Gat eða hola

Það er þekktur varnarháttur þegar gerðar eru óþægilegar athugasemdir við gjörðir manns að beina athyglinni að einhverju öðru, afbaka veruleikann og snúa út úr. Dæmi um þetta er faðir sem þarf að svara til saka fyrir að ógna ungri dóttur sinni með því að berja gat í vegg. Í stað þess að gangast við gjörðum sínum reynir hann að beina athyglinni frá tilfinningum dóttur sinnar og bendir á: „Þetta var ekki gat heldur hola.“

Í grein sinni þann 16.maí sl. bendir Ragnar Þorsteinsson, sviðsstjóri skóla- og frístundasviðs, á nokkur atriði vegna skrifa okkar. Við höfum, ásamt fleirum, bent á að sú aðgerð að leggja niður Öskjuhlíðarskóla árið 2008 og neyða hóp þroskahamlaðra barna til að ganga í almennan skóla hafi verið vanhugsuð því þessum börnum geti liðið mjög illa í almenna skólanum.

Ragnar vill ekki tala um líðan þessara barna. Hann vill ræða ártöl. Hann bendir á að „hið rétta sé“ að Öskjuhlíðarskóli hafi verið lagður niður árið 2011 en ekki árið 2008. Breytt inntökuskilyrði Það er auðvitað aukaatriði hvort Öskjuhlíðarskóli hafi verið lagður niður árið 2008, þegar inntökuskilyrðum var breytt, eða 2010, þegar Ragnar tilkynnti um breytingarnar, eða 2011, þegar Klettaskóli var stofnaður. Ragnar segir að „hið rétta sé“ að engum börnum hafi verið vísað úr skólanum þegar hann var lagður niður. Þessu hefur enginn haldið fram og kemur ekki málinu við. Það breytir engu fyrir þau börn sem ekki fá inngöngu í skólann hvort börnin sem voru þar fyrir fengu að vera áfram eða ekki.

Reyndar hefur komið í ljós eftir skrif Ragnars að einu barni, að minnsta kosti, var vísað úr skólanum árið 2008 eftir að ný inntökuskilyrði voru sett. Vegna staðhæfingar um að þroskahömluðum börnum sé nú skylt að ganga í hverfisskólann sinn, bendir Ragnar á að foreldrar geti sótt um skólavist fyrir barn sitt í hvaða hverfi sem er. Flestum er líklega ljóst að sérskólinn er ekki hverfisskóli en það er sérskólinn sem hér er til umræðu. Ef barn með þroskahömlun þrífst ekki í hverfisskólanum sínum og fær ekki inni í sérskólanum er lítil huggun í því að hægt sé að sækja um skóla í öðru hverfi.

Ragnar segist ekki skilja þá staðhæfingu að valið hafi verið tekið frá foreldrum árið 2010 en ímyndar sér að það hafi með nýju inntökuskilyrðin að gera. Hann bendir á að „hið rétta sé“ að árið 2002 hafi verið ákveðið að sameina Safamýrarskóla og Öskjuhlíðarskóla. Lítt til sóma Það hvenær ákveðið var að sameina skólanna breytir í engu þeirri staðreynd að daginn sem ný inntökuskilyrði voru sett í Öskjuhlíðarskóla á árinu 2008 (og tilkynnt tveimur árum síðar) höfðu foreldrar barna með þroskahömlun (IQ50-70, án viðbótarfatlana) ekki lengur val um það hvort þau sendu börn sín í almennan skóla eða sérskóla.

Loks segir Ragnar að fagráð (inntökuteymi) í sérskólanum taki tillit til ýmissa þátta þegar umsóknir eru metnar en jafnframt að tillögur fagráðsins séu alltaf „settar innan þeirra reglna sem gilda um innritun nemenda og með hagsmuni hans, þroska og námslegar þarfir að leiðarljósi“. Þessar reglur um innritun eru skýrar og útiloka hóp þroskahamlaðra barna frá skólanum. Eins og dæmin sanna hefur ekki verið litið til þátta eins og vilja foreldra og barns, líðanar barns í hverfisskólanum, fjölda vina barnsins í sérskólanum eða mats sérfræðinga þegar umsókn um skólavist er hafnað. Það er Ragnari Þorsteinssyni lítt til sóma að tala til foreldra þroskahamlaðra barna með þeim hætti sem hann gerir.