Ákall frá krabbameinssjúklingum 17. maí 2013 12:00 Á hverju ári hverfa læknar til útlanda að loknu læknanámi. Þar leggja þeir stund á framhaldsnám og flestir ílengjast áfram erlendis. Samt eru einstaka læknar sem vilja vinna hér á landi undir því mikla álagi sem fylgir vinnu á t.d. Landspítalanum. Einn af þessum læknum er kominn á aldur og reglugerðir segja að hann verði að hætta 31. maí 2013. Þessi læknir sinnir um 100 sjúklingum. Hann er ern og fullfrískur og vill vinna áfram ef hann væri beðinn um það. Vinnan á hug hans allan hvort sem það snýr að sjúklingunum sjálfum eða því fræðilega. Allir sjúklingarnir treysta honum fyrir heilsu sinni og lífi. Jákvæðni hans fyllir okkur af orku sem er nauðsynleg í erfiðum veikindum eins og krabbameini. Nú á hann að hætta. Enginn kemur í staðinn svo vitað sé. Enginn hefur rætt við okkur sjúklingana hans um hver taki við okkur. Við erum full af óöryggi og kvíða, því enginn talar við okkur um þær breytingar sem eru í vændum, og aðeins tvær vikur eftir af maí. Að sjálfsögðu viljum við hafa okkar lækni áfram. Eru ekki þarfir sjúklinganna meiri en reglugerðir á blaði? Burt séð frá öllum reglugerðum ættuð þið Björn Zoëga, forstjóri Landspítalans, og Vilhelmína Haraldsdóttir, yfirlæknir lyfjadeildar Landspítalans, að taka höndum saman og bjóða þessum lækni stöðu áfram. Öllum hans sjúklingum til blessunar. Virðingafyllst, Þórey Björnsdóttir Ragnhildur Gísladóttir Agnes Snorradóttir Sigríður Önundardóttir Þórdís Björnsdóttir Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Mætti sleppa því að blekkja heimilisfólkið Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Mörk réttarríkisins og friðhelgi einkasamskipta Erna Bjarnadóttir Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Mesti árangur í útlendingamálum í 9 ár Þorbjörg S Gunnlaugsdóttir Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason Skoðun Skoðun Skoðun Af hverju tala þau svona? Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Hver gætir barnanna þegar kerfið bregst? Inga Sæland skrifar Skoðun Mörk réttarríkisins og friðhelgi einkasamskipta Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Samfélagsmiðlar eru ekki barnaleikur Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Mesti árangur í útlendingamálum í 9 ár Þorbjörg S Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Mætti sleppa því að blekkja heimilisfólkið Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Sjá meira
Á hverju ári hverfa læknar til útlanda að loknu læknanámi. Þar leggja þeir stund á framhaldsnám og flestir ílengjast áfram erlendis. Samt eru einstaka læknar sem vilja vinna hér á landi undir því mikla álagi sem fylgir vinnu á t.d. Landspítalanum. Einn af þessum læknum er kominn á aldur og reglugerðir segja að hann verði að hætta 31. maí 2013. Þessi læknir sinnir um 100 sjúklingum. Hann er ern og fullfrískur og vill vinna áfram ef hann væri beðinn um það. Vinnan á hug hans allan hvort sem það snýr að sjúklingunum sjálfum eða því fræðilega. Allir sjúklingarnir treysta honum fyrir heilsu sinni og lífi. Jákvæðni hans fyllir okkur af orku sem er nauðsynleg í erfiðum veikindum eins og krabbameini. Nú á hann að hætta. Enginn kemur í staðinn svo vitað sé. Enginn hefur rætt við okkur sjúklingana hans um hver taki við okkur. Við erum full af óöryggi og kvíða, því enginn talar við okkur um þær breytingar sem eru í vændum, og aðeins tvær vikur eftir af maí. Að sjálfsögðu viljum við hafa okkar lækni áfram. Eru ekki þarfir sjúklinganna meiri en reglugerðir á blaði? Burt séð frá öllum reglugerðum ættuð þið Björn Zoëga, forstjóri Landspítalans, og Vilhelmína Haraldsdóttir, yfirlæknir lyfjadeildar Landspítalans, að taka höndum saman og bjóða þessum lækni stöðu áfram. Öllum hans sjúklingum til blessunar. Virðingafyllst, Þórey Björnsdóttir Ragnhildur Gísladóttir Agnes Snorradóttir Sigríður Önundardóttir Þórdís Björnsdóttir