Útskriftargrein myndlistarnema

Dúx í myndlist. Dúx er afstætt í myndlistarnámi þar sem um er að ræða sjálfstætt nám, þar sem nemendur hlaupa um líkt og hauslausir kjúklingar þreifandi fyrir hverju korni með táberginu á klónni sem var við það að detta af í gær en virðist vera að gróa með ígerð í dag. „Dúx“ myndlistar hefur því í raun ekki hinn hefðbundna vettvang til þess að tjá sig um námið og skólann og hvernig nemandinn kemur út eftir útspýtingu. Í listaháskóla fer fram annarskonar nám, sem er ekki ýkja áþreifanlegt á ýmsum sviðum og einkunnir þykja afstæðar. Hver og einn gerir námið að sínu, útskrifast með þá reynslu sem hann sjálfur vill öðlast. Nemendur taka afstöðu á ómeðvitaðan eða meðvitaðan hátt hvernig þeir koma að skólanum og hvernig skólinn kemur að þeim.

Á fundi með rektor Listaháskóla Íslands, Hjálmari H. Ragnarssyni, tók rektor skýrt fram að skólinn væri ekki nemendur. Á þessum tiltekna fundi voru til umræðu húsnæðismál skólans. Á fundinum var lögð áhersla á hvernig mætti sjá skólann í víðara samhengi, út á við, hvernig hann kemur að samfélaginu, eða þá einna helst skattgreiðendum líkt og rektor tók fram. Við blasti glerhýsi sem átti að reisa á Laugaveginum sem mundi endurspegla og kalla fram allt það besta í nemendunum. Með að staðhæfa að nemendur séu ekki skólinn er gert grein fyrir á skilmerkilegan máta að aðkoma nemenda að skólanum er ekki tekin með í reikninginn. Hvað viðgengst, hvaða stöðlum nær skólinn að halda, til að efla sig og umbreyta sér sem stofnun, útvíkka, styrkja, fellur eða stendur ekki með nemendunum heldur burðarstólpum sjálfs skólans, það er steypunni.

Nemendur spyrja sig hinsvegar hvað sé skóli án nemenda? Rödd nemenda innan Listaháskóla Íslands er engin eins og kom meðal annars skýrt fram í úttekt erlendra aðila á skólanum nú nýverið. Ef nemendur endurskoða ekki skólann taka þeir ekki afstöðu sem er það sem námið gengur út á. Námið kallar eftir því að nemendur taki sér stöðu svo þeir geta spyrnt á móti heiminum, tekið við honum, melt hann, brenglað hann og birt svo aftur á ný í því listformi sem hentar sér og sínum.

Þess má geta að skólinn hefur sín eigin einkunnarorð sem eru eftirtalin: Áræðni, skilningur, forvitni. Áræðni mín lætur mig skrifa þessa grein, skilningur minn er opinn fyrir því að fá betri viðbrögð frá skólanum um aðkomu nemenda að honum og forvitni mín spyr: hvernig má það vera að flestir þeir sem koma að stjórn skólans hafa setið í henni frá upphafi og að til þess hafi lögum skólans verið breytt á laun, til dæmis þegar bætt var við klausu í reglugerð skólans sem stuttu síðar var fjarlægð. Klausan greindi frá því að ekki þurfi að auglýsa stöðu rektors en þessi klausa birtist rétt fyrir endurráðningu rektors og hvarf svo aftur að endurráðningu lokinni.

Endurnýjun eru góð einkunnarorð, og helst jafnvel í hendur við áræðni, sem má kenna við tíma þessa, nýju tíma okkar sem linnulaust slá um sig með hugtökum á við nýksköpun. Það er útskrift hjá okkur myndlistarnemum í dag og ætlum við í tilefni þessa dags og hátíðardags að standa upp úr stólum okkar og syngja með hátíðarbrag lag Michaels Jackson heitins, We are the world, því það eru þau einkunnarorð sem við teljum að geti borið okkur áfram í áræðni og endurnýjun næstu ára.

Takk LHÍ