Eru Vinstri græn græn? Guðmundur Örn Jónsson skrifar 6. júní 2013 08:49 Nú berast fréttir af því að magn koltvísýrings í andrúmsloftinu sé komið yfir 400 ppm en það gerðist síðast fyrir milljónum ára. Í sjálfu sér er ekkert merkilegt við 400 ppm annað en að þetta er heilt hundrað. Aftur á móti er merkilegt að Vinstri græn sjá enga ástæðu til þess að láta í sér heyra við tilefnið. Helstu hætturnar sem steðja að mannkyninu eru tengdar umhverfismálum. Við þekkjum gróðurhúsaáhrifin en jarðvegseyðing er ekki minna vandamál. Stórfenglegasti menningararfur Íslendinga er líklegast heimsmet í jarðvegseyðingu, en það þarf jarðveg (mold) til að rækta megnið af þeirri fæðu sem við mennirnir neytum. Nú hnignar um 90% lands á jörðinni samkvæmt Sameinuðu þjóðunum og stefnir það fæðuöryggi mannkyns í hættu. Sem umhverfisverkfræðingur hjá varnarliðinu kom það í minn hlut að græða upp svæðið kringum Keflavíkurflugvöll. Það hafði verið friðað fyrir beit áratugum saman en tók þrátt fyrir það engum framförum og var jafn gróðursnautt sem fyrr. Sáning grass og áburðar virkaði einungis í eitt til tvö ár en að því loknu byrjaði grasið að hörfa. Lúpínan virkaði aftur á móti vel. Hún fór hægt af stað en u.þ.b. fimm árum síðar var komin samfelld þekja sem í var plantað víði, birki og greni sem döfnuðu vel. Með aðstoð lúpínunnar var því hægt að byggja upp kjarr á u.þ.b. áratug, sem líklegast hefði tekið náttúruna sjálfa margar aldir. Það er því vægast sagt öfugsnúið að eitt af helstu stefnumálum VG er ekki barátta gegn lausagöngu búfjár heldur barátta gegn lúpínu, þeirri plöntu sem hefur gert hvað mest í að byggja upp jarðveg, vinna gegn gróðurhúsaáhrifunum og græða upp Ísland á seinustu áratugum. Það gera þeir í nafni líffræðilegrar fjölbreytni, þótt grætt sé upp líflaust land sem forfeður okkar eyddu. Einu haldbæru rökin gegn lúpínunni eru þau að hún fer stundum yfir berjalyng. Fullt af fólki hefur miklar áhyggjur af stóru umhverfismálunum sem snúast um lífsskilyrði afkomenda okkar. Á meðan virðist eitt helsta baráttumál Vinstri grænna vera að berjalyng sé ætíð í göngufæri. Til að auðvelda raunverulegum umhverfisverndarsinnum að keppast um hylli kjósenda ættu Vinstri græn því að viðurkenna að þau hafa lítinn áhuga á umhverfismálum og breyta nafni flokksins eða sameinast öðrum framsóknarmönnum. Annars eru þau orðin helsta hindrunin fyrir því að íslenskir kjósendur geti kosið sjálfbæra þróun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson Skoðun Skoðun Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Nú berast fréttir af því að magn koltvísýrings í andrúmsloftinu sé komið yfir 400 ppm en það gerðist síðast fyrir milljónum ára. Í sjálfu sér er ekkert merkilegt við 400 ppm annað en að þetta er heilt hundrað. Aftur á móti er merkilegt að Vinstri græn sjá enga ástæðu til þess að láta í sér heyra við tilefnið. Helstu hætturnar sem steðja að mannkyninu eru tengdar umhverfismálum. Við þekkjum gróðurhúsaáhrifin en jarðvegseyðing er ekki minna vandamál. Stórfenglegasti menningararfur Íslendinga er líklegast heimsmet í jarðvegseyðingu, en það þarf jarðveg (mold) til að rækta megnið af þeirri fæðu sem við mennirnir neytum. Nú hnignar um 90% lands á jörðinni samkvæmt Sameinuðu þjóðunum og stefnir það fæðuöryggi mannkyns í hættu. Sem umhverfisverkfræðingur hjá varnarliðinu kom það í minn hlut að græða upp svæðið kringum Keflavíkurflugvöll. Það hafði verið friðað fyrir beit áratugum saman en tók þrátt fyrir það engum framförum og var jafn gróðursnautt sem fyrr. Sáning grass og áburðar virkaði einungis í eitt til tvö ár en að því loknu byrjaði grasið að hörfa. Lúpínan virkaði aftur á móti vel. Hún fór hægt af stað en u.þ.b. fimm árum síðar var komin samfelld þekja sem í var plantað víði, birki og greni sem döfnuðu vel. Með aðstoð lúpínunnar var því hægt að byggja upp kjarr á u.þ.b. áratug, sem líklegast hefði tekið náttúruna sjálfa margar aldir. Það er því vægast sagt öfugsnúið að eitt af helstu stefnumálum VG er ekki barátta gegn lausagöngu búfjár heldur barátta gegn lúpínu, þeirri plöntu sem hefur gert hvað mest í að byggja upp jarðveg, vinna gegn gróðurhúsaáhrifunum og græða upp Ísland á seinustu áratugum. Það gera þeir í nafni líffræðilegrar fjölbreytni, þótt grætt sé upp líflaust land sem forfeður okkar eyddu. Einu haldbæru rökin gegn lúpínunni eru þau að hún fer stundum yfir berjalyng. Fullt af fólki hefur miklar áhyggjur af stóru umhverfismálunum sem snúast um lífsskilyrði afkomenda okkar. Á meðan virðist eitt helsta baráttumál Vinstri grænna vera að berjalyng sé ætíð í göngufæri. Til að auðvelda raunverulegum umhverfisverndarsinnum að keppast um hylli kjósenda ættu Vinstri græn því að viðurkenna að þau hafa lítinn áhuga á umhverfismálum og breyta nafni flokksins eða sameinast öðrum framsóknarmönnum. Annars eru þau orðin helsta hindrunin fyrir því að íslenskir kjósendur geti kosið sjálfbæra þróun.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar