósendur sem ella hefðu kosið flokkinn kusu Samfylkinguna eða Bjarta framtíð vegna Evrópustefnunnar, en sumir Framsókn vegna loforða hennar um feita tékka handa millistéttinni. Nýr hægriflokkur gæti komið í veg fyrir að þetta fylgi skilaði sér nokkurn tímann aftur til Sjálfstæðisflokksins og hann myndi festast í núverandi fylgi. Til að ná til breiðari hóps en fyrrverandi kjósenda Sjálfstæðisflokksins yrði slíkur flokkur þó að bjóða upp á eitthvað annað en stefnu Sjálfstæðisflokksins plús að stefna að ESB-aðild. Hann þyrfti til dæmis að setja róttæka uppstokkun landbúnaðarkerfisins á stefnuskrána og greina sig þannig frá flokkunum sem standa vörð um núverandi kerfi. Sumir forystumenn Sjálfstæðisflokksins átta sig greinilega á þeirri ógn sem nýr hægriflokkur væri við framtíðarfylgi hans. Hanna Birna Kristjánsdóttir varaformaður sagði á Stöð 2 um helgina að of geyst hefði verið farið fram með tillögu um að slíta viðræðum við ESB og finna þyrfti breiða sátt í málinu. Spurningin er hins vegar hvort forysta Sjálfstæðisflokksins hefur ekki þegar gengið alltof langt til að Evrópusinnuðu kjósendurnir komi nokkurn tímann aftur heim, að minnsta kosti á meðan aðildarviðræðum er ólokið. Bjarni Benediktsson hefur sagt að Sjálfstæðisflokkurinn muni aldrei styðja slíkar viðræður. Og fyrst ríkisstjórnin vill ekki fara þjóðaratkvæðagreiðsluleiðina til að höggva á hnútinn, er nánast óhjákvæmilegt að flokkakerfið taki breytingum og línurnar leggist eftir afstöðu til þessa stóra hagsmunamáls þjóðarinnar.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar