Þjóðin rænd rétti sínum

Þjóðvaratkvæðagreiðslan - Björgvin G. Sigurðsson, alþingismaður. Undarleg umræða blossaði upp af hálfu forystumanna Sjálfstæðisflokksins í kjölfar þess að forsetinn skaut fjölmiðlalögunum til þjóðarinnar. Í fyrstu reyndi formaður flokksins að leyna gremju sinni en sú sæla stóð stutt yfir. Strax daginn eftir hófust þeir handa Geir Haarde og Björn Bjarnason um að grafa undan málskotsrétti forsetans og leggja drög að því að eyðileggja kosninguna með himinháum tölum um kjörsókn og gífuryrðum um að gengið væri gegn þingræðinu. Fram að þessu hefur Björn dómsmálaráðherrann lægst lagst í atlögu Sjálfstæðisflokksins að lýðræðislegum rétti þjóðarinnar til að kjósa beint og milliliðalaust um fjölmiðlalögin. Dómsmálaráðherrann fór undarlega fjallabaksleið að því að koma því inn í umræðuna að 75% kjörsókn yrði að liggja til grundvallar því að atkvæðagreiðslan yrði gild. Þar beitti hann blessuðum landbúnaðarráðherranum fyrir sig sem áður hafði miðlað þeim fróðleik til þjóðarinnar í viðtali að slík viðmið gætu verið heppileg. Það er morgunljóst að sé markið sett svo hátt þá er stuðningsmönnum stóru flokkanna í lófa lagið að ónýta slíka kosningu. Einfaldlega með því að sitja heima. Og þar með að ræna þjóðina rétti sínum til að kjósa beint um málið. Er það tilgangur Sjálfstæðisflokksins með framgöngu sinni? Mörður Árnason alþingismaður skrifar fróðlega grein í Morgunblaðið á dögunum þar sem hann gerir grein fyrir reglum sem gilda um þjóðaratkvæðagreiðslur í nágrannalöndunum. Í löndum þar sem ráðamenn ganga ekki af göflunum við það eitt að fólkið fái að ráða milliliðalaust, heldur eru það sjálfsagðir stjórnarhættir og til þess nýttir að bæta upp galla fulltrúalýðræðisins. Í grein Marðar kemur m.a. fram það álit hans að dönsku reglurnar falli best að íslenskum aðstæðum. En þar er talin þörf á tilteknum lágmarksfjölda kjósenda til að ganga gegn lögum frá þinginu en markið ekki sett við að fjöldi kjósenda ráði úrslitum nema í undantekningartilvikum. Loks segir Mörður: "Ef mönnum á annað borð finnst að hér þurfi að skilyrða útslit atkvæðagreiðslunnar tel ég samanburðinn við Danmörku mun raunhæfari og betri en flugvallarreglurnar. Meðal annars af því að það er vont fyrir lýðræðið að stuðningsmenn eins flokks á borð við Samfylkinguna eða Sjálfstæðiflokkinn geti í svona mikilvægri atkvæðagreiðslu ráðið úrslitum gegn meirihluta þjóðarinnar með því einu að sitja heima". Þetta eru orð að sönnu og ættu að liggja til grundvallar umræðu næstu daga um tilhögun atkvæðagreiðslunnar um fjölmiðlalögin. Fyrstu þjóðaratkvæðagreiðslunni í 60 ár og einkar vel við hæfi á afmæli lýðveldisins að þessi tímamót eigi sér stað nú.