Um­hverfis­stefna og endur­vinnsla á húsum í niður­níðslu

Við viljum stuðla að því að fólk og fyrirtæki setji upp grænan iðnað s.s. fleiri gróðurhús á landinu. Í stefnuskrá okkar er að afsláttur verði veittur á raforkuverði til gróðurhúsabænda í samræmi við stórvirkjanir.

Endurvinnsla á húsum í niðurníðslu. Ríkið og sveitarfélög ættu að bjóða gömul hús, bóndabýli og eyðibýli á mjög hagstæðu verði fyrir þá sem að vilja og veita þeim styrki til að gera þau upp. Það gæti jafnvel nýst sem bændagistingar og undir gróðurhúsabændur fyrir ræktun. Viðsvegar í Þýskalandi voru gömul hús gerð upp og fólk gat fengið kastala fyrir eina evru með þeim skilyrðum að gera þá upp. Viðkomandi gat borið gömlu nytjahlutina sína út á götu og það gat hver sem er hirt þá fyrir að sækja. Nú eru komnar upp síður á Íslandi þar sem að fólk getur auglýst hlutina sína til sölu fyrir lítið verð eða gefins fyrir að sækja. Það eru til búðir eins og Góði Hirðirinn og Samhjálp sem að selja notaða hluti fyrir lítið. Þó að sé farið að sjá á sumum þessara nytjahluta er hægt að lappa upp á þá. Jafnvel er hægt að breyta þeim í aðra með öðrum gömlum endurnýttum hlutum og að skapa þannig nýjan nytjahlut. Allt er þetta gott fyrir umhverfið. Rikið og sveitarfélögin ættu öll að taka vel á umhverfismálum. Það gætu t.d. verið meira gert fyrir almenning og fyrirtæki sem eru með þjónustu, vöru og fólks flutninga á rafknúnum ökutækjum. Það ætti nánast að fella öll gjöld af tollum og innflutningi á ökutækjum fyrir þá sem að vilja skipta gamla olíuflotanum út. Ríkið, sveitarfélögin og stofnanir á vegum þess ættu öll að skipta yfir í rafknúin ökutæki að mestu leyti svo framarlega að það sé hægt. Það væri einnig hægt að styðja bílaumboðin í því að rafvæða ökutæki fyrir almenning, lítil, meðal stór og stór fyrirtæki í landinu. Við viljum að söfnunarbaukar séu settir upp við helstu náttúruperlur landsins og bankareikningar settir á netsíður viðkomandi staða, þar sem að innlendir sem og erlendir ferðamenn geti lagt náttúrunni lið með framlagi sínu. Það á ekki að vera í penna landeigenda að skipa lög um náttúruperlur Íslands og selja þar aðgang.

Í penna Landssamtaka landeigenda

Óskar Magnússon hdl og rithöfundur var kosinn formaður Landssamtaka landeigenda 2018. Hann er einn eigenda Kersins í Grímsnesi og hefur m.a. verið blaðamaður, lögmaður og hæstaréttarlögmaður, forstjóri og stjórnarformaður ýmissa fyrirtækja og setið í stjórnum fjölda fyrirtækja. Hann er fyrrverandi aðaleigandi Árvakurs, útgáfufélags Morgunblaðsins og fyrrverandi fréttastjóri DV, forstjóri Hagkaups og stjórnarformaður Baugs. Þá hefur hann hefur setið í stjórnum fjölmargra atvinnufyrirtækja. Í nóvember 2009 kom í ljós að Tryggingarmiðstöðin, undir forystu Óskars, hafði brotið lög þegar félagið lánaði Samherja einn milljarð króna til að kaupa hlut í sjálfu sér árið 2006. Óskar og félagar í Landssamtökum landeigenda vilja ekki sjá að ákvæðum um eignarhald þjóðarinnar á náttúruauðlindum verði bætt við stjórnarskrá.

Kerið tilheyrði Snæfoksstöðum og má efast um rétt til sölu

Skógræktarfélag Árnesinga keypti jörðina Snæfoksstaði árið 1954 og var hafist handa við að girða af landið, en sumarið 1956 var fyrst gróðursett. Jörðin var eign Skálholtsstóls öldum saman, en á 19. öld kemst hún í eigu ættar sem bjó þar fram undir miðja síðustu öld. Jörðin Snæfoksstaðir er 749 hektarar að stærð og mikil hlunnindajörð. Kerið tilheyrði Snæfokstöðum. Sigríður Guðmundína Ingvadóttir, langamma mín í móðurætt fæddist á Snæfoksstöðum ásamt bræðrum sínum, Jóhanni Ingvasyni og Sigurjóni Ingvasyni. Þau voru erfingjar að jörðinni. Heiti ég í höfuð bræðra hennar, Jóhann Sigurjón Sigmarsson. Snæfoksstaðir voru seldir fyrir mjög lítið vegna valdaniðslu frá Hákoni Bjarnasyni skógræktarstjóra ríkisins og Einars G.E. Sæmundsen sem að gengdi stöðu framkvæmdarstjóra Skógræktarfélags Reykjavíkur frá árinu 1948 til 1969. Langamma mín skrifaði undir grátandi með herkjum á þeim skilmála að jörðin skyldi aldrei seld, en þar yrði stunduð skógrækt næstu hundrað árin. Síðan þá hefur verið selt úr jörðinni í áratugi sumarbústaðalönd sem hljóta að skipta hundruðum og m.a. Kerið. Lögfræðingar myndu eflaust túlka að allir þessir samningar væru gróf lögbrot frá Skógræktarfélagi Árnesinga og ríkinu vegna þess að þeir hafi ekki mátt selja neitt úr jörðinni. Langamma mín var mikill náttúruunnandi.

Að skapa nýja nytjahluti úr gömlum efnivið

Ég fór sjálfur að endurvinna gamla drumba úr Reykjavíkurhöfn 2012. Í maí 2012 sá ég í sjónvarpsfréttum að Faxaflóahafnir sf, voru hreinsa á brott ónýta bryggjudrumba vegna breytinga í Reykjavíkurhöfn. Ég fékk drumbana haustið 2012. Við þurrkuðum drumbanna og hefluðum um fjórðung af þeim með endurvinnslu í huga. Unnt var að nota gegnheilan viðinn til að handvinna húsgögn sem báru fallegan svip. Með endurnýtingu þessara gömlu drumba var stuðlað að umhverfisvernd og auk þess sem að saga þeirra lifnaði við. Árið 1903 voru þeir nýttir í síldarbryggju sem síðar varð hluti Reykjavíkurhafnar þegar hún kom til sögunnar 1913. Við nánari athugun kom í ljós að viðurinn mun hafa komið úr þýsku seglskipi sem fórst um 1890 í Faxaflóa. Brakið var dregið til Reykjavíkur og kaupmenn notuðu það í bryggjur. Árhringir trjánna gáfu hins vegar til kynna að þau hafi staðið í 200 ár eða lengur þegar þau voru höggvin til skipasmíða. Það eru gömul mannvirki, brýr, bryggjur o.s.frv. sem að fólk getur nýtt um allt land.

Rotin og siðblind ríkisstjórn sem hugsar um lítið nema spillt viðskipti og maka krókin hjá sjálfum sér.

Ég bjó til verkefni út úr hugmyndinni frá drumbunum sem að var tengt nýtingu í umhverfinu og safnaði minjum víðsvegar frá heiminum. Húsgögnin úr drumbunum fengu m.a. alþjóðleg verðlaun. Verkefnið fékk alþjóðlega vottun frá Menningarmálastofnun Sameinuðu þjóðanna, UNESCO. Ég var búinn að safna þó nokkrum minjum um allan heim sem að ég ætlaði að breyta í listaverk og nytjahluti. Verkin áttu að vera sýnd á alþjóðlegum listasýningum fyrir mikilvægi umhverfis, réttlætis, frelsis og friðar. Ég fékk ekki mikinn skilning íslenskra yfirvalda á þessu sem að ég hafði gert. UNESCO bauð mér að sýna frá verkefninu í sýningarsölum sínum í París. Til þess að svo yrði þá varð ég að fá meðmæli frá íslenska ríkinu, annað hvort frá utanríkisráðuneytinu eða menntamálaráðuneytinu. Fyrirspurnin var send í ágúst 2017 og er enn í ráðuneytunum. Hún þvældist þar á milli ráðuneytanna margsinnis.

Ég hitti Guðlaug Þór Þórðarsson fyrir tilviljun á frumsýningu á kvikmynd í júlí 2018. Hann ætlaði að setja niður fund í utanríkisráðuneytinu vikunni á eftir til að ræða sýningarverkefnið. Ég talaði við Diljá Mist nokkrum dögum síðar í síma þar sem að hún sagði með uppskrúfaðri frekju sinni vera aðstoðar ráðherra og að ég fengi ekki að tala við utanríkisráðherra. Þessi fundur hefur ekki verið ennþá. Titillinn aðstoðar ráðherra er ekki til. Engu að síður býður aðstoðar ráðherra utanríkisráðherra sig fram fyrir Sjálfstæðisflokkinn nú í haust. Ég hef bara enga hugmynd um það hvaða titill hún verður þá?

Sjálfstæðisflokkurinn sérhagsmuna hvítflibba- klúbburinn

Sjálfstæðisflokkurinn virkar eins og sérhagsmuna hvítflibba- klúbbur, en ekki stjórnmálaflokkur sem að vinnur fyrir þjóðina alla. Kristján Þór Júlíusson sjávarútvegsráðherra ætlar ekki að bjóða sig fram í haust. Það var víst rætt í Svokallaðri „skæruliðadeild Samherja” að Arna McClure, lög­fræð­ing­ur á skrif­stofu Sam­herja hefði átt að bjóða sig fram í hans stað. Hún skrifaði að hún vildi stinga, snúa og strá salti í sárin á Jóhannesi uppljóstrara. Nú vill Guðlaugur Þór ólmur komast í álnir Evrópusambandsins til að orkupakkarnir geti verið innleiddir. Guðlaugur Þór og frú eru sögð geta grætt milljarða verði virkjanaáform að veruleika vegna tengsla sinna við Steinkápu ehf. sem sé þinglýstur eigandi jarðar hvar fyrirhugað sé að reisa Búlandsvirkjun. Ég var með vinnustofu í Litháen og á litháíska eiginkonu. Þegar að Litháen samþykkti orkupakka Evrópusambandsins þá hækkuðu allir ragmagns og hita reikningar til muna hjá litháískum almenningi. Það myndi eflaust gerast á Íslandi líka. Allar stórar á ákvarðanir er varða framtíð Íslands og íslendinga á að skjóta fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, en ekki undir hæl þingmanna og flokkanna. Megnið af öllu sem að þingmenn og ráðherrar Sjálfstæðisflokksins hafa gert á síðustu árum fyrir almenning er eitthvað sem myndi vera kært og dæmt fyrir umboðssvik í öðrum lýðræðisrýkjum. Hér á landi er það ekki gert vegna þess að pólitíkin er samofin glæpnum. Sérhagsmuna hvítflibba- klúbburinn er fámenn klíka sem að samanstendur mestmegnis af löglærðum glæpamönnum sem að þjóðin situr uppi með. Það er hægt að breyta því með að kjósa gömlu flokkanna burt sem að halda óréttlætinu og siðblindunni á lofti með öllum leiðum til þess eins að græða sem mest á kostnað almennings.

Það er enginn vilji fyrir náttúruvernd eða minjavernd hvorki hjá sveitarfélagum á landinu, né ríkinu nema að þú sért vel tengdur innan flokkanna sem að er dapurleg spilling. Ég og aðrir höfum oft rekið okkur á það. Minjastofnun Íslands svaraði með hroka á fundi sem að ég átti með þeim og fór að senda kvartanir á ráðuneytin vegna þess að ég óskaði eftir grjóti úr gömlu hafnargörðunum í Reykjavík til að skapa höggmynd. Hvar var mimjastofnun þegar að ég hirti gömlu drumbanna úr Reykjavíkurhöfn sem að enginn vildi og hefðu líklegast endað á áramótabrennu?

Yfirvöld hugsa um nýfrjálshyggju en ekki náttúruvernd

Bróður- og systrapartur af stjórnmálafólki sérstaklega í gömlu flokkunum sem að sitja á þingi eru að hugsa um nýfrálshyggju, viðskiptahagsmuni, einkavæðingu ríkisstofnanna og að maka krókinn fyrir sig og sína. Þau hugsa ekkert um heildina. Allt þarf að vera lang dýrast í heimi fyrir þau sjálf og fólk í samkundu þeirra. Þetta ráðafólk er bara ekki statt á sömu plánetu og almenningur í landinu. Stefna Vinstri grænna er sögð byggjast á fjórum grunnstoðum: umhverfisvernd, kvenfrelsi, alþjóðlegri friðarhyggju og félagslegu réttlæti.

Það hefur lítið sem ekkert gerst í umhverfisvernd, alþjóðlegri friðarhyggju og félagslegu réttlæti fyrir þjóðina. Það hafa varla verið meiri virkjana framkvæmdir en núna.

Átta stórar virkjanir eru í bígerð á Íslandi. Nato hefur verið með æfingar undir ríkisstjórn Vinstri grænna. Félagslegt réttlæti er í molum sem er ekkert nema óréttlæti í garð meginþorra íbúa þessa lands og gróf mannréttindabrot hafa verið framin á sjúklingum. Öll stefna Vinstri grænna virðist vera uppspuni frá upphafi til enda sem að er soðin saman af sjálfsdýrkandi atvinnulygurum. Flokkurinn er ekki nema í raun eitthvað sem að lýkist krækiberi í helvíti.

Þjóðgarður ekki að fordæmi ríkisstjórnarinnar

Margvíslegar hugmyndir um friðlýsingu hafa komið fram á undanförnum áratugum. Árið 2015 hófst formleg vinna við að setja fram hugmynd um þjóðgarð á miðhálendinu undir forystu náttúruverndarsamtaka. Mörg útivistarsamtök og Samtök fyrirtækja í ferðaþjónustu skipuðu sér í lið með þeim. „Í frétt­um RÚV fyr­ir viku var talið að litl­ar lík­ur væru á því að há­lend­is­frum­varpið yrði samþykkt á þessu þingi vegna and­stöðu í þing­flokk­um Fram­sókn­ar og Sjálf­stæðis­flokks. Málið er í stjórn­arsátt­mál­an­um og þess vegna jafn­gilti það broti á þeim sátt­mála ef slíkt gerðist.

Í umhverfisvernd skiptir breytt hugarfar mestu máli

Það var mjög sérstakt og löngu tímabært þegar að umhverfishetjan Greta Thurnberg, sænski aðgerðasinninn fór að skrópa í skóla fyrir umhverfið. Það hafði mjög áberandi framþróun í baráttunni gegn loftslagsbreytingum. Hún vakti athygli árið 2018 þegar að hún settist fyrir framan ríkisþinghúsið í Stokkhólmi með skilti sem á stóð „Skólaverkfall fyrir loftslagið“. Frumkvæði hennar er fyrirmyndin að sams konar skólaverkföllum í þágu loftslagsaðgerða um allan heim sem fara fram undir nafninu Föstudagar fyrir framtíðina. Hún náði fram augum og eyrum flestra ráðamanna um allan heim til að uppfylla markmið Parísarsamkomulagsins um niðurskurð í losun gróðurhúsalofttegunda. Hún varð fyrirmynd ungs fólks í stefnu umhverfisverndar og að samtíðarfólk um allan heim þurfti að taka höndum saman fyrir móðir náttúru sem að er jörðin okkar allra fyrir núverandi og komandi kynslóðir. Þá loksins varð þetta allt gott og blessað þegar að íslenskir ráðamenn gátu farið á umhverfisráðstefnur út um allan heim og spandera þannig fé frá skattborgaranum. Þeir gátu farið að ausa út fé til valdra verkefna og gert stórar kostnaðaráætlanir í nafni umhverfisverndar.

Með vaxandi vitund almennings um sjálfbærni og samfélagslega ábyrgð eykst áhersla á að fyrirtæki leitist við að ná sjálfbærni í rekstri sínum og sýni samfélagslega ábyrgð í verki. Umhverfis- eða sjálfbærnistefna er yfirlýsing fyrirtækja um helstu áherslur þess varðandi umhverfismál og sjálfbærni. Þegar að loftlagsmál og náttúruvernd fóru í umræðuna batnaði allt til muna þegar að almenningur og fyrirtæki fóru að taka sig til í landinu. Landsflokkurinn er lýðræðisflokkur sem vill að verði unnið eftir sóknaráætlun í loftslagsmálum í samræmi við skuldbindingar Íslands í Parísarsamkomulaginu.

Höfundur er listamaður, kvikmyndagerðarmaður og formaður Landsflokksins.