Gömul saga og ný Davíð Egilsson skrifar 1. ágúst 2012 06:00 Það er harla fátítt að ritverk standist tímans tönn enda hafa þau eðlilega mesta skírskotun til þess tíma sem þau voru rituð á. Það hendir þó að sum verði klassísk og önnur gangi hugsanlega í endurnýjun lífdaga í ljósri samfélagsþróunar. Þannig er það að mínu viti með Salamöndrustríðið eftir Karel Capek. Sagan hefst á því að í Suður-Kyrrahafi finnur hollenskur skipstjóri salamöndrur sem hafa sem nánast mannlega greind. Hann byrjar að nota sér hæfileika þeirra til að skapa sjálfum sér fjölmörg viðskiptatækifæri enda vinnuaflið ódýrt. Þegar fréttir berast út af árangri salamandranna við að leysa hin ýmsu verk vilja æ fleiri nýta sér þjónustu þeirra. Fyrst er litið á salamöndrurnar sem þræla og vinnudýr en þær auka þekkingu sína og færni hratt og fara fljótlega að sýna sjálfstæðan vilja eftir því sem þær þroskast. Salamöndrurnar fjölga sér hratt, átta sig fljótt á að þær eru ómissandi og fara að huga að eigin hag. Samningsstaða þeirra verður mjög sterk þegar fram líður. Salamöndrur hafa öðrum hagsmunum að gæta en menn og fyrr en varir fer spenna að myndast þar á milli. Kjörlífsskilyrði fyrir salamöndrurnar eru við grunnsævi og taka þær því til við að sprengja land niður svo það verði hentugt fyrir þær. Að sjálfsögu verður mannfólkið fyrir búsifjum þegar landið er sprengt undan því. Hins vegar eru salamöndrurnar orðnar hluti af hagkerfinu þar sem þær skapa auð. Jafnframt er það hagur margra manna að selja þeim vörur, sprengiefni og verkfæri til landmótunar. Þannig fá þær að breyta landinu eftir þörfum til að auka lífsskilyrði sín á kostnað mannsins og vítahringurinn myndast. Salamöndrustríðið er skrifuð á fjórum mánuðum 1935 og er háðsk samtímaádeila. Bókin sem kom út 1936 er augljóslega skrumskæling á stjórnmálaástandi þess tíma, svo sem nýlendustefnu, fasisma, nasisma í Evrópu og kynþáttastefnunni í Bandaríkjunum ásamt vopnakapphlaupinu sem var fyrirboði seinni heimsstyrjaldarinnar. Eins er þar deilt mjög á vanhæfni alþjóðasamfélagsins til að takast á við og leysa sameiginleg viðfangsefni. Bókin er meinfyndin og hið merkilega er að þrátt fyrir að hún sé skrifuð fyrir tæpum 80 árum á margt beint við okkar tíma. Umtalsvert af því sem þar er haft eftir ýmsum stjórnvöldum í bókinni gæti t.d. hæglega birst í fjölmiðlum nútímans. Undir lokin beinir höfundur sjónum að því og hvernig skammtímahagsmunir gera fólki ókleift að takast á við aðsteðjandi vanda sem flest teikn benda til að sé fyrir hendi. Um lokakaflann segir höfundurinn í lauslegri endursögn; Innihaldið er mjög einfalt: eyðing jarðar og íbúa þess. Þetta er viðbjóðslegur kafli byggður eingöngu á rökleiðingu. Samt sem áður varð hann að enda svona. Það sem drepur okkur verður ekki heimsendir en í stað þess pólitískt yfirskyn, fjármál, heiður og svoleiðis (tekið úr Wikipediu). Síðasti þáttur bókarinnar er mjög áleitinn. Hann veltir upp spurningum eins og þessum: Hvert er gjaldið fyrir hagvöxtinn, hvar eru mörkin þegar gjaldið verður hærra en ávinningurinn og hvað er til ráða ef of langt er gengið? Í skýrslu Evrópsku umhverfisstofnunarinnar um ástand umhverfismála í Evrópu, SOER 2010, eru leidd að því rök að aðgerðir í umhverfismálum hafi skilað verulegum árangri á mörgum sviðum, en miklar áskoranir séu framundan, http://www.eea.europa.eu/soer/synthesis. Í skýrslunni er bent á að umhverfismál séu engan veginn einangrað fyrirbrigði heldur