Aukinn áhugi á íslenska fjárhundinum 16. nóvember 2012 06:00 Hér á landi eru flestir vanir því að til sé íslenskur hundur, líkt og íslenskur hestur. Færri gera sér grein fyrir því að það er ekki sjálfsagt að þjóð eigi sína eigin hundategund. Íslenski hundurinn er viðurkennd tegund hjá FCI sem er Alþjóðasamband hundaræktarfélaga með 86 aðildarlönd. Hundaræktarfélag Íslands (HRFÍ) hefur borið ábyrgð á velferð íslenska hundsins hér og ættbók hans frá stofnun þess árið 1969. Mikilvægt brautryðjendastarf er unnið hvort sem litið er til stofnunar félagsins eða elstu ræktunardeildar þess, deildar íslenska fjárhundsins (DÍF), sem stofnuð var árið 1979. FCI er stofnað árið 1911 en HRFÍ fékk fulla aðild í fyrra, árið 2011, sem sýnir vel hversu ung við erum í hinum gamla, virta hundaheimi, líkt og hin stutta ræktunarsaga íslenska hundsins í ættbók HRFÍ. Hreinræktaðir hvolpar eru nú um 100 skráðir í ættbók hér á landi árlega og er margföld sú tala ættbókfærð utan landsteinanna. Hvað segir það okkur? Íslenskur fjárhundur er ekki í útrýmingarhættu, hann er upprunaleg gömul hundategund sem varðveittist í okkar landi, og dó aldrei út. Hann á sér aldagamla sögu en nú stöndum við frammi fyrir stórauknum vinsældum hans. Mikil viðbót er að American Kennel Club (AKC) viðurkenndi íslenskan fjárhund sem tegund hjá sér árið 2010. Stofninn er í stöðugum vexti eftir því sem fleiri uppgötva þá gersemi sem þjóðarhundurinn okkar er. Hann nýtur vaxandi vinsælda og ber að fagna þeim vinsældum og aðstoða ábyrga ræktendur eftir mætti svo byggja megi upp góðan stofn utan landsteinanna, rétt eins og hér heima. Þetta teljum við vera tímamót fyrir okkur ræktendur og alla velunnara íslenska fjárhundsins. Við sjáum fram á áframhaldandi grósku stofnsins og enn frekari samvinnu milli ræktunarlanda. Það er því þýðingarmikið fyrir ræktunardeild íslenska fjárhundsins hér á landi að viðhalda ábyrgu starfi og kynna fyrir Íslendingum þessa tegund. Icelandic Sheepdog International Cooperation (ISIC) er samvinnuverkefni 10 þjóða um málefni íslenska fjárhundsins og þar gefst DÍF tækifæri til samstarfs við aðrar ræktunardeildir hundsins. Í dag sjáum við að allt samstarf er mikilvægt og er það leið til upplýsingaflæðis svo okkur sé unnt að fylgjast með stofninum og ástandi hans í heild sinni. Í því ljósi heldur ISIC sérstakan gagnagrunn um heildarstofn íslenska fjárhundsins og hafa erfðafræðingar einmitt lagt áherslu á mikilvægi þess að líta á heildarstofninn, hvar sem er í heiminum, sem eina heild. Samstarf sem þetta er talið einstakt í hundarækt og er litið öfundaraugum af ræktendum ýmissa annarra hundategunda. Við verðum því að skilja betur hvað það þýðir að eiga hundategund, leggja til hliðar fordóma og ágreining um hundamálefni þau sem eiga ekkert skylt við þann rétt íslenska fjárhundsins að tilheyra Íslandi og halda sínum velli hér. Við getum þá haldið áfram að vera vön að eiga íslenskan hund, hér á hann heima og ber þess skýr merki. Við þökkum fyrri ræktendum íslenska fjárhundsins á Íslandi og HRFÍ að geta nú ræktað okkar tegund við góð skilyrði og viðhaldið mikilvægum áherslum í stofninum. Framtíð hundsins er björt og ekki síst í hinu stóra samfélagi hundaræktenda um allan heim. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Skoðun Sjálfbært laxeldi á Íslandi Kristján Ingimarsson skrifar Sjá meira
Hér á landi eru flestir vanir því að til sé íslenskur hundur, líkt og íslenskur hestur. Færri gera sér grein fyrir því að það er ekki sjálfsagt að þjóð eigi sína eigin hundategund. Íslenski hundurinn er viðurkennd tegund hjá FCI sem er Alþjóðasamband hundaræktarfélaga með 86 aðildarlönd. Hundaræktarfélag Íslands (HRFÍ) hefur borið ábyrgð á velferð íslenska hundsins hér og ættbók hans frá stofnun þess árið 1969. Mikilvægt brautryðjendastarf er unnið hvort sem litið er til stofnunar félagsins eða elstu ræktunardeildar þess, deildar íslenska fjárhundsins (DÍF), sem stofnuð var árið 1979. FCI er stofnað árið 1911 en HRFÍ fékk fulla aðild í fyrra, árið 2011, sem sýnir vel hversu ung við erum í hinum gamla, virta hundaheimi, líkt og hin stutta ræktunarsaga íslenska hundsins í ættbók HRFÍ. Hreinræktaðir hvolpar eru nú um 100 skráðir í ættbók hér á landi árlega og er margföld sú tala ættbókfærð utan landsteinanna. Hvað segir það okkur? Íslenskur fjárhundur er ekki í útrýmingarhættu, hann er upprunaleg gömul hundategund sem varðveittist í okkar landi, og dó aldrei út. Hann á sér aldagamla sögu en nú stöndum við frammi fyrir stórauknum vinsældum hans. Mikil viðbót er að American Kennel Club (AKC) viðurkenndi íslenskan fjárhund sem tegund hjá sér árið 2010. Stofninn er í stöðugum vexti eftir því sem fleiri uppgötva þá gersemi sem þjóðarhundurinn okkar er. Hann nýtur vaxandi vinsælda og ber að fagna þeim vinsældum og aðstoða ábyrga ræktendur eftir mætti svo byggja megi upp góðan stofn utan landsteinanna, rétt eins og hér heima. Þetta teljum við vera tímamót fyrir okkur ræktendur og alla velunnara íslenska fjárhundsins. Við sjáum fram á áframhaldandi grósku stofnsins og enn frekari samvinnu milli ræktunarlanda. Það er því þýðingarmikið fyrir ræktunardeild íslenska fjárhundsins hér á landi að viðhalda ábyrgu starfi og kynna fyrir Íslendingum þessa tegund. Icelandic Sheepdog International Cooperation (ISIC) er samvinnuverkefni 10 þjóða um málefni íslenska fjárhundsins og þar gefst DÍF tækifæri til samstarfs við aðrar ræktunardeildir hundsins. Í dag sjáum við að allt samstarf er mikilvægt og er það leið til upplýsingaflæðis svo okkur sé unnt að fylgjast með stofninum og ástandi hans í heild sinni. Í því ljósi heldur ISIC sérstakan gagnagrunn um heildarstofn íslenska fjárhundsins og hafa erfðafræðingar einmitt lagt áherslu á mikilvægi þess að líta á heildarstofninn, hvar sem er í heiminum, sem eina heild. Samstarf sem þetta er talið einstakt í hundarækt og er litið öfundaraugum af ræktendum ýmissa annarra hundategunda. Við verðum því að skilja betur hvað það þýðir að eiga hundategund, leggja til hliðar fordóma og ágreining um hundamálefni þau sem eiga ekkert skylt við þann rétt íslenska fjárhundsins að tilheyra Íslandi og halda sínum velli hér. Við getum þá haldið áfram að vera vön að eiga íslenskan hund, hér á hann heima og ber þess skýr merki. Við þökkum fyrri ræktendum íslenska fjárhundsins á Íslandi og HRFÍ að geta nú ræktað okkar tegund við góð skilyrði og viðhaldið mikilvægum áherslum í stofninum. Framtíð hundsins er björt og ekki síst í hinu stóra samfélagi hundaræktenda um allan heim.
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar