Rómantísk jól Sr. Þórhallur Heimisson skrifar 23. desember 2011 06:00 Rómantík er eitthvað sem flestir þrá svona innst inni þó sumir telji sig of mikil hörkutól til að viðurkenna það fyrir öðrum. Rómantíkin felur í sér eitthvað gott, einhverja sælu, einhverja hamingju sem gefur lífinu gildi. En því miður þá leyfum við rómantíkinni allt of sjaldan að blómstra í lífi okkar. Og þess vegna förum við allt of oft á mis við hamingjuna og sæluna sem rómantíkin gefur okkur. Rómantíkin er látin bíða framtíðarinnar á meðan við látum okkur dreyma um betri tíð með blóm og rómantík í haga, sæta langa sæludaga. Það er staðreynd að mörg hjón hér á Íslandi lenda í erfiðleikum í sínu hjónabandi á lífsleiðinni. Sumum pörum tekst að vinna úr þessum erfiðleikum og nota reynsluna til að styrkja sambúðina. Önnur draga erfiðleikarnir til sambúðarslita. Erfiðleikarnir geta verið margvíslegir. Oft er það svo að of margar stundir hverfa í annríki daganna. Til að bæta upp hamingjuleysi, þreytu og stress grípa margir til flöskunnar. Áfengið kemur í stað rómantíkurinnar hjá pörum sem aldrei hafa gefið sér tíma til að rækta ástina. Áfengisneyslan bætist þá ofan á önnur vandamál sem íþyngja fjölskyldunni og eykur þreytuna og lífsleiðann. Ætli það séu ekki mörg börn sem kvíða helgum aðventunnar þegar drykkjan tekur völdin í lífi fjölskyldunnar? Ég er að velta því fyrir mér hvort ekki væri hægt fyrir þau pör sem eiga í erfiðleikum í sinni sambúð að nota tækifærið þessi jólin og áramótin til að gera hlutina öðruvísi en venjulega. Hvernig væri að einsetja sér að gera jólin og áramótin rómantísk fyrir alla fjölskylduna? Einhverjum þykir kannski ómögulegt að koma rómantíkinni að á hátíðunum þegar stressið er allt að færa í kaf. Sérstaklega ef lítið hefur farið fyrir henni að undanförnu. En það er ekki eins erfitt og margir halda. Fyrsta skrefið er að taka ákvörðun um að forgangsraða á nýjan hátt. Jólin búa yfir öllu því sem til þarf að styrkja og efla sambandið, friði, kertaljósum, góðum mat og ást. Það er að segja, ef við látum ekki allan æsinginn í kringum okkur spilla fyrir okkur jólafriðnum og ræna frá okkur tímanum. Og ef við látum ekki áfengið taka völdin á hátíðinni. Sumir telja sér reyndar trú um að þeir geti ekki gefið rómantíkinni lausan tauminn nema áfengi sé notað til þess að brjóta niður einhverja múra. En áfengi er mesti óvinur ástarinnar. Og ef ástin er í molum er heimilislífið í molum. Á mörgum heimilum ógnar áfengisneysla jólafriðnum, því áfengið er notað sem flóttaleið frá vandanum sem býr undir niðri. Það er því best að láta drykkina eiga sig og gefa rómantíkinni tækifæri til að blómstra af fúsum og frjálsum vilja. Það er svo ekki nóg að annað ykkar taki ákvörðun um að forgangsraða upp á nýtt. Þið þurfið bæði að vera á sama máli, vera samstiga. Hver veit, ef vel tekst til, þá geta einmitt þessi jól orðið upphafið að nýju og farsælu ástarævintýri í ykkar sambandi. Og þetta verður örugglega besta jólagjöf barnanna ykkar. Vitið þið til. Gleðileg, rómantísk og áfengislaus jól – og áramót. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Skoðun Skoðun Lýðræðislegur fasisti í Evrópu skrifar Skoðun Hvar er næsti háskóli? Sjúkrahús? Alþjóðaflugvöllur? Unnur Pétursdóttir skrifar Skoðun Frelsi foreldra eða forsjárhyggja ríkisins? Bergþór Ólason skrifar Skoðun Kynferðisofbeldi gegn börnum – við þurfum að gera betur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar Skoðun Mikilvæg uppbygging nýs golfvallar í landi Hafnarfjarðar Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Frí tómstund fyrir þitt barn? Sara Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Í skólanum er skemmtilegt að vera - eða hvað? Hanna Dóra Markúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjávarútvegur, fæðuöryggi og þróun heimsmála Þollý Rósmundsdóttir skrifar Skoðun Hreinskilni í leikskólamálum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Almannarómur um gervigreind Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Amma mætti á þing kennara Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar Skoðun Ekki bara barnvænt sveitarfélag í kosningabaráttu Leyla Ósk Jónsdóttir skrifar Skoðun Frá auðlindaforskoti til þekkingarforskots Sigurður Atli Jónsson skrifar Skoðun Schengen - hvað færir það okkur? Aðalstein Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Sjá meira
Rómantík er eitthvað sem flestir þrá svona innst inni þó sumir telji sig of mikil hörkutól til að viðurkenna það fyrir öðrum. Rómantíkin felur í sér eitthvað gott, einhverja sælu, einhverja hamingju sem gefur lífinu gildi. En því miður þá leyfum við rómantíkinni allt of sjaldan að blómstra í lífi okkar. Og þess vegna förum við allt of oft á mis við hamingjuna og sæluna sem rómantíkin gefur okkur. Rómantíkin er látin bíða framtíðarinnar á meðan við látum okkur dreyma um betri tíð með blóm og rómantík í haga, sæta langa sæludaga. Það er staðreynd að mörg hjón hér á Íslandi lenda í erfiðleikum í sínu hjónabandi á lífsleiðinni. Sumum pörum tekst að vinna úr þessum erfiðleikum og nota reynsluna til að styrkja sambúðina. Önnur draga erfiðleikarnir til sambúðarslita. Erfiðleikarnir geta verið margvíslegir. Oft er það svo að of margar stundir hverfa í annríki daganna. Til að bæta upp hamingjuleysi, þreytu og stress grípa margir til flöskunnar. Áfengið kemur í stað rómantíkurinnar hjá pörum sem aldrei hafa gefið sér tíma til að rækta ástina. Áfengisneyslan bætist þá ofan á önnur vandamál sem íþyngja fjölskyldunni og eykur þreytuna og lífsleiðann. Ætli það séu ekki mörg börn sem kvíða helgum aðventunnar þegar drykkjan tekur völdin í lífi fjölskyldunnar? Ég er að velta því fyrir mér hvort ekki væri hægt fyrir þau pör sem eiga í erfiðleikum í sinni sambúð að nota tækifærið þessi jólin og áramótin til að gera hlutina öðruvísi en venjulega. Hvernig væri að einsetja sér að gera jólin og áramótin rómantísk fyrir alla fjölskylduna? Einhverjum þykir kannski ómögulegt að koma rómantíkinni að á hátíðunum þegar stressið er allt að færa í kaf. Sérstaklega ef lítið hefur farið fyrir henni að undanförnu. En það er ekki eins erfitt og margir halda. Fyrsta skrefið er að taka ákvörðun um að forgangsraða á nýjan hátt. Jólin búa yfir öllu því sem til þarf að styrkja og efla sambandið, friði, kertaljósum, góðum mat og ást. Það er að segja, ef við látum ekki allan æsinginn í kringum okkur spilla fyrir okkur jólafriðnum og ræna frá okkur tímanum. Og ef við látum ekki áfengið taka völdin á hátíðinni. Sumir telja sér reyndar trú um að þeir geti ekki gefið rómantíkinni lausan tauminn nema áfengi sé notað til þess að brjóta niður einhverja múra. En áfengi er mesti óvinur ástarinnar. Og ef ástin er í molum er heimilislífið í molum. Á mörgum heimilum ógnar áfengisneysla jólafriðnum, því áfengið er notað sem flóttaleið frá vandanum sem býr undir niðri. Það er því best að láta drykkina eiga sig og gefa rómantíkinni tækifæri til að blómstra af fúsum og frjálsum vilja. Það er svo ekki nóg að annað ykkar taki ákvörðun um að forgangsraða upp á nýtt. Þið þurfið bæði að vera á sama máli, vera samstiga. Hver veit, ef vel tekst til, þá geta einmitt þessi jól orðið upphafið að nýju og farsælu ástarævintýri í ykkar sambandi. Og þetta verður örugglega besta jólagjöf barnanna ykkar. Vitið þið til. Gleðileg, rómantísk og áfengislaus jól – og áramót.
Skoðun Af hverju skiptum við stundum um tungumál þegar við þurfum þess ekki? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Skugginn sem eltir: Þegar einelti fullorðinna fær að þrífast Ólafur Björn Guðmundsson skrifar
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar