Kjóstu og hafðu áhrif Ingibjörg Ósk Birgisdóttir skrifar 7. mars 2014 10:45 Ég hef setið í stjórn VR síðastliðin fjögur ár. Sá tími hefur verið sviptingasamur og hafa formennirnir verið þrír talsins á þeim skamma tíma. Margir stjórnarmenn VR hafa líka staldrað of stutt við. Á það ekki síst við um margar öflugar konur sem hafa ekki sóst eftir endurkjöri. Þessi mikla endurnýjun stjórnarmanna er of hröð. Þótt vitanlega sé gott og hollt í félagsstarfi að fá reglulega inn nýtt fólk með nýjar og ferskar hugmyndir þá má reynsla sem fólk öðlast og tekur töluverðan tíma að afla sér ekki glatast alveg svona hratt. Félagsmenn í stéttarfélögum gera réttilega kröfur til forystumanna en á stundum er gagnrýnin of hörð. Þetta leiðir til þess að fólk veigrar sér við að gefa kost á sér til trúnaðarstarfa fyrir félögin – sem er slæmt því að eins og við vitum eru stéttarfélögin nauðsynlegur hluti samfélagsins – án þeirra gæti afrakstur baráttu vinnandi fólks fyrir bættum kjörum fljótlega orðið að engu. Á stjórnarferli mínum í VR hefur mér verið treyst til að gegna ýmsum trúnaðarstörfum fyrir félagið. Skoðanaskipti innan launþegahreyfingarinnar eru lífleg og menn ekki á sama máli í einu og öllu frekar en annars staðar í þjóðfélaginu. Það má þó aldrei gleyma því að samstaða launafólks er langsterkasta baráttutækið og líklega það eina sem atvinnurekendur taka mark á í reynd og óttast. Það hlýtur að vera eitt af markmiðum allra þeirra sem vinna í þágu VR að stuðla að því að félagsmenn geti verið stoltir af félagi sínu, að þeir geti óhikað treyst félaginu til að gæta réttinda sinna í hvívetna. Ég gef að nýju kost á mér til stjórnarsetu af því að ég tel mig geta nýtt þá reynslu sem ég hef öðlast undanfarin fjögur ár til hagsbóta fyrir félagsmenn VR. Rafrænni allsherjaratkvæðagreiðslu meðal félagsmanna VR vegna kjörs í stjórn lýkur kl. 12 á hádegi föstudaginn 14. mars nk. Um feril og áherslur frambjóðenda að þessu sinni má lesa í VR-blaðinu og á heimasíðu félagsins. Ég hvet alla félagsmenn til að nýta sér atkvæðisrétt sinn.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á ritstjorn@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Halldór 13.06.2026 Halldór Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Sjá meira
Ég hef setið í stjórn VR síðastliðin fjögur ár. Sá tími hefur verið sviptingasamur og hafa formennirnir verið þrír talsins á þeim skamma tíma. Margir stjórnarmenn VR hafa líka staldrað of stutt við. Á það ekki síst við um margar öflugar konur sem hafa ekki sóst eftir endurkjöri. Þessi mikla endurnýjun stjórnarmanna er of hröð. Þótt vitanlega sé gott og hollt í félagsstarfi að fá reglulega inn nýtt fólk með nýjar og ferskar hugmyndir þá má reynsla sem fólk öðlast og tekur töluverðan tíma að afla sér ekki glatast alveg svona hratt. Félagsmenn í stéttarfélögum gera réttilega kröfur til forystumanna en á stundum er gagnrýnin of hörð. Þetta leiðir til þess að fólk veigrar sér við að gefa kost á sér til trúnaðarstarfa fyrir félögin – sem er slæmt því að eins og við vitum eru stéttarfélögin nauðsynlegur hluti samfélagsins – án þeirra gæti afrakstur baráttu vinnandi fólks fyrir bættum kjörum fljótlega orðið að engu. Á stjórnarferli mínum í VR hefur mér verið treyst til að gegna ýmsum trúnaðarstörfum fyrir félagið. Skoðanaskipti innan launþegahreyfingarinnar eru lífleg og menn ekki á sama máli í einu og öllu frekar en annars staðar í þjóðfélaginu. Það má þó aldrei gleyma því að samstaða launafólks er langsterkasta baráttutækið og líklega það eina sem atvinnurekendur taka mark á í reynd og óttast. Það hlýtur að vera eitt af markmiðum allra þeirra sem vinna í þágu VR að stuðla að því að félagsmenn geti verið stoltir af félagi sínu, að þeir geti óhikað treyst félaginu til að gæta réttinda sinna í hvívetna. Ég gef að nýju kost á mér til stjórnarsetu af því að ég tel mig geta nýtt þá reynslu sem ég hef öðlast undanfarin fjögur ár til hagsbóta fyrir félagsmenn VR. Rafrænni allsherjaratkvæðagreiðslu meðal félagsmanna VR vegna kjörs í stjórn lýkur kl. 12 á hádegi föstudaginn 14. mars nk. Um feril og áherslur frambjóðenda að þessu sinni má lesa í VR-blaðinu og á heimasíðu félagsins. Ég hvet alla félagsmenn til að nýta sér atkvæðisrétt sinn.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á ritstjorn@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar