Erfir mann sem reyndi ítrekað að skilja við hana

Eiginkona manns, sem hafði ítrekað reynt að skilja við hana, telst samt lögerfingi hans samkvæmt úrskurði Hæstaréttar.

Maðurinn lést í október 2012 en hafði óskað eftir skilnaði af borði og sæng í júlí sama ár. Hjónin voru í kjölfar skilnaðaróskarinnar boðuð til viðtals hjá sýslumanni en konan mætti ekki. Var hún aftur boðuð til viðtals í september sama ár en fékk henni frestað þar sem hún væri erlendis. Var þá boðað til þriðja viðtalsins í október. Maðurinn lést í millitíðinni.

Talsverðar eignir voru í dánarbúinu, þar á meðal húseignir, bifreið, sumarhús, bankainnistæður, bátur og fleira.

Börn mannsins töldu að faðir þeirra hefði átt rétt á leyfi til skilnaðar að borði og sæng þegar hann lést. Áform þeirra hjóna um skilnað hafi legið lengi fyrir og þau hafi slitið samvistum nokkru áður.

Konan hélt því fram að þau hefðu sannarlega verið í hjónabandi þegar hann lést, sem ekki hefði verið slitið með hjónaskilnaði, ógildingu hjúskapar með dómi eða með skilnaði að borði og sæng. Þá vísaði hún til sanngirnisraka, þótt vilji mannsins hafi á einhverjum tíma staðið til þess að slíta samvistum við hana þá hafi hann aldrei gengið frá slíkum hjúskaparslitum, hann hafi til að mynda ekki lagt fram fjárskiptasamning.

Héraðsdómur, sem staðfestur var af Hæstarétti, taldi réttinn til hjónabands og skilanaðar vera persónulegs eðlis og erfist ekki. Þannig væri ekki hægt að gefa út leyfi til skilnaðar eftir andlát aðila. Var krafa konunnar um opinber skipti á dánarbúi mannsins tekin til greina og hún taldist því lögerfingi mannsins.