Börn hefja ekki stríðsátök Stefán Ingi Stefánsson skrifar 24. mars 2011 13:29 Það eru ekki börn sem hefja stríðsátök. Það eru heldur ekki börn sem varpa flugskeytum, stjórna starfi uppreisnarmanna eða stunda kúgun þegna sinna. Hins vegar eru börn ævinlega þau sem eru mest berskjölduð á átakasvæðum. Börnin eru þau fyrstu til að finna fyrir afleiðingum þess þegar daglegt líf fer úr skorðum og innviðir samfélagsins bresta. Börn eru viðkvæmari en fullorðnir ef þau veikjast. Útbreiðsla farsótta kemur iðulega verst niður á þeim yngstu. Börn eru þau fyrstu til að falla þegar næring er af skornum skammti. Þegar upplausn ríkir eru börn auk þess enn útsettari en ella fyrir misnotkun og ofbeldi – sérstaklega ungar stúlkur. Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna, UNICEF, hefur þungar áhyggjur af lífi og velferð barna í Líbíu nú þegar röskun hefur orðið á öllu daglegu lífi þar í landi. Yfir 300.000 manns hafa flúið yfir landamærin og í hópnum er fjöldi barna. Þeim þarf að hlúa að. Heima við í Líbíu bíða hundruð þúsunda barna þess sem verða vill – hvort sem er í borgum sem andstæðingar líbískra ráðamanna ráða nú yfir, bæjum þar sem nánast allar verslanir eru lokaðar og erfitt er að nálgast vistir, eða stöðum sem gætu verið í grennd við skilgreind skotmörk og orðið fyrir árásum. UNICEF vinnur að því að aðstoða þessi börn. Mikilvægt er að vera til staðar bæði nú og á komandi mánuðum. Alls óvíst er hvað loftárásir munu standa lengi og hvað tekur við í framhaldinu. Verkefnin eru ærin: Barnavernd, menntun barna, sálræn aðstoð eftir það sem á undan er gengið, bólusetningar, aðgangur að heilsugæslu og hreinu vatni – listinn er langur. Á þessari stundu vinnur UNICEF m.a. að því að koma upp barnvænum svæðum í flóttamannabúðum við landamæri Líbíu. Þar geta börn leikið sér og reynt að halda í venjulegt líf í óvenjulegum aðstæðum. Til að geta unnið starf sitt í Líbíu þarf UNICEF á aðstoð að halda. Íslendingar geta lagt sitt af mörkum. UNICEF á Íslandi hefur hafið neyðarsöfnun sem fræðast má um á www.unicef.is. Stöndum þétt að baki börnum í Líbíu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Það eru ekki börn sem hefja stríðsátök. Það eru heldur ekki börn sem varpa flugskeytum, stjórna starfi uppreisnarmanna eða stunda kúgun þegna sinna. Hins vegar eru börn ævinlega þau sem eru mest berskjölduð á átakasvæðum. Börnin eru þau fyrstu til að finna fyrir afleiðingum þess þegar daglegt líf fer úr skorðum og innviðir samfélagsins bresta. Börn eru viðkvæmari en fullorðnir ef þau veikjast. Útbreiðsla farsótta kemur iðulega verst niður á þeim yngstu. Börn eru þau fyrstu til að falla þegar næring er af skornum skammti. Þegar upplausn ríkir eru börn auk þess enn útsettari en ella fyrir misnotkun og ofbeldi – sérstaklega ungar stúlkur. Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna, UNICEF, hefur þungar áhyggjur af lífi og velferð barna í Líbíu nú þegar röskun hefur orðið á öllu daglegu lífi þar í landi. Yfir 300.000 manns hafa flúið yfir landamærin og í hópnum er fjöldi barna. Þeim þarf að hlúa að. Heima við í Líbíu bíða hundruð þúsunda barna þess sem verða vill – hvort sem er í borgum sem andstæðingar líbískra ráðamanna ráða nú yfir, bæjum þar sem nánast allar verslanir eru lokaðar og erfitt er að nálgast vistir, eða stöðum sem gætu verið í grennd við skilgreind skotmörk og orðið fyrir árásum. UNICEF vinnur að því að aðstoða þessi börn. Mikilvægt er að vera til staðar bæði nú og á komandi mánuðum. Alls óvíst er hvað loftárásir munu standa lengi og hvað tekur við í framhaldinu. Verkefnin eru ærin: Barnavernd, menntun barna, sálræn aðstoð eftir það sem á undan er gengið, bólusetningar, aðgangur að heilsugæslu og hreinu vatni – listinn er langur. Á þessari stundu vinnur UNICEF m.a. að því að koma upp barnvænum svæðum í flóttamannabúðum við landamæri Líbíu. Þar geta börn leikið sér og reynt að halda í venjulegt líf í óvenjulegum aðstæðum. Til að geta unnið starf sitt í Líbíu þarf UNICEF á aðstoð að halda. Íslendingar geta lagt sitt af mörkum. UNICEF á Íslandi hefur hafið neyðarsöfnun sem fræðast má um á www.unicef.is. Stöndum þétt að baki börnum í Líbíu.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar