Af hverju hlustum við ekki á ungt fólk? Davíð Snær Jónsson skrifar 18. febrúar 2018 07:14 Eitt af mörgum vandamálum samfélagsins er að það er ekki hlustað ekki á ungt fólk, þvert á öll svið. Undirritaður hefur starfað víða í nefndum, félögum og stjórnum með ungu fólki, þar sem það hefur verið allsríkjandi vandamál að þeir eldri hlusti ekki á þá yngri. En af hverju? Ég get gert mér ýmsar tilgátur; eins og það að ungt fólk hafi ekki þroskann þegar kemur að ákvarðanatöku, að ungt fólk geti ekki borið ábyrgð eða það að ungt fólk hafi ekki nægilega reynslu. Öllum slíkum hugmyndum vísa ég á bug eftir að hafa starfað með ungu fólki, sótt viðburði þar sem ungt fólk hefur verið leiðandi í stefnumótun, þar sem ungur tamdi og gamall nam. Undanfarnar vikur hafa menntamál verið á vörum flestra landsmanna og þrátt fyrir alla umræðuna hafa hinu raunverulegu hagsmunaaðilar ekki verið fengnir að borðinu, þar tel ég að fjölmiðlar og ráðamenn beri samfélagslega ábyrgð. Samfélagið í heild sinni verður að taka það til sín og hlusta á ungt fólk, því við höfum í alvörunni margt til málanna að leggja. Oft hef ég heyrt eldra fólk tala um það hve ungt fólk hafi það gott í dag, af hverju er það yfirhöfuð að kvarta? „Í þá gömlu góðu daga þurfti maður að vinna og hafa fyrir sínu, en í dag fær ungt fólk allt upp í hendurnar, getur valið sér nám og skreppur til útlanda endrum og eins.“ Ég get verið sammála því að enginn græðir á því að fá hlutina upp í hendurnar og ef að fólk ætlar að ná árangri verður það að leggja á sig aukavinnuna til þess að sjá árangurinn. Hins vegar er verið að leggja stein í götu svo margra ungmenna, sem sýnir sig sem dæmi í háu brottfalli, lítilli kosningaþátttöku, auknu álagi, litlum lesskilning og hárri sjálfsmorðstíðni. Með einföldum, kostnaðarlitlum aðgerðum getum við gert líf svo margra ungra Íslendinga svo mikið bærilegra. Ráðamenn, opnið augun því staðreyndirnar liggja svart á hvítu. Fáum ungt fólk að borðinu, því í sameiningu náum við árangri. Í kvöld kæri lesandi munt þú sjá ungt fólk vekja áhrif á samfélagsmiðlum og vekja athygli á einu stærsta hagsmunamáli framhaldsskólanema og ungs fólks. Hlustum á ungt fólk, tökum samtalið, því einungis þannig munum við byggja betri framtíð í sameiningu, með samráði í verki og tali.Höfundur er formaður Sambands íslenskra framhaldsskólanema. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Eitt af mörgum vandamálum samfélagsins er að það er ekki hlustað ekki á ungt fólk, þvert á öll svið. Undirritaður hefur starfað víða í nefndum, félögum og stjórnum með ungu fólki, þar sem það hefur verið allsríkjandi vandamál að þeir eldri hlusti ekki á þá yngri. En af hverju? Ég get gert mér ýmsar tilgátur; eins og það að ungt fólk hafi ekki þroskann þegar kemur að ákvarðanatöku, að ungt fólk geti ekki borið ábyrgð eða það að ungt fólk hafi ekki nægilega reynslu. Öllum slíkum hugmyndum vísa ég á bug eftir að hafa starfað með ungu fólki, sótt viðburði þar sem ungt fólk hefur verið leiðandi í stefnumótun, þar sem ungur tamdi og gamall nam. Undanfarnar vikur hafa menntamál verið á vörum flestra landsmanna og þrátt fyrir alla umræðuna hafa hinu raunverulegu hagsmunaaðilar ekki verið fengnir að borðinu, þar tel ég að fjölmiðlar og ráðamenn beri samfélagslega ábyrgð. Samfélagið í heild sinni verður að taka það til sín og hlusta á ungt fólk, því við höfum í alvörunni margt til málanna að leggja. Oft hef ég heyrt eldra fólk tala um það hve ungt fólk hafi það gott í dag, af hverju er það yfirhöfuð að kvarta? „Í þá gömlu góðu daga þurfti maður að vinna og hafa fyrir sínu, en í dag fær ungt fólk allt upp í hendurnar, getur valið sér nám og skreppur til útlanda endrum og eins.“ Ég get verið sammála því að enginn græðir á því að fá hlutina upp í hendurnar og ef að fólk ætlar að ná árangri verður það að leggja á sig aukavinnuna til þess að sjá árangurinn. Hins vegar er verið að leggja stein í götu svo margra ungmenna, sem sýnir sig sem dæmi í háu brottfalli, lítilli kosningaþátttöku, auknu álagi, litlum lesskilning og hárri sjálfsmorðstíðni. Með einföldum, kostnaðarlitlum aðgerðum getum við gert líf svo margra ungra Íslendinga svo mikið bærilegra. Ráðamenn, opnið augun því staðreyndirnar liggja svart á hvítu. Fáum ungt fólk að borðinu, því í sameiningu náum við árangri. Í kvöld kæri lesandi munt þú sjá ungt fólk vekja áhrif á samfélagsmiðlum og vekja athygli á einu stærsta hagsmunamáli framhaldsskólanema og ungs fólks. Hlustum á ungt fólk, tökum samtalið, því einungis þannig munum við byggja betri framtíð í sameiningu, með samráði í verki og tali.Höfundur er formaður Sambands íslenskra framhaldsskólanema.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar