Áhrifum fylgir ábyrgð Ása Valdís Árnadóttir skrifar 7. apríl 2026 10:17 Undanfarið hef ég velt því fyrir mér hvað felst raunverulega í því að vera íbúi sveitarfélags. Er það einfaldlega skráning í þjóðskrá eða felst í því meira? Sem íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti hef ég haft tækifæri til að kynnast sveitarfélaginu frá mörgum hliðum. Ég þekki daglegt líf í sveitarfélaginu, þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir og þau tækifæri sem felast í samfélaginu okkar. Íbúar eiga ekki aðeins að hafa rödd, þeir taka þátt. Íbúi er ekki aðeins sá sem hefur skráð lögheimili, heldur sá sem þekkir samfélagið og hefur raunveruleg tengsl við daglegt líf þess. Lýðræði byggir ekki á skráningu á pappír, heldur á ábyrgð, þátttöku og tengingu. Í dag eru tvö framboð í sveitarfélaginu sem bjóða fram krafta sína. Það er eðlilegt og jákvætt í lýðræðissamfélagi. En það skiptir máli hvernig umræðan er háð. Það er alvarlegt þegar umræðan fer á þá braut að draga heilindi og störf fráfarandi sveitarstjórnar í efa án skýrra raka. Slíkur málflutningur byggir ekki upp traust, hann grefur undan því. Í lýðræðissamfélagi eigum við að takast á um málefni af festu og rökum, en ekki með dylgjum eða órökstuddum ásökunum. Undanfarið hefur einnig borið á umræðu þar sem ákvarðanir sveitarstjórnar eru settar fram sem einhvers konar aðför gegn einstaklingum. Slík framsetning einfaldar veruleikann. Sveitarstjórn starfar ekki á grundvelli einstakra mála eða persónulegra sjónarmiða, heldur ber hún ábyrgð á að fara eftir lögum, gæta jafnræðis og taka ákvarðanir sem þjóna heildarhagsmunum samfélagsins. Ég get ekki orða bundist þegar ítrekað er dregið úr heilindum kjörinna fulltrúa án haldbærra raka. Slík orðræða er ekki málefnaleg gagnrýni, hún er einföldun og í versta falli rangfærsla sem grefur undan trausti á stjórnsýslu. Kjörnir fulltrúar eru fólk, íbúar eins og aðrir, sem bera ábyrgð á ákvörðunum sem hafa áhrif á daglegt líf samfélagsins. Því skiptir máli að gagnrýni sé málefnaleg og að við vöndum orðræðuna, þannig byggjum við upp traust. Það er auðvelt að tala hátt og lofa einföldum lausnum. Það er erfiðara að bera ábyrgð á raunverulegum ákvörðunum. Á sama tíma vekur það spurningar um jafnræði hvernig best sé að tryggja að þeir sem taka ákvarðanir um samfélagið hafi raunverulega tengingu við það og þekki þær aðstæður sem þær snúa að. Þetta snýst ekki um að útiloka, heldur að standa vörð um sanngirni og skýrar leikreglur sem allir geta treyst. Íbúar eiga svo sannarlega að ráða. Ekki utanaðkomandi aðilar sem hafa takmarkaða tengingu við samfélagið eða standa utan við það daglega líf sem hér fer fram. Þá er einnig mikilvægt að framboð séu skýr og gagnsæ. Óljós sýn og óskýr stefna skapa óvissu. Kjósendur eiga rétt á því að vita fyrir hvað er staðið og hvaða leið á að fara. Þegar kemur að kosningum skiptir máli að staldra við og spyrja sig nokkurra einfaldra spurninga: Hverjir hafa raunverulega tengingu við samfélagið? Hverjir þekkja þær aðstæður sem ákvarðanir snúa að? Og hverjir eru tilbúnir að bera ábyrgð á þeim ákvörðunum til lengri tíma? Kosningar snúast ekki aðeins um loforð, heldur um traust, reynslu og ábyrgð. Það skiptir máli hverjir taka ákvarðanir og ekki síður hvers vegna þeir gera það. Ég hvet íbúa Grímsnes- og Grafningshrepps til að kynna sér vel þau framboð sem eru í boði, skoða málflutning þeirra af gagnrýnum huga og velta fyrir sér hverjir hafi raunverulega tengingu við samfélagið, þekkingu á málefnum þess og vilja til að vinna í þágu þess til lengri tíma. Að taka þátt í samfélagi er val en áhrifum fylgir ábyrgð. Höfundur er íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Undanfarið hef ég velt því fyrir mér hvað felst raunverulega í því að vera íbúi sveitarfélags. Er það einfaldlega skráning í þjóðskrá eða felst í því meira? Sem íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti hef ég haft tækifæri til að kynnast sveitarfélaginu frá mörgum hliðum. Ég þekki daglegt líf í sveitarfélaginu, þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir og þau tækifæri sem felast í samfélaginu okkar. Íbúar eiga ekki aðeins að hafa rödd, þeir taka þátt. Íbúi er ekki aðeins sá sem hefur skráð lögheimili, heldur sá sem þekkir samfélagið og hefur raunveruleg tengsl við daglegt líf þess. Lýðræði byggir ekki á skráningu á pappír, heldur á ábyrgð, þátttöku og tengingu. Í dag eru tvö framboð í sveitarfélaginu sem bjóða fram krafta sína. Það er eðlilegt og jákvætt í lýðræðissamfélagi. En það skiptir máli hvernig umræðan er háð. Það er alvarlegt þegar umræðan fer á þá braut að draga heilindi og störf fráfarandi sveitarstjórnar í efa án skýrra raka. Slíkur málflutningur byggir ekki upp traust, hann grefur undan því. Í lýðræðissamfélagi eigum við að takast á um málefni af festu og rökum, en ekki með dylgjum eða órökstuddum ásökunum. Undanfarið hefur einnig borið á umræðu þar sem ákvarðanir sveitarstjórnar eru settar fram sem einhvers konar aðför gegn einstaklingum. Slík framsetning einfaldar veruleikann. Sveitarstjórn starfar ekki á grundvelli einstakra mála eða persónulegra sjónarmiða, heldur ber hún ábyrgð á að fara eftir lögum, gæta jafnræðis og taka ákvarðanir sem þjóna heildarhagsmunum samfélagsins. Ég get ekki orða bundist þegar ítrekað er dregið úr heilindum kjörinna fulltrúa án haldbærra raka. Slík orðræða er ekki málefnaleg gagnrýni, hún er einföldun og í versta falli rangfærsla sem grefur undan trausti á stjórnsýslu. Kjörnir fulltrúar eru fólk, íbúar eins og aðrir, sem bera ábyrgð á ákvörðunum sem hafa áhrif á daglegt líf samfélagsins. Því skiptir máli að gagnrýni sé málefnaleg og að við vöndum orðræðuna, þannig byggjum við upp traust. Það er auðvelt að tala hátt og lofa einföldum lausnum. Það er erfiðara að bera ábyrgð á raunverulegum ákvörðunum. Á sama tíma vekur það spurningar um jafnræði hvernig best sé að tryggja að þeir sem taka ákvarðanir um samfélagið hafi raunverulega tengingu við það og þekki þær aðstæður sem þær snúa að. Þetta snýst ekki um að útiloka, heldur að standa vörð um sanngirni og skýrar leikreglur sem allir geta treyst. Íbúar eiga svo sannarlega að ráða. Ekki utanaðkomandi aðilar sem hafa takmarkaða tengingu við samfélagið eða standa utan við það daglega líf sem hér fer fram. Þá er einnig mikilvægt að framboð séu skýr og gagnsæ. Óljós sýn og óskýr stefna skapa óvissu. Kjósendur eiga rétt á því að vita fyrir hvað er staðið og hvaða leið á að fara. Þegar kemur að kosningum skiptir máli að staldra við og spyrja sig nokkurra einfaldra spurninga: Hverjir hafa raunverulega tengingu við samfélagið? Hverjir þekkja þær aðstæður sem ákvarðanir snúa að? Og hverjir eru tilbúnir að bera ábyrgð á þeim ákvörðunum til lengri tíma? Kosningar snúast ekki aðeins um loforð, heldur um traust, reynslu og ábyrgð. Það skiptir máli hverjir taka ákvarðanir og ekki síður hvers vegna þeir gera það. Ég hvet íbúa Grímsnes- og Grafningshrepps til að kynna sér vel þau framboð sem eru í boði, skoða málflutning þeirra af gagnrýnum huga og velta fyrir sér hverjir hafi raunverulega tengingu við samfélagið, þekkingu á málefnum þess og vilja til að vinna í þágu þess til lengri tíma. Að taka þátt í samfélagi er val en áhrifum fylgir ábyrgð. Höfundur er íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar