Já 118 – svör við öllu Þorvaldur Þorvaldsson skrifar 5. júní 2013 08:59 Alþýðufylkingin kom með nýja rödd inn í nýafstaðnar kosningar. Rödd sem lengi hefur vantað í íslenska stjórnmálaumræðu. Þó að uppskeran úr kjörkössunum hafi aðeins verið 118 atkvæði þá endurspeglar það hvorki áhrif Alþýðufylkingarinnar né mikilvægi. Á niðurstöðunni eru margar skýringar. Þar sem okkur tókst ekki að bjóða fram nema í Reykjavík var ljóst að við ættum varla möguleika á að rjúfa 5% múrinn. Það út af fyrir sig beindi mörgum á aðrar slóðir. Sú staðreynd að stefna okkar og málflutningur gengur ekki út frá viðteknum hugmyndum heldur róttækum samfélagsbreytingum þýðir einnig að margir þurfa dálítinn tíma til að ganga til liðs við okkur og greiða okkur atkvæði þrátt fyrir jákvæðar undirtektir. Stærsti kosningasigurinn felst hins vegar í því að sjónarmið okkar skyldu komast á framfæri og ná eyrum þúsunda. Það sem gerir málflutning Alþýðufylkingarinnar sérstakan er að hann afhjúpar að vandi samfélagsins felst ekki í ónógri framleiðni heldur botnlausu arðráni frá alþýðunni og ójöfnuði sem af því leiðir. Enn fremur er krafan um stöðugan hagvöxt helsta ógnin við vistkerfi heimsins. Á meðan Vinstri græn tala fyrir hagvexti í umfjöllun um efnahags- og atvinnumál en gegn hagvexti í umfjöllun um umhverfismál, og enginn veit hvort heldur er afstaða flokksins, tölum við sama máli í öllum málaflokkum og meinum það sem við segjum. Það þarf engan hagvöxt til að bæta kjör almennings, bara jöfnuð. Til þess er líka nauðsynlegt að félagsvæða fjármálakerfið til að það hætti að soga til sín öll verðmæti í hagkerfinu. Reynsla undanfarinna missera hefur sýnt fram á þetta og framvindan á næstunni mun gera það enn frekar. Alþýðufylkingin hefur því alla möguleika á að verða sameiningarafl vinstra fólks og umhverfisverndarsinna. Við hvetjum þá 118 hugrökku kjósendur í Reykjavík sem greiddu Alþýðufylkingunni atkvæði sitt til að ganga í lið með okkur ef þeir eru það ekki nú þegar. Auk þess skorum við á vinstra fólk á öllu landinu að sameinast um þau samtök sem ekki hafa eina sýndarstefnuskrá og aðra í reynd, heldur tala skýru máli um það hvað gera þarf til þess að nauðsynlegar og réttlátar þjóðfélagsbreytingar geti náð fram að ganga. Það er Alþýðufylkingin. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Alþýðufylkingin kom með nýja rödd inn í nýafstaðnar kosningar. Rödd sem lengi hefur vantað í íslenska stjórnmálaumræðu. Þó að uppskeran úr kjörkössunum hafi aðeins verið 118 atkvæði þá endurspeglar það hvorki áhrif Alþýðufylkingarinnar né mikilvægi. Á niðurstöðunni eru margar skýringar. Þar sem okkur tókst ekki að bjóða fram nema í Reykjavík var ljóst að við ættum varla möguleika á að rjúfa 5% múrinn. Það út af fyrir sig beindi mörgum á aðrar slóðir. Sú staðreynd að stefna okkar og málflutningur gengur ekki út frá viðteknum hugmyndum heldur róttækum samfélagsbreytingum þýðir einnig að margir þurfa dálítinn tíma til að ganga til liðs við okkur og greiða okkur atkvæði þrátt fyrir jákvæðar undirtektir. Stærsti kosningasigurinn felst hins vegar í því að sjónarmið okkar skyldu komast á framfæri og ná eyrum þúsunda. Það sem gerir málflutning Alþýðufylkingarinnar sérstakan er að hann afhjúpar að vandi samfélagsins felst ekki í ónógri framleiðni heldur botnlausu arðráni frá alþýðunni og ójöfnuði sem af því leiðir. Enn fremur er krafan um stöðugan hagvöxt helsta ógnin við vistkerfi heimsins. Á meðan Vinstri græn tala fyrir hagvexti í umfjöllun um efnahags- og atvinnumál en gegn hagvexti í umfjöllun um umhverfismál, og enginn veit hvort heldur er afstaða flokksins, tölum við sama máli í öllum málaflokkum og meinum það sem við segjum. Það þarf engan hagvöxt til að bæta kjör almennings, bara jöfnuð. Til þess er líka nauðsynlegt að félagsvæða fjármálakerfið til að það hætti að soga til sín öll verðmæti í hagkerfinu. Reynsla undanfarinna missera hefur sýnt fram á þetta og framvindan á næstunni mun gera það enn frekar. Alþýðufylkingin hefur því alla möguleika á að verða sameiningarafl vinstra fólks og umhverfisverndarsinna. Við hvetjum þá 118 hugrökku kjósendur í Reykjavík sem greiddu Alþýðufylkingunni atkvæði sitt til að ganga í lið með okkur ef þeir eru það ekki nú þegar. Auk þess skorum við á vinstra fólk á öllu landinu að sameinast um þau samtök sem ekki hafa eina sýndarstefnuskrá og aðra í reynd, heldur tala skýru máli um það hvað gera þarf til þess að nauðsynlegar og réttlátar þjóðfélagsbreytingar geti náð fram að ganga. Það er Alþýðufylkingin.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar