Skattbyrði Íra og Íslendinga 10. mars 2007 06:00 Stefán Ólafsson skrifar - Ragnheiður Elín Árnadóttir, aðstoðarkona forsætisráðherra, skrifaði um skattamál í Fréttablaðið laugardaginn 24. feb. sl. Þar hafnar hún nýlegri ályktun minni um að almenningur á Íslandi sé ofskattaður vegna óhagstæðrar þróunar skattleysismarka sl. 10 ár. Ragnheiður skrifar um skattbyrði eins og skattleysismörk skipti engu máli. Hún segir tekjur hafa hækkað og því sé eðlilegt að skattbyrði hafi hækkað. Á Vesturlöndum er þó ekki talið sjálfsagt að almennar kauphækkanir, né verðbólga, leiði til aukinnar skattbyrði. Skattbyrði vísar hér til þess hlutfalls af tekjum fjölskyldna sem fólk borgar í beina skatta. Tvennt stýrir einkum skattbyrðinni: álagningarhlutfall og skattleysismörk. Skattleysismörk þurfa að fylgja launaþróuninni til að hlutfallsleg skattbyrði haldist óbreytt frá ári til árs, að óbreyttri álagningu. Ef boðskapur sumra talsmanna stjórnvalda um að eðlilegt sé að skattbyrði hækki sjálfkrafa með tekjuhækkunum væri réttur, þá væri skattbyrði Bandaríkjamanna hæst á Vesturlöndum, því þeir hafa háar tekjur. Skattbyrði þeirra er hins vegar ein sú lægsta. Írar eru annað gott dæmi um villu þessa boðskapar. Hjá Írum hefur hagvöxtur verið talsvert meiri en á Íslandi sl. 10 ár og kaupmáttaraukning almennings að minnsta kosti jafn mikil og hér. Skattbyrði þar í landi hefði átt að aukast með þessum kauphækkunum, jafnvel meira en hér á landi, ef boðskapurinn væri réttur. En því er öfugt farið. Írar tóku um 10% af landsframleiðslu í tekjuskatta árið 1995, eða sama og Íslendingar gerðu þá. Árið 2004 hafði tekjuskattheimta Íra lækkað í rúm 8% af landsframleiðslu, en á Íslandi hafði þessi sama skattheimta hækkað í tæp 15%. Skattbyrði fjölskyldna á Írlandi hafði lækkað en á Íslandi hafði hún hækkað, meira en í nokkru öðru OECD-ríki. Þarna liggur munurinn. Írskar fjölskyldur fengu raunlækkun tekjuskatta en á Íslandi var einungis boðið upp á sýndarlækkanir, sem reyndust svo vera raunhækkanir skatta fyrir 90% fjölskyldna. Mest hækkaði hjá lágtekjufólki. Þess vegna er íslenskur almenningur ofskattaður í dag. Íslensk fyrirtæki og hátekjufólk hafa hins vegar fengið miklar raunlækkanir skatta. Höfundur er prófessor. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Skoðun Áður en lengra er haldið Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Erum við of fljót að kenna samfélagsmiðlum um? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Börn læra ekki fyrir framtíð sem þau skynja ekki Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Danir, ESB og staða Íslands Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir skrifar Skoðun Frá öllum til allra með nútímalegum sjúkratryggingum Sigurður H. Helgason skrifar Skoðun Tækifærið er núna Agnar H. Johnson skrifar Skoðun Einelti og samskiptahættir kvenna á Íslandi Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki prufuáskrift Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Trump á ekki að vera ástæðan Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Hvernig lækka vextir með upptöku evru? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson skrifar Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Samkeppniseftirlitið eitt og sér Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson skrifar Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson skrifar Sjá meira
Stefán Ólafsson skrifar - Ragnheiður Elín Árnadóttir, aðstoðarkona forsætisráðherra, skrifaði um skattamál í Fréttablaðið laugardaginn 24. feb. sl. Þar hafnar hún nýlegri ályktun minni um að almenningur á Íslandi sé ofskattaður vegna óhagstæðrar þróunar skattleysismarka sl. 10 ár. Ragnheiður skrifar um skattbyrði eins og skattleysismörk skipti engu máli. Hún segir tekjur hafa hækkað og því sé eðlilegt að skattbyrði hafi hækkað. Á Vesturlöndum er þó ekki talið sjálfsagt að almennar kauphækkanir, né verðbólga, leiði til aukinnar skattbyrði. Skattbyrði vísar hér til þess hlutfalls af tekjum fjölskyldna sem fólk borgar í beina skatta. Tvennt stýrir einkum skattbyrðinni: álagningarhlutfall og skattleysismörk. Skattleysismörk þurfa að fylgja launaþróuninni til að hlutfallsleg skattbyrði haldist óbreytt frá ári til árs, að óbreyttri álagningu. Ef boðskapur sumra talsmanna stjórnvalda um að eðlilegt sé að skattbyrði hækki sjálfkrafa með tekjuhækkunum væri réttur, þá væri skattbyrði Bandaríkjamanna hæst á Vesturlöndum, því þeir hafa háar tekjur. Skattbyrði þeirra er hins vegar ein sú lægsta. Írar eru annað gott dæmi um villu þessa boðskapar. Hjá Írum hefur hagvöxtur verið talsvert meiri en á Íslandi sl. 10 ár og kaupmáttaraukning almennings að minnsta kosti jafn mikil og hér. Skattbyrði þar í landi hefði átt að aukast með þessum kauphækkunum, jafnvel meira en hér á landi, ef boðskapurinn væri réttur. En því er öfugt farið. Írar tóku um 10% af landsframleiðslu í tekjuskatta árið 1995, eða sama og Íslendingar gerðu þá. Árið 2004 hafði tekjuskattheimta Íra lækkað í rúm 8% af landsframleiðslu, en á Íslandi hafði þessi sama skattheimta hækkað í tæp 15%. Skattbyrði fjölskyldna á Írlandi hafði lækkað en á Íslandi hafði hún hækkað, meira en í nokkru öðru OECD-ríki. Þarna liggur munurinn. Írskar fjölskyldur fengu raunlækkun tekjuskatta en á Íslandi var einungis boðið upp á sýndarlækkanir, sem reyndust svo vera raunhækkanir skatta fyrir 90% fjölskyldna. Mest hækkaði hjá lágtekjufólki. Þess vegna er íslenskur almenningur ofskattaður í dag. Íslensk fyrirtæki og hátekjufólk hafa hins vegar fengið miklar raunlækkanir skatta. Höfundur er prófessor.