Forðist eftirlíkingar Berglind Sunna Bragadóttir skrifar 6. febrúar 2026 15:30 Borgarfulltrúi meirihlutans í Reykjavík velti nýverið upp spurningunni hvort við viljum frekar að Reykjavík líkist evrópskum mannlífsborgum eða bandarískum bílaborgum. Ég spyr á móti: Viljum við að Reykjavík verði eftirlíking af annarri borg eða viljum við að hún sé hún sjálf? Hluti af röksemdafærslu borgarfulltrúans fyrir því að líkja í auknum mæli eftir öðrum borgum var að Reykjavík er í samkeppni við borgir nágrannalandanna um fólk, hugvit og fjárfestingar. Sem er rétt, frjálst flæði fjármagns og fólks milli Norðurlanda og ríkja EES þýðir að ef einhver hrífst meira af lífinu í Köben en hér heima þá getur hann söðlað um og flust þangað án of íþyngjandi hamla. Í markaðssetningu er gjarnan farin ein þriggja leiða til að skilja sig frá samkeppninni: að vera betri, ódýrari eða öðruvísi. Getum við keppt við Kaupmannahöfn á þeim forsendum að við öpum upp þeirra hætti en gerum það betur? Íbúar Kaupmannahafnar eru um 668 þúsund talsins og þeir búa á 91 km2 á meðan íbúar Reykjavíkur eru um 139 þúsund á 273 km2. Þessi mjög svo þétta byggð veldur því að styttra er í þjónustu, almenningssamgöngur ganga vel fyrir sig og danskt láglendi og góðviðri hvetur til líflegrar hjólamenningar. Frábært fyrir þau sem hallast að þeim lífstíl sem þetta umhverfi býður upp á. En mig grunar að sjarminn sé aðeins minni á reiðhjóli yfir umtalsvert lengri vegalengdir um holt og hæðir Reykjavíkur með rigningu, sem á einhvern óútskýranlegan máta fellur lárétt, í andlitinu. Ég leyfi mér að segja það ólíklegt að við föngum anda Köben betur en heimamenn. Við getum svo sem reynt að vera ódýr eftirherma af Kaupmannahöfn en það er fjarlægur draumur eins og sakir standa. Við búum fjarri meginlandinu með þeim afleiðingum að matvöruverð hér er 48% yfir meðaltali Evrópusambandsins en 20% yfir sama marki í Danmörku. Þá er verðbólgan hærri hér sem stendur, 5,2% samanborið við 2,1%. Augljósasta leiðin í þessari samkeppni er að vera öðruvísi. Reykjavík er ekki í þeirri stöðu að þurfa að verða annað hvort „evrópsk“ eða „bandarísk“. Hún getur bara verið hún sjálf. Við getum veitt fólki fjölbreytta valkosti um hvernig það kýs að búa og ferðast um. Hverfi sem bjóða þéttari byggð og forgangsraða fótgangandi og hjólandi umferð sem og hverfi með meira rými, stærri garða og stað til þess að leggja fjölskyldubílnum. Það er ekki hlutverk kjörinna fulltrúa að steypa borgarbúum í þröngt mót og takmarka valkosti þeirra heldur að finna leiðir til þess að mæta þörfum þeirra á sem skilvirkastan og hagkvæmastan hátt. Höfundur gefur kost á sér í 3. sæti á lista Framsóknar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Einfalt er best Linda Jónsdóttir Skoðun Börnin okkar eiga skilið nýeldaðan mat, ekki verksmiðjumat Sigrún Elísabet Unnsteinsdóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkur sem er ekki hægt að taka alvarlega Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hafró fer yfir eigin lokapróf og fær glimrandi einkunn Kjartan Sveinsson Skoðun Sósíalistar skila ekki auðu í húsnæðismálum Kópavogs Markús Candi Skoðun Íslensk útgerð í hættu vegna olíu – en lausnin gæti vaxið á ökrum Sigurpáll Ingibergsson Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Dánaraðstoð – byggð á fótfestu eða á hálum ís? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Kvótinn: Þriðji valkosturinn Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Af hverju skipta félagasamtök máli – og langtíma fjármögnunin öllu? Eva Rós Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Forgangsröðun í öldrunarþjónustu Margrét Guðnadóttir skrifar Skoðun Af hverju skipta félagasamtök máli – og langtíma fjármögnunin öllu? Eva Rós Ólafsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eiga Íslendingar að vera stikkfrí í eigin vörnum Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkur sem er ekki hægt að taka alvarlega Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hafró fer yfir eigin lokapróf og fær glimrandi einkunn Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Kvótinn: Þriðji valkosturinn Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Hamingja og fjármálalæsi haldast í hendur Gústaf Steingrímsson skrifar Skoðun Íslenskt menningarlíf og RIFF Starfsfólk RIFF skrifar Skoðun Bókasöfn gegn einmanaleika Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Sósíalistar skila ekki auðu í húsnæðismálum Kópavogs Markús Candi skrifar Skoðun Heilbrigðiskerfi framtíðarinnar Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar Skoðun Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð – byggð á fótfestu eða á hálum ís? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Íslensk útgerð í hættu vegna olíu – en lausnin gæti vaxið á ökrum Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Glansmynd eða staðreyndir: um loftslagsárangur Svíþjóðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Þegar biðlistinn víkur fyrir tímabundnum lausnum Eva Þorsteinsdóttir,Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Börnin okkar eiga skilið nýeldaðan mat, ekki verksmiðjumat Sigrún Elísabet Unnsteinsdóttir skrifar Skoðun Valdið færi annars til Brussel Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hlustað á Bítlakynslóðina Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Einfalt er best Linda Jónsdóttir skrifar Skoðun Spekileki og ástríða í Kópavogi Ómar Stefánsson skrifar Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Nýju fötin keisarans og „óráð“ forsetans Ágúst Kvaran skrifar Skoðun Að breyta lofti í stein Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Niðurlæging Íslensku Hamingjuþjóðarinnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lærum af sögunni: Segjum NEI við ESB! Jón Gerald Sullenberger skrifar Skoðun Er fangelsismálastofnun með dómsvald? Tómas Ingvason skrifar Skoðun Litlir karlar sem leiðist lýðræði Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ósýnilega skeiðið á vinnumarkaði Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Fátækt – í boði stjórnvalda með samþykki verkalýðsforustu Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Borgarfulltrúi meirihlutans í Reykjavík velti nýverið upp spurningunni hvort við viljum frekar að Reykjavík líkist evrópskum mannlífsborgum eða bandarískum bílaborgum. Ég spyr á móti: Viljum við að Reykjavík verði eftirlíking af annarri borg eða viljum við að hún sé hún sjálf? Hluti af röksemdafærslu borgarfulltrúans fyrir því að líkja í auknum mæli eftir öðrum borgum var að Reykjavík er í samkeppni við borgir nágrannalandanna um fólk, hugvit og fjárfestingar. Sem er rétt, frjálst flæði fjármagns og fólks milli Norðurlanda og ríkja EES þýðir að ef einhver hrífst meira af lífinu í Köben en hér heima þá getur hann söðlað um og flust þangað án of íþyngjandi hamla. Í markaðssetningu er gjarnan farin ein þriggja leiða til að skilja sig frá samkeppninni: að vera betri, ódýrari eða öðruvísi. Getum við keppt við Kaupmannahöfn á þeim forsendum að við öpum upp þeirra hætti en gerum það betur? Íbúar Kaupmannahafnar eru um 668 þúsund talsins og þeir búa á 91 km2 á meðan íbúar Reykjavíkur eru um 139 þúsund á 273 km2. Þessi mjög svo þétta byggð veldur því að styttra er í þjónustu, almenningssamgöngur ganga vel fyrir sig og danskt láglendi og góðviðri hvetur til líflegrar hjólamenningar. Frábært fyrir þau sem hallast að þeim lífstíl sem þetta umhverfi býður upp á. En mig grunar að sjarminn sé aðeins minni á reiðhjóli yfir umtalsvert lengri vegalengdir um holt og hæðir Reykjavíkur með rigningu, sem á einhvern óútskýranlegan máta fellur lárétt, í andlitinu. Ég leyfi mér að segja það ólíklegt að við föngum anda Köben betur en heimamenn. Við getum svo sem reynt að vera ódýr eftirherma af Kaupmannahöfn en það er fjarlægur draumur eins og sakir standa. Við búum fjarri meginlandinu með þeim afleiðingum að matvöruverð hér er 48% yfir meðaltali Evrópusambandsins en 20% yfir sama marki í Danmörku. Þá er verðbólgan hærri hér sem stendur, 5,2% samanborið við 2,1%. Augljósasta leiðin í þessari samkeppni er að vera öðruvísi. Reykjavík er ekki í þeirri stöðu að þurfa að verða annað hvort „evrópsk“ eða „bandarísk“. Hún getur bara verið hún sjálf. Við getum veitt fólki fjölbreytta valkosti um hvernig það kýs að búa og ferðast um. Hverfi sem bjóða þéttari byggð og forgangsraða fótgangandi og hjólandi umferð sem og hverfi með meira rými, stærri garða og stað til þess að leggja fjölskyldubílnum. Það er ekki hlutverk kjörinna fulltrúa að steypa borgarbúum í þröngt mót og takmarka valkosti þeirra heldur að finna leiðir til þess að mæta þörfum þeirra á sem skilvirkastan og hagkvæmastan hátt. Höfundur gefur kost á sér í 3. sæti á lista Framsóknar í Reykjavík.
Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun
Skoðun Af hverju skipta félagasamtök máli – og langtíma fjármögnunin öllu? Eva Rós Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir skrifar
Skoðun Íslensk útgerð í hættu vegna olíu – en lausnin gæti vaxið á ökrum Sigurpáll Ingibergsson skrifar
Skoðun Þegar biðlistinn víkur fyrir tímabundnum lausnum Eva Þorsteinsdóttir,Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Börnin okkar eiga skilið nýeldaðan mat, ekki verksmiðjumat Sigrún Elísabet Unnsteinsdóttir skrifar
Skoðun Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Góð áminning um „Birkenstock-liðið“ sem heldur samfélaginu gangandi Helga Rósa Másdóttir,Magnús Þór Jónsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun