Dreifa vandræðalegum myndum af kennurum

Kennarar í skólum landsins eru berskjaldaðri í dag en áður. Til eru dæmi um að nemendur stundi það að taka kennara sína upp undir viðkvæmum kringumstæðum, senda upptökurnar svo á samfélagsmiðlana og hlægja að þeim þar. Þetta kemur fram í grein sem Edda Kjartansdóttir, forstöðumaður starfsþróunar Menntavísindastofnunar, ritar á vefinn kritin.is.

„Þetta sama á við um myndatökur, nemendur sitja um kennara í tímum og taka af þeim myndir sem afhjúpa ófullkomleika þeirra. Opin buxnaklauf, ber magi, flasa á kraga, stór rass eða svitablettur á skyrtu er „fest á filmu“ og myndunum svo dreift um netið, vinahópum til skemmtunar. Þeir kennarar sem ég hef heyrt í segja að það sé eins og nemendur skilji ekki hvað þetta getur verið særandi, það sé eins og eitthvað hafi breyst varðandi það hvað sé prívat og hvað ekki,“ skrifar Edda.

Í samtali við Vísi segir Edda að kennarar finni í auknum mæli fyrir því að þeir séu berskjaldaðir í kennslustofum. „Vandamálið er til staðar. Ég tók þátt í umræðu þar sem kennarar höfðu lent í atvikum líkt og þeim sem lýst er í greininni. Þetta er umræða sem þarf að vera upp á borðinu og nauðsynlegt að fræða nemendur um að þetta sé ekki í lagi,“ segir Edda.

Nýir snjallsímar eru tæknilega vel búnir og auðvelt taka myndir og myndbönd án mikillar fyrirhafnar. Edda segir í grein sinni að nemendur skilji kannski ekki hvað þetta getur verið særandi fyrir kennara. Hún bendir einnig á að nemendur hafi alltaf gert grín eða verið illkvitnir í garð kennara síns en í kjölfar aukinar tækni geti dreifingin á slíku efni orðið mun meiri og jafnvel opinber. Þeir kennarar sem verða fyrir barðinu á þessari illkvittni vita því líklega frekar af henni en áður.

Ekki lausnin að taka símann af nemendum

Er lausnin á þessu vandamáli ekki einföld - banna síma í kennslustofum? Edda er ekki sammála því og bendir á að nemendur noti síma sína til að taka glósur.

„Þetta vandamál snýst enda ekki um tæknina heldur snýst það um virðingu, samkennd, tillitsemi og ábyrgð. Nemendur þurfa að læra að kennarar eiga rétt á að vera öruggir í vinnunni. Þó valdahlutföllin séu ekki í jafnvægi þá er alls ekki í lagi að þeir leyfi sér að brjóta á rétti kennara til einkalífs með þessum hætti.  

Það skapast ekki andrúmsloft trausts og lærdómsanda í kennslustofu þar sem nemendur hafa verið að skoða niðurlægjandi myndir af kennaranum. Virðingin þverr og nám fer forgörðum, því er meira í húfi en bara líðan kennaranna,“ segir Edda í grein sinni.

„Foreldrar þurfa að læra að þeir bera ábyrgð á að kenna börnum sínum mannasiði og þeir þurfa að gera sér grein fyrir því að þeir gera börnum sínum ekki gott með því að neita að horfast í augu við það að þau hagi sér með óásættanlegum hætti. Kennarar þurfa að geta leitt bæði nemendum og foreldrum fyrir sjónir að hegðun sem þessi er ólíðandi, án þess að eiga á hættu að vera niðurlægðir af foreldrum.

Illkvittni er mannlegur eiginleiki sem við losnum trúlega aldrei við, en við stýrum því mögulega hversu mikið rými hún fær, eða hvað, er þetta töpuð barátta? Væri ekki sorglegt ef eina ráðið við þessari hegðun væri að kennarar þyrftu að brynja sig gegn henni?“

Hér má lesa grein Eddu í heild sinni.