að áhrifin á umhverfi okkar séu afleiðing alþjóðlegrar þróunar þar sem saman fléttist samfélagsmál, stjórnmál, tækniþróun, efnahagsmál og umhverfismál. SOER 2010 minnir á að horfast verið í augu við þessi samverkandi áhrif eigi lífsgæði að aukast eða haldast. Það má velta fyrir sér hvort átök milli hagsmuna sem stafa af ofangreindum drifkröftum verði salamöndrustríð vorra tíma. Við ættum þó að hafa þekkinguna til að koma í veg fyrir þann hildarleik og lestur bókarinnar gæti orðið nokkrum hvatning til að staldra við og meta hvert verið er að fara. Það væri hollt fyrir sem flesta að lesa Salamöndrustríðið í ágætri þýðingu Jóhannesar úr Kötlum. Þeir sem hafa ekki aðgang að henni, en ráða við ensku, geta fundið hana á vefnum. Þá hefur Blindrabókasafnið hljóðbækur til útlána; http://www.bbi.is/hljodbaekur/nyjar-baekur/nr/1237. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson Skoðun Miklum afla landað utan kvóta Sigurjón Þórðarson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Kynheilbrigði ungmenna með öðruvísi taugaþroska María Jónsdóttir Skoðun Við erum öll orðin verkkaupar Anna Kristín Hálfdánardóttir Skoðun Nýtt tímabil í skipulagsmálum Reykjavíkur Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Erum við tilbúin fyrir hálfs metra hækkun sjávar? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heilarotnun og hugræktarstöðvar á tímum gervigreindar Þórhallur Magnússon skrifar Skoðun Pitsuostur, alþjóðaviðskipti og almannahagur Ólafur Stephensen skrifar Skoðun „Það er enn verið að drepa börn“ Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Miklum afla landað utan kvóta Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: sjálfræði, mannréttindi og mörk samfélagsins Steinar Harðarson skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir hálfs metra hækkun sjávar? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Við erum öll orðin verkkaupar Anna Kristín Hálfdánardóttir skrifar Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Beislið sem hnýtir sig sjálft Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Nýtt tímabil í skipulagsmálum Reykjavíkur Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kynheilbrigði ungmenna með öðruvísi taugaþroska María Jónsdóttir skrifar Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Sjá meira
Það er harla fátítt að ritverk standist tímans tönn enda hafa þau eðlilega mesta skírskotun til þess tíma sem þau voru rituð á. Það hendir þó að sum verði klassísk og önnur gangi hugsanlega í endurnýjun lífdaga í ljósri samfélagsþróunar. Þannig er það að mínu viti með Salamöndrustríðið eftir Karel Capek. Sagan hefst á því að í Suður-Kyrrahafi finnur hollenskur skipstjóri salamöndrur sem hafa sem nánast mannlega greind. Hann byrjar að nota sér hæfileika þeirra til að skapa sjálfum sér fjölmörg viðskiptatækifæri enda vinnuaflið ódýrt. Þegar fréttir berast út af árangri salamandranna við að leysa hin ýmsu verk vilja æ fleiri nýta sér þjónustu þeirra. Fyrst er litið á salamöndrurnar sem þræla og vinnudýr en þær auka þekkingu sína og færni hratt og fara fljótlega að sýna sjálfstæðan vilja eftir því sem þær þroskast. Salamöndrurnar fjölga sér hratt, átta sig fljótt á að þær eru ómissandi og fara að huga að eigin hag. Samningsstaða þeirra verður mjög sterk þegar fram líður. Salamöndrur hafa öðrum hagsmunum að gæta en menn og fyrr en varir fer spenna að myndast þar á milli. Kjörlífsskilyrði fyrir salamöndrurnar eru við grunnsævi og taka þær því til við að sprengja land niður svo það verði hentugt fyrir þær. Að sjálfsögu verður mannfólkið fyrir búsifjum þegar landið er sprengt undan því. Hins vegar eru salamöndrurnar orðnar hluti af hagkerfinu þar sem þær skapa auð. Jafnframt er það hagur margra manna að selja þeim vörur, sprengiefni og verkfæri til landmótunar. Þannig fá þær að breyta landinu eftir þörfum til að auka lífsskilyrði sín á kostnað mannsins og vítahringurinn myndast. Salamöndrustríðið er skrifuð á fjórum mánuðum 1935 og er háðsk samtímaádeila. Bókin sem kom út 1936 er augljóslega skrumskæling á stjórnmálaástandi þess tíma, svo sem nýlendustefnu, fasisma, nasisma í Evrópu og kynþáttastefnunni í Bandaríkjunum ásamt vopnakapphlaupinu sem var fyrirboði seinni heimsstyrjaldarinnar. Eins er þar deilt mjög á vanhæfni alþjóðasamfélagsins til að takast á við og leysa sameiginleg viðfangsefni. Bókin er meinfyndin og hið merkilega er að þrátt fyrir að hún sé skrifuð fyrir tæpum 80 árum á margt beint við okkar tíma. Umtalsvert af því sem þar er haft eftir ýmsum stjórnvöldum í bókinni gæti t.d. hæglega birst í fjölmiðlum nútímans. Undir lokin beinir höfundur sjónum að því og hvernig skammtímahagsmunir gera fólki ókleift að takast á við aðsteðjandi vanda sem flest teikn benda til að sé fyrir hendi. Um lokakaflann segir höfundurinn í lauslegri endursögn; Innihaldið er mjög einfalt: eyðing jarðar og íbúa þess. Þetta er viðbjóðslegur kafli byggður eingöngu á rökleiðingu. Samt sem áður varð hann að enda svona. Það sem drepur okkur verður ekki heimsendir en í stað þess pólitískt yfirskyn, fjármál, heiður og svoleiðis (tekið úr Wikipediu). Síðasti þáttur bókarinnar er mjög áleitinn. Hann veltir upp spurningum eins og þessum: Hvert er gjaldið fyrir hagvöxtinn, hvar eru mörkin þegar gjaldið verður hærra en ávinningurinn og hvað er til ráða ef of langt er gengið? Í skýrslu Evrópsku umhverfisstofnunarinnar um ástand umhverfismála í Evrópu, SOER 2010, eru leidd að því rök að aðgerðir í umhverfismálum hafi skilað verulegum árangri á mörgum sviðum, en miklar áskoranir séu framundan, http://www.eea.europa.eu/soer/synthesis. Í skýrslunni er bent á að umhverfismál séu engan veginn einangrað fyrirbrigði heldur að áhrifin á umhverfi okkar séu afleiðing alþjóðlegrar þróunar þar sem saman fléttist samfélagsmál, stjórnmál, tækniþróun, efnahagsmál og umhverfismál. SOER 2010 minnir á að horfast verið í augu við þessi samverkandi áhrif eigi lífsgæði að aukast eða haldast. Það má velta fyrir sér hvort átök milli hagsmuna sem stafa af ofangreindum drifkröftum verði salamöndrustríð vorra tíma. Við ættum þó að hafa þekkinguna til að koma í veg fyrir þann hildarleik og lestur bókarinnar gæti orðið nokkrum hvatning til að staldra við og meta hvert verið er að fara. Það væri hollt fyrir sem flesta að lesa Salamöndrustríðið í ágætri þýðingu Jóhannesar úr Kötlum. Þeir sem hafa ekki aðgang að henni, en ráða við ensku, geta fundið hana á vefnum. Þá hefur Blindrabókasafnið hljóðbækur til útlána; http://www.bbi.is/hljodbaekur/nyjar-baekur/nr/1237.
„Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun
Skoðun Hvar værum við stödd ef rafbílavæðingin hefði ekki átt sér stað? Kristín Björk Bjarnadóttir skrifar
Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar
Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar
„Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun