„Réttindi barnanna eru fótum troðin í þessu fordæmalausa máli“

Hjónin Bassirou Ndiaye og Mahe Diouf hafa búið hér og starfað í næstum sjö ár en eru frá Sénegal. Þau yfirgáfu heimaland sitt því Bassirou er kristinn og Mahe er íslamstrúar og segja að þeim sé ekki óhætt að vera í heimalandinu vegna þess, því fylgi félagsleg útskúfun og hætta. 

Mahe segir að staða kvenna í Sénegal sé slæm og hætta á kynfæralimlestingum hjá börnum. Þau eiga tvær dætur þær Mörtu sex ára og Maríu þriggja ára sem eru báðar fæddar hér á landi. Sú yngri er í leikskóla, sú eldri í Vogaskóla og er hún farin að lesa og gefur fréttamanni sýnishorn á hversu flink hún er orðin. 

Hjónin hafa án árangurs barist fyrir því í sex ár að fá dvalarleyfi hér á grundvelli mannúðarsjónarmiða, óskað eftir alþjóðlegri vernd eða dvalarleyfi vegna sérstakra tengsla við landið. Síðasti úrskurður í máli þeirra kom á föstudag þegar Landsréttur dæmdi að úrskurður Útlendingastofnunar og kærunefndar útlendingamála skuli standa. 

Það þýðir að af óbreyttu á að vísa þeim úr landi. 

Á ekki til orð til að lýsa því hvernig mér líður

Þau hafa miklar áhyggjur af framhaldinu.

„Við finnum bara sársauka, mikinn sársauka eftir þennan dóm. Ég finn ekki orð til að lýsa hvernig mér líður núna eftir alla þessa baráttu. Börnin mín fæddust á Íslandi og eru íslensk. Það er alveg ótrúlega skrítið að þau þurfi að sækja um hæli í eigin landi, landinu sem þau fæddust í. Þetta ástand hefur haft neikvæð áhrif á heilsu og líf okkar hjóna. Ég er svo sorgmædd að börnin mín fái ekki leyfi til að búa hér bara af því við foreldrarnir eru frá Sénegal. Ég get ekki hugsað mér að börnin mín þurfi að alast upp við sömu skilyrði og ég þurfti í Sénegal þar sem brotið er á réttindum barna og kvenna,“ segir Mahe. 

Eiginmaður hennar Bassirou tekur undir þetta en síðustu þrjú og hálft ár hefur hann unnið við uppvask á Canopy hóteli, en missti starfið fyrir stuttu vegna kórónuveirufaraldursins. 

„Ég skil ekki af hverju við fáum alltaf neitun frá Útlendingastofnun. Ég er ekki glæpamaður, konan mín er ekki glæpamaður, börnin mín eru ekki glæpamenn. Við viljum bara fá að eiga heima í þessu landi og skapa börnum okkar betra líf en þau myndu fá í Sénegal,“ segir Bassirou. 

Elín Árnadóttir, lögmaður hjónanna, hefur farið fram á enn eina endurupptöku málsins hjá kærunefnd útlendingamála.

„Landsréttardómurinn sýknar Útlendingastofnun og kærunefnd útlendingamála af þeirri kröfu okkar að hjónin fái dvalarleyfi hér af mannúðarástæðum. Þetta þýðir að úrskurður stofnanna gildir og þeim verður vísað úr landi verði ekkert gert. Við teljum þennan dóm rangan. Það er ekki tekið tillit til barnanna eða heildarhagsmuna. Við getum ekki sætt okkur við þetta. 

Börnin eru íslensk

„Fjölskyldan hefur búið hér í næstum sjö ár. Börnin eru íslensk, fædd hér og tala íslensku, eru í skóla og eiga hér vini. Það yrði óafturkræf skerðing á þeirra högum ef fjölskyldunni yrði vísað úr landi. En við höfum farið fram á einn eina endurupptöku á málinu hjá kærunefnd útlendingamála,“ segir Elín. 

Ekki hægt að sætta sig við þetta 

„Fjölskyldan er búin að vera í algjörri og fáranlegri réttaróvissu í sex ár, börnin eru með utangarðskennitölu og virðast ekki hafa nein réttindi hér. Það er ekki hægt að sætta sig við þetta, við getum ekki látið bjóða okkur uppá þetta.“

„Ég veit ekki um neitt mál hér á landi sem hefur tekið svona langan tíma og sérstaklega þegar um börn er að ræða. Þetta er fráleitt að þetta eigi að ganga svona lengur. Við bentum í Landsrétti á Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna og réttindi barna. Þá bentum við á hættu á kynfæralimlestingum verði stelpurnar sendar til Sénegal en það var ekki tekið tillit til neins þessa. Réttindi barnanna eru fótum troðin í þessu fordæmalausa máli,“ segir Elín að lokum.