Bara viðkvæmt blóm sem dansar

„Við förum til Winnipeg í maí, til Frankfurtar í júní og Bergen í haust á einhverjar listahátíðir sem ég veit ekki hvað heita,“ segir Ármann Einarsson, fyrrum skólastjóri sem venti kvæði sínu í kross og gerðist samtímadansari í verkinu Dansaðu fyrir mig. „Pétur sonur minn sem leikstýrir og Brogan tengdadóttir mín sem dansar líka í verkinu vita allt um þessar hátíðir og halda utan um þetta. Ég er bara viðkvæmt blóm sem dansar,“ segir Ármann. „Síðustu sýningar á Dansaðu fyrir mig á Íslandi verða í dag og á morgun. Síðan höldum við út í heim til að sýna dans,“ segir Ármann.

Fyrst er förinni heitið til Winnipeg í Kanada. „Við förum líka til Gimli og Riverton í þeirri ferð. Svo förum við til Frankfurtar og Bergen síðar á árinu. Þessi ferðalög eru alveg staðfest en við erum líka að skoða ferðalög til Írlands, Danmerkur og Bretlands. Síðan var okkur boðið að dansa í Ástralíu en við frestuðum því um óákveðinn tíma. Við hefðum þurft að fjármagna þá ferð sjálf, á meðan hátíðirnar í Bergen, Kanada og Frankfurt bjóða okkur á staðinn. Maður þorði ekki að bóka sig svona langt upp á einhverja vitleysu. Við hefðum þurft að leita eftir svo miklum styrkjum.“

Ármann segir engan bilbug að finna á hópnum. „Þetta er ekki leiðinlegt, skal ég segja þér, að fá að ferðast sem listamaður. Þetta litla ævintýri hefur tekið óvænta stefnu og er að enda með að verða ansi stórt ævintýri. Markmiðið er núna að sýna sem víðast úti. Ég er að vona að það leiði af sér eitthvað stórkostlegt. Það eru umboðsmenn sem koma að sjá þessar sýningar á listahátíðunum. Ég vona að boltinn fari að rúlla. Þeir útlensku listamenn sem hafa séð þetta hafa verið hrifnir. Þeir sem hafa séð sýninguna eru allir mjög jákvæðir. Þetta er önnur sýning en fólk býst við,“ segir Ármann.