Rýrt í roðinu Sigurður kári kristjánsson skrifar 6. febrúar 2009 00:01 Minnihlutastjórn Samfylkingar og Vinstrigrænna hefur nú tekið við stjórnartaumunum, varin vantrausti af Framsóknarflokknum. Um leið og ég óska Jóhönnu Sigurðardóttur til hamingju með að vera fyrsta konan til þess að gegna embætti forsætisráðherra á Íslandi, hlýt ég að lýsa miklum vonbrigðum mínum með þá verkefnaskrá sem minnihlutastjórnin hefur kynnt. Það sem veldur vonbrigðum er að eftir vikulanga fundalotu forystumanna stjórnarflokkanna, sem í fjölmiðlum var sögð ganga eins og í sögu, hafi afurðin ekki verið merkilegri en raun ber vitni. Verkefnaskrá þessarar ríkisstjórnar er svo rýr í roðinu að leita þarf langt aftur í stjórnmálasöguna til þess að finna hliðstæðu. Hún er í heild svo almennt orðuð að erfitt er að festa hendur á hver stefna nýrrar ríkisstjórnar er í mörgum af mikilvægustu málaflokkum þjóðarinnar. Í verkefnaskrá minnihlutastjórnarinnar segir ekkert um stefnu ríkisstjórnarinnar í utanríkismálum, ríkisfjármálum eða gjaldmiðilsmálum. Ekkert um stefnumörkun ríkisstjórnarinnar vegna deilunnar við bresk stjórnvöld um uppgjör vegna Icesave-reikninganna, þrátt fyrir að yfir íslenska ríkinu vofi krafa að fjárhæð 700 milljarðar íslenskra króna. Ekkert um stefnu ríkisstjórnarinnar í samgöngumálum, menntamálum, sjávarútvegsmálum eða landbúnaðarmálum. Ekkert um stefnu ríkisstjórnarinnar í Evrópumálum, annað en það að Evrópunefnd skili skýrslu fyrir 15. apríl. Nefna mætti fleiri málaflokka þar sem ríkisstjórnin skilar auðu og hefur enga yfirlýsta stefnu. Það dylst hins vegar engum að þessi verkefnaskrá er ekki gæfulegt veganesti fyrir ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur. Stefnuleysi ríkisstjórnarinnar í Evrópumálum vekur auðvitað sérstaka athygli, ekki síst í ljósi þess að í stjórnarsamstarfi sjálfstæðismanna og Samfylkingarinnar lagði Samfylkingin ofuráherslu á Evrópumál. Lýsti formaður flokksins, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, því jafnvel yfir að breytti Sjálfstæðisflokkurinn ekki stefnu sinni í Evrópumálum væri stjórnarsamstarfinu sjálfhætt. En nú virðast Evrópumálin hafa gufað upp í hugum Samfylkingarfólks og verið tekin af dagskrá. Einu atriði í þessari verkefnaskrá fagna ég þó sérstaklega. Verkefnaskráin ber það nefnilega með sér að Vinstri grænir hafi kúvent stefnu sinni í stóriðjumálum. Í verkefnaskránni segir að engin ný áform um álver verði á dagskrá ríkisstjórnarinnar. Það er ekki hægt að skilja öðruvísi en svo að ríkisstjórnin muni halda áfram vinnu við þau verkefni sem þegar eru áformuð um stóriðju í Helguvík og á Bakka við Húsavík. Í því felast auðvitað mikil tíðindi í ljósi fyrri yfirlýsingar forystumanna Vinstri grænna. Að öðru leyti sýnir verkefnaskrá hinar nýju ríkisstjórnar svart á hvítu að núverandi stjórnarflokkar hafa í raun ekki getað komið sér saman um neitt annað en völd. Sú staðreynd er auðvitað afleit við þær aðstæður sem uppi eru í íslensku samfélagi. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson Skoðun Þegar allt verður forgangsmál Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Skoðun Laugavegur 1: Húsvernd á villigötum Þórður Magnússon skrifar Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi Fjarðarheiðarganga Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Varnarsamningurinn og fullveldið Jóhannes Hraunfjörð Karlsson skrifar Skoðun Já, áfram Ísland! Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Þegar allt verður forgangsmál Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar Skoðun Takk, en NEI takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Reyndi að hindra að Ísland nyti réttlætis Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Upptaka evru áhættusöm fyrir lítil hagkerfi Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Reikningsdæmi handa Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Eilífðar smáblóm... Móheiður Hlíf Geirlaugsdóttir skrifar Skoðun „Eigðu sjálfur þinn helvítis tjakk!“ Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Komið með skólabörnin í heimsókn á gamla leikskólann Elína Hallgrímsdóttir skrifar Sjá meira
Minnihlutastjórn Samfylkingar og Vinstrigrænna hefur nú tekið við stjórnartaumunum, varin vantrausti af Framsóknarflokknum. Um leið og ég óska Jóhönnu Sigurðardóttur til hamingju með að vera fyrsta konan til þess að gegna embætti forsætisráðherra á Íslandi, hlýt ég að lýsa miklum vonbrigðum mínum með þá verkefnaskrá sem minnihlutastjórnin hefur kynnt. Það sem veldur vonbrigðum er að eftir vikulanga fundalotu forystumanna stjórnarflokkanna, sem í fjölmiðlum var sögð ganga eins og í sögu, hafi afurðin ekki verið merkilegri en raun ber vitni. Verkefnaskrá þessarar ríkisstjórnar er svo rýr í roðinu að leita þarf langt aftur í stjórnmálasöguna til þess að finna hliðstæðu. Hún er í heild svo almennt orðuð að erfitt er að festa hendur á hver stefna nýrrar ríkisstjórnar er í mörgum af mikilvægustu málaflokkum þjóðarinnar. Í verkefnaskrá minnihlutastjórnarinnar segir ekkert um stefnu ríkisstjórnarinnar í utanríkismálum, ríkisfjármálum eða gjaldmiðilsmálum. Ekkert um stefnumörkun ríkisstjórnarinnar vegna deilunnar við bresk stjórnvöld um uppgjör vegna Icesave-reikninganna, þrátt fyrir að yfir íslenska ríkinu vofi krafa að fjárhæð 700 milljarðar íslenskra króna. Ekkert um stefnu ríkisstjórnarinnar í samgöngumálum, menntamálum, sjávarútvegsmálum eða landbúnaðarmálum. Ekkert um stefnu ríkisstjórnarinnar í Evrópumálum, annað en það að Evrópunefnd skili skýrslu fyrir 15. apríl. Nefna mætti fleiri málaflokka þar sem ríkisstjórnin skilar auðu og hefur enga yfirlýsta stefnu. Það dylst hins vegar engum að þessi verkefnaskrá er ekki gæfulegt veganesti fyrir ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur. Stefnuleysi ríkisstjórnarinnar í Evrópumálum vekur auðvitað sérstaka athygli, ekki síst í ljósi þess að í stjórnarsamstarfi sjálfstæðismanna og Samfylkingarinnar lagði Samfylkingin ofuráherslu á Evrópumál. Lýsti formaður flokksins, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, því jafnvel yfir að breytti Sjálfstæðisflokkurinn ekki stefnu sinni í Evrópumálum væri stjórnarsamstarfinu sjálfhætt. En nú virðast Evrópumálin hafa gufað upp í hugum Samfylkingarfólks og verið tekin af dagskrá. Einu atriði í þessari verkefnaskrá fagna ég þó sérstaklega. Verkefnaskráin ber það nefnilega með sér að Vinstri grænir hafi kúvent stefnu sinni í stóriðjumálum. Í verkefnaskránni segir að engin ný áform um álver verði á dagskrá ríkisstjórnarinnar. Það er ekki hægt að skilja öðruvísi en svo að ríkisstjórnin muni halda áfram vinnu við þau verkefni sem þegar eru áformuð um stóriðju í Helguvík og á Bakka við Húsavík. Í því felast auðvitað mikil tíðindi í ljósi fyrri yfirlýsingar forystumanna Vinstri grænna. Að öðru leyti sýnir verkefnaskrá hinar nýju ríkisstjórnar svart á hvítu að núverandi stjórnarflokkar hafa í raun ekki getað komið sér saman um neitt annað en völd. Sú staðreynd er auðvitað afleit við þær aðstæður sem uppi eru í íslensku samfélagi. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar