Systir Freyju um morðið: „Ég held hann hafi litið á Freyju sem eign sína“

Freyja fannst látin á heimili sínu í Malling á Jótlandi aðfaranótt 3. febrúar í fyrra. Fljótt þótti ljóst að eitthvað saknæmt hefði átt sér stað og fyrrverandi eiginmaður hennar og barnsfaðir, Flemming Mogensen, játaði samdægurs að hafa orðið henni að bana. 

Í nóvember var Flemming dæmdur í lífstíðarfangelsi vegna morðsins eftir að hafa játað fyrir dómi. Fram kemur í frétt danska ríkisútvarpsins að Flemming hafi í dómi gefið nokkrar ástæður fyrir morðinu. Hann hafi verið orðinn þreyttur á að þurfa að sjá um börnin þeirra Freyju, meira að segja stundum á hennar helgum ef hún vildi heimsækja vini sína. Þá hafi Freyja verið búin að fjarlægja nafn hans af póstkassanum heima hjá sér. 

Sambandið leit vel út utanfrá

Dísa Egilsdóttir, systir Freyju, segir í viðtali við danska ríkisútvarpið að hún eigi enn erfitt með að skilja hvað gerðist. 

„Hugsaðu þér einhvern sem ákvað bara að hún ætti ekki að vera hérna lengur. Hver leyfði honum það? Ég held hann hafi horft á Freyju sem eign sína. Hann átti hana,“ segir Dísa í viðtalinu. 

Hún rifjar upp að samband þeirra Freyju og Flemmings hafi byrjað vel. Þau hafi kynnst snemma á þessari öld í Árhúsum og verið yfir sig ástfangin. Utanfrá hafi allt litið vel út. Samband þeirra hafi þó þróast hratt, þau flutt inn saman stuttu eftir að hafa kynnst, eignast börn og verið saman í mörg ár.

Segir Freyju aldrei hafa verið hrædda við Flemming

Dísa segir að þrátt fyrir að sambandið hafi verið frábært fyrstu árin hafi stemningin heima fyrir þó litast af sakpsveiflum Flemmings, sem Dísa segist sjálf hafa tekið eftir. 

„Hann var dálítið sérstakur. En við hugsuðum, ókei hann er danskur, kannski eru þeir öðruvísi en við. En þau virtust góð. Síðar kom í ljós að hann hafði mikinn skapofsa. Til dæmis varð hann hratt reiður í umferðinni,“ segir Dísa. 

„Freyja var samt aldrei hrædd við hann. Aldrei.“

Eftir tuttugu ára sambúð skildu Freyja og Flemming að ósk Freyju. Á föstudagsmorgunn, 29. janúar í fyrra, var Freyja ein heima en börnin höfðu verið hjá Flemming þá vikuna. Flemming samt sem áður mætti heim til hennar óvænt, læsti hurðinni og myrti hana. 

„Systir mín hafði gifst morðingja“

Það var í annað sinn sem Flemming myrti maka sinn. Hann var árið 1996 dæmdur í tíu ára fangelsi fyrir morðið á barnsmóður sinni. Þau höfðu þá skilið að skiptum. 

Dísa segir það hafa verið mikið áfall að komast að því að Flemming hafi myrt fyrri barnsmóður sína.

„Þegar ég heyrði það varð allt svart. Systir mín hafði gifst morðingja.“

Dísa segir að eftir morðið á Freyju hafi hún verið buguð af sorg og þótt hún gjörsamlega valdlaus. Henni hafi liðið sem hún þyrfti að vera klettur fjölsyldunnar, svo hægt væri að jarðsetja Freyju og vinna úr áfallinu. Mestu máli hafi þó skipt að bjarga þremur börnum þeirra Flemmings og Freyju. 

„Börnin verða að geta komist áfram í lífinu og skilja þessa hræðilegu sögu að baki. Þess vegna finnst mér líka að hann eigi bara að vera í fangelsi.“