Engin kaupmáttaraukning til eldri borgara Hrafn Magnússon skrifar 1. mars 2018 07:00 Um síðustu áramót hækkaði lífeyrir almannatrygginga um 4,7% eða sem svaraði hækkun á vísitölu neysluverðs. Í lögunum um almannatryggingar segir að eftirlaun skuli breytast árlega og taka mið af launaþróun, þó þannig að þau hækki aldrei minna en verðlag samkvæmt vísitölu neysluverðs. Þetta ákvæði laganna hefur verið þverbrotið oftar en einu sinni á Alþingi. Þessu til áréttingar sendi stjórn Landssambands eldri borgara frá sér ályktun og benti á að þessi hækkun væri ekki í samræmi við launaþróun í landinu. Vísitala launa hefði hækkað á sama tímabili um 7,2%. Frá því núverandi hagvaxtarskeið hófst í ársbyrjun 2011 hafa ráðstöfunartekjur á mann vaxið um 50% á sama tíma og kaupmáttur á mann hefur vaxið um 23%. Þetta kemur fram í skýrslu Samtaka atvinnulífsins frá því í október á síðasta ári. Með því að tengja lífeyri almannatrygginga við vísitölu neysluverðs njóta eldri borgarar ekki góðs af lækkun vöruverðs, t.d. hjá Costco og Bónus. Það byggist á samspili vísitölu neysluverðs og greiðslum frá Tryggingastofnun ríkisins. Því lægra vöruverð, þeim mun lægri lífeyrir frá almannatryggingum. Lífeyrir almannatrygginga ætti að vísu að tryggja að eldri borgarar hafi eitthvað til hnífs og skeiðar, en það er ekki nóg. Eldri borgarar telja að þeir eigi ekki síður en aðrir landsmenn að njóta þeirrar kaupmáttaraukningar sem verið hefur hér á landi á undanförnum árum.Höfundur er í í kjaranefnd Landssambands eldri borgara Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Sjá meira
Um síðustu áramót hækkaði lífeyrir almannatrygginga um 4,7% eða sem svaraði hækkun á vísitölu neysluverðs. Í lögunum um almannatryggingar segir að eftirlaun skuli breytast árlega og taka mið af launaþróun, þó þannig að þau hækki aldrei minna en verðlag samkvæmt vísitölu neysluverðs. Þetta ákvæði laganna hefur verið þverbrotið oftar en einu sinni á Alþingi. Þessu til áréttingar sendi stjórn Landssambands eldri borgara frá sér ályktun og benti á að þessi hækkun væri ekki í samræmi við launaþróun í landinu. Vísitala launa hefði hækkað á sama tímabili um 7,2%. Frá því núverandi hagvaxtarskeið hófst í ársbyrjun 2011 hafa ráðstöfunartekjur á mann vaxið um 50% á sama tíma og kaupmáttur á mann hefur vaxið um 23%. Þetta kemur fram í skýrslu Samtaka atvinnulífsins frá því í október á síðasta ári. Með því að tengja lífeyri almannatrygginga við vísitölu neysluverðs njóta eldri borgarar ekki góðs af lækkun vöruverðs, t.d. hjá Costco og Bónus. