Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir og Sædís Ósk Harðardóttir skrifa 11. september 2026 08:00 Ráðherra og ríkisstjórn þurfa að móta menntastefnu í raunverulegu samstarfi við kennara, fagfólk og stéttarfélög þeirra. Þrátt fyrir skýran alþjóðlegan vilja og formlegar skuldbindingar sýna evrópskar rannsóknir að skortur á fjármagni, kennurum og starfsþróun hamlar inngildingu í skólakerfum nútímans. Menntakerfi um alla Evrópu glíma við það flókna verkefni að mæta fjölbreyttum þörfum nemenda á sama tíma og opinber útgjöld til menntamála hafa víða dregist saman. Afleiðingin er sú að skólar á öllum skólastigum standa frammi fyrir sífellt umfangsmeiri áskorunum án þess að hafa aðgang að nægu fagfólki, viðeigandi úrræðum eða nauðsynlegum búnaði. Jafnframt ríkir víða alvarlegur mönnunarvandi í kennarastéttinni. Skortur á fagmenntuðum kennurum og sérhæfðu starfsfólki torveldar skólum að veita nemendum þann stuðning sem þeir þurfa. Þetta eykur álagið á kennara sem fyrir eru, en margir þeirra hafa hvorki fengið næga starfsþróun né þau verkfæri sem þarf til að mæta fjölbreyttum og flóknum stuðningsþörfum í skólastofunni. Rannsóknir sýna að slíkt álag getur haft veruleg neikvæð áhrif á sjálfstraust kennara í starfi, starfsánægju þeirra og andlega heilsu. Inngildandi menntun er ekki aðeins lagaleg skylda. Hún er sameiginleg ábyrgð sem krefst öflugs samfélagslegs samtals, nægs fjármagns og virðingar fyrir fagþekkingu kennara. Lagalegi ramminn er skýr, meðal annars í samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Inngilding verður þó aldrei tryggð með lagasetningu einni saman. Hún krefst þess að stjórnvöld, aðilar vinnumarkaðarins, stéttarfélög kennara og vinnuveitendur vinni markvisst saman. Samfélagslegt samtal og kjarasamningar eru meðal mikilvægustu tækjanna til að tryggja fullnægjandi fjármögnun, bæta starfsskilyrði og stuðla að sjálfbærri mönnun skólanna. Rannsóknir sýna jafnframt að árangursrík inngilding er ómöguleg án þess að faglegt sjálfstæði og sérþekking kennara séu virt. Kennarar þekkja nemendur sína, aðstæður þeirra og námsþarfir. Þeir þurfa því að njóta trausts og hafa svigrúm, tíma og umboð til að velja og útfæra þær faglegu aðferðir sem nýtast nemendum best. Því er brýnt að stjórnvöld setji kennarastéttina í miðju allrar menntastefnu. Án fagmenntaðra kennara, viðunandi starfsskilyrða, markvissrar starfsþróunar og nægs stuðnings verður inngildandi menntun aðeins markmið á pappír en ekki raunveruleiki í daglegu skólastarfi. Höfundar eru formaður og varaformaður Félags íslenskra sérkennara og sitja í stjórn Norrænu sérkennarasamtakanna (NFSP) og eiga sæti í Fastanefnd Evrópsku kennarasamtakanna (ETUCE) um jafnréttismál. Þær tóku þátt í evrópska samstarfsverkefninu InclEdu4AllNeeds fyrir hönd Kennarasambands Íslands og hvetja alla hagaðila menntakerfisins til að kynna sér niðurstöður og tillögur verkefnisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Börn og uppeldi Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Ráðherra og ríkisstjórn þurfa að móta menntastefnu í raunverulegu samstarfi við kennara, fagfólk og stéttarfélög þeirra. Þrátt fyrir skýran alþjóðlegan vilja og formlegar skuldbindingar sýna evrópskar rannsóknir að skortur á fjármagni, kennurum og starfsþróun hamlar inngildingu í skólakerfum nútímans. Menntakerfi um alla Evrópu glíma við það flókna verkefni að mæta fjölbreyttum þörfum nemenda á sama tíma og opinber útgjöld til menntamála hafa víða dregist saman. Afleiðingin er sú að skólar á öllum skólastigum standa frammi fyrir sífellt umfangsmeiri áskorunum án þess að hafa aðgang að nægu fagfólki, viðeigandi úrræðum eða nauðsynlegum búnaði. Jafnframt ríkir víða alvarlegur mönnunarvandi í kennarastéttinni. Skortur á fagmenntuðum kennurum og sérhæfðu starfsfólki torveldar skólum að veita nemendum þann stuðning sem þeir þurfa. Þetta eykur álagið á kennara sem fyrir eru, en margir þeirra hafa hvorki fengið næga starfsþróun né þau verkfæri sem þarf til að mæta fjölbreyttum og flóknum stuðningsþörfum í skólastofunni. Rannsóknir sýna að slíkt álag getur haft veruleg neikvæð áhrif á sjálfstraust kennara í starfi, starfsánægju þeirra og andlega heilsu. Inngildandi menntun er ekki aðeins lagaleg skylda. Hún er sameiginleg ábyrgð sem krefst öflugs samfélagslegs samtals, nægs fjármagns og virðingar fyrir fagþekkingu kennara. Lagalegi ramminn er skýr, meðal annars í samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks. Inngilding verður þó aldrei tryggð með lagasetningu einni saman. Hún krefst þess að stjórnvöld, aðilar vinnumarkaðarins, stéttarfélög kennara og vinnuveitendur vinni markvisst saman. Samfélagslegt samtal og kjarasamningar eru meðal mikilvægustu tækjanna til að tryggja fullnægjandi fjármögnun, bæta starfsskilyrði og stuðla að sjálfbærri mönnun skólanna. Rannsóknir sýna jafnframt að árangursrík inngilding er ómöguleg án þess að faglegt sjálfstæði og sérþekking kennara séu virt. Kennarar þekkja nemendur sína, aðstæður þeirra og námsþarfir. Þeir þurfa því að njóta trausts og hafa svigrúm, tíma og umboð til að velja og útfæra þær faglegu aðferðir sem nýtast nemendum best. Því er brýnt að stjórnvöld setji kennarastéttina í miðju allrar menntastefnu. Án fagmenntaðra kennara, viðunandi starfsskilyrða, markvissrar starfsþróunar og nægs stuðnings verður inngildandi menntun aðeins markmið á pappír en ekki raunveruleiki í daglegu skólastarfi. Höfundar eru formaður og varaformaður Félags íslenskra sérkennara og sitja í stjórn Norrænu sérkennarasamtakanna (NFSP) og eiga sæti í Fastanefnd Evrópsku kennarasamtakanna (ETUCE) um jafnréttismál. Þær tóku þátt í evrópska samstarfsverkefninu InclEdu4AllNeeds fyrir hönd Kennarasambands Íslands og hvetja alla hagaðila menntakerfisins til að kynna sér niðurstöður og tillögur verkefnisins.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar