Vilji til breytinga Guðrún Nordal skrifar 18. september 2012 06:00 Á síðasta vori lögðu starfsnefndir Vísinda- og tækniráðs fram viðamiklar tillögur um breytingar á vísinda- og nýsköpunarkerfinu, sem byggðar voru á ítarlegri skýrslu um kerfið allt (sjá www.vt.is). Í skýrslunni var í fyrsta sinn dregin upp mynd af öllum hliðum vísinda- og nýsköpunarkerfisins og þeirri fjölbreyttu löggjöf sem það byggir á. Fjárveitingar til stofnana, háskóla og sjóða hafa rýrnað um 5 milljarða frá 2008, en skv. fjárlögum 2012 er 17 milljörðum nú varið til þessara aðila. Á sama tíma hefur atvinnulífið veikst mjög. Við lifum auðvitað óvenjulega tíma og óumflýjanlegan niðurskurð, en þessi mikla blóðtaka hefur því miður ekki leitt til skipulagsbreytinga eða nýrrar hugsunar í kerfinu. Margs konar úttektir, innlendar jafnt sem erlendar – sjálfstæðar greiningar, sem og reglubundnar úttektir OECD – hafa ítrekað hversu brotakennt allt kerfið er og hversu fé er dreift víða. Svo mjög að fjárveitingar til háskóla eru komnar langt niður fyrir viðmiðunarmörk OECD. Það þarf því að huga vel að því hvernig byggt verður upp á nýjan leik, og þörf er á yfirvegaðri og opinni umræðu hvernig við teljum best að skipuleggja vísinda- og nýsköpunarstarf í landinu. Einnig er nauðsynlegt að efla skilning fjárfesta og opinberra aðila á að langtímarannsóknir og þróunarstarf í fyrirtækjum taka tíma, en uppskeran er ríkuleg ef vel er staðið að verki. Opinberar fjárveitingar til vísinda og nýsköpunar hafa verið í mjög föstum skorðum um árabil: 84% opinberra fjárveitinga eru nú bundin í framlögum til stofnana og háskóla en aðeins 16% er veitt í samkeppni, og hafa þessi hlutföll lítið breyst á undanförnum árum. Er hlutfall samkeppnisfjár miklu lægra hér á landi en í nágrannalöndunum, og því hefur stundum reynst erfitt fyrir nýjar greinar og nýja aðila að koma undir sig fótunum. Það hefur lengi verið stefna Vísinda- og tækniráðs að hærra hlutfall opinberra framlaga til rannsókna sé úthlutað í samkeppni en gert er nú. Fyrir hrun var sett fram áætlun til 2011 um stækkun opinberu samkeppnissjóðanna, en vitaskuld varð frá henni að hverfa og hafa sjóðirnir minnkað á síðustu árum. Nú er svo komið að úthlutunarhlutfall úr Rannsóknasjóði nær varla 15 prósentum, svo að sjóðurinn getur á engan hátt stutt við gróskumikið vísindastarf í landinu. Það er því gleðiefni að í hinu nýja fjárlagafrumvarpi fyrir árið 2013 birtist sú stefna að treysta beri á samkeppni í ríkara mæli til að dreifa viðbótarfé og leggja þar með enn meiri áherslu á stóru samkeppnissjóðina, Rannsóknasjóð, Tækniþróunarsjóð og Markáætlun. Það er heilbrigðismerki að treyst sé á samkeppnissjóði til að úthluta til verðugustu rannsóknarverkefnanna eins og gert er í öllum nágrannalöndum okkar, og þar hafa samkeppnissjóðir reynst skilvirkt tæki til að dreifa rannsóknarfé innan opinbera kerfisins. Ef fjárlagafrumvarpið nær fram að ganga munu fjárveitingar til Rannsóknasjóðs hækka um 70% á næsta ári. Rannsóknasjóður er mjög vel í stakk búinn til að takast á við þær áskoranir sem felast í því umtalsverða trausti sem í þessari hækkun felst. Stjórn sjóðsins, í góðu samstarfi við Rannís og í sátt við vísindasamfélagið, hefur gert róttækar breytingar á umsýslu sjóðsins á síðustu árum og eflt gagnsæi mjög. Íslenskt vísindasamfélag er fámennt og því er návígi vísindamanna mikið. Umsóknir eru nú skrifaðar á ensku, og því er mögulegt að senda þær allar í mat erlendis. Auk þess tók vísindanefnd Vísinda- og tækniráðs þá mikilvægu ákvörðun að í hverju fagráði skyldu sitja að jafnaði tveir erlendir fagráðsmenn. Ef stækkun sjóðanna verður að veruleika á næstu árum mun sveigjanleiki í vísindastarfi hér á landi aukast verulega og möguleikar ungs vísindafólks eflast, sem margt hefur orðið hart úti í niðurskurði síðustu ára. Sú fjárfesting mun ekki aðeins skila sér í nýrri þekkingu og verðmætasköpun í atvinnulífi – heldur ekki síður í mannvænlegra samfélagi. Það er auðvitað mikið áhyggjuefni að skera þarf enn niður í háskólum og stofnunum á næsta ári, því að komið er að þolmörkum, en hins vegar ber að fagna því sem skynsamlega er gert. Og því ber að fagna nýrri hugsun og þeim skýra vilja til breytinga sem kemur fram í nýju fjárlagafrumvarpi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson skrifar Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Sjá meira
Á síðasta vori lögðu starfsnefndir Vísinda- og tækniráðs fram viðamiklar tillögur um breytingar á vísinda- og nýsköpunarkerfinu, sem byggðar voru á ítarlegri skýrslu um kerfið allt (sjá www.vt.is). Í skýrslunni var í fyrsta sinn dregin upp mynd af öllum hliðum vísinda- og nýsköpunarkerfisins og þeirri fjölbreyttu löggjöf sem það byggir á. Fjárveitingar til stofnana, háskóla og sjóða hafa rýrnað um 5 milljarða frá 2008, en skv. fjárlögum 2012 er 17 milljörðum nú varið til þessara aðila. Á sama tíma hefur atvinnulífið veikst mjög. Við lifum auðvitað óvenjulega tíma og óumflýjanlegan niðurskurð, en þessi mikla blóðtaka hefur því miður ekki leitt til skipulagsbreytinga eða nýrrar hugsunar í kerfinu. Margs konar úttektir, innlendar jafnt sem erlendar – sjálfstæðar greiningar, sem og reglubundnar úttektir OECD – hafa ítrekað hversu brotakennt allt kerfið er og hversu fé er dreift víða. Svo mjög að fjárveitingar til háskóla eru komnar langt niður fyrir viðmiðunarmörk OECD. Það þarf því að huga vel að því hvernig byggt verður upp á nýjan leik, og þörf er á yfirvegaðri og opinni umræðu hvernig við teljum best að skipuleggja vísinda- og nýsköpunarstarf í landinu. Einnig er nauðsynlegt að efla skilning fjárfesta og opinberra aðila á að langtímarannsóknir og þróunarstarf í fyrirtækjum taka tíma, en uppskeran er ríkuleg ef vel er staðið að verki. Opinberar fjárveitingar til vísinda og nýsköpunar hafa verið í mjög föstum skorðum um árabil: 84% opinberra fjárveitinga eru nú bundin í framlögum til stofnana og háskóla en aðeins 16% er veitt í samkeppni, og hafa þessi hlutföll lítið breyst á undanförnum árum. Er hlutfall samkeppnisfjár miklu lægra hér á landi en í nágrannalöndunum, og því hefur stundum reynst erfitt fyrir nýjar greinar og nýja aðila að koma undir sig fótunum. Það hefur lengi verið stefna Vísinda- og tækniráðs að hærra hlutfall opinberra framlaga til rannsókna sé úthlutað í samkeppni en gert er nú. Fyrir hrun var sett fram áætlun til 2011 um stækkun opinberu samkeppnissjóðanna, en vitaskuld varð frá henni að hverfa og hafa sjóðirnir minnkað á síðustu árum. Nú er svo komið að úthlutunarhlutfall úr Rannsóknasjóði nær varla 15 prósentum, svo að sjóðurinn getur á engan hátt stutt við gróskumikið vísindastarf í landinu. Það er því gleðiefni að í hinu nýja fjárlagafrumvarpi fyrir árið 2013 birtist sú stefna að treysta beri á samkeppni í ríkara mæli til að dreifa viðbótarfé og leggja þar með enn meiri áherslu á stóru samkeppnissjóðina, Rannsóknasjóð, Tækniþróunarsjóð og Markáætlun. Það er heilbrigðismerki að treyst sé á samkeppnissjóði til að úthluta til verðugustu rannsóknarverkefnanna eins og gert er í öllum nágrannalöndum okkar, og þar hafa samkeppnissjóðir reynst skilvirkt tæki til að dreifa rannsóknarfé innan opinbera kerfisins. Ef fjárlagafrumvarpið nær fram að ganga munu fjárveitingar til Rannsóknasjóðs hækka um 70% á næsta ári. Rannsóknasjóður er mjög vel í stakk búinn til að takast á við þær áskoranir sem felast í því umtalsverða trausti sem í þessari hækkun felst. Stjórn sjóðsins, í góðu samstarfi við Rannís og í sátt við vísindasamfélagið, hefur gert róttækar breytingar á umsýslu sjóðsins á síðustu árum og eflt gagnsæi mjög. Íslenskt vísindasamfélag er fámennt og því er návígi vísindamanna mikið. Umsóknir eru nú skrifaðar á ensku, og því er mögulegt að senda þær allar í mat erlendis. Auk þess tók vísindanefnd Vísinda- og tækniráðs þá mikilvægu ákvörðun að í hverju fagráði skyldu sitja að jafnaði tveir erlendir fagráðsmenn. Ef stækkun sjóðanna verður að veruleika á næstu árum mun sveigjanleiki í vísindastarfi hér á landi aukast verulega og möguleikar ungs vísindafólks eflast, sem margt hefur orðið hart úti í niðurskurði síðustu ára. Sú fjárfesting mun ekki aðeins skila sér í nýrri þekkingu og verðmætasköpun í atvinnulífi – heldur ekki síður í mannvænlegra samfélagi. Það er auðvitað mikið áhyggjuefni að skera þarf enn niður í háskólum og stofnunum á næsta ári, því að komið er að þolmörkum, en hins vegar ber að fagna því sem skynsamlega er gert. Og því ber að fagna nýrri hugsun og þeim skýra vilja til breytinga sem kemur fram í nýju fjárlagafrumvarpi.
Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir Skoðun
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar
Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir Skoðun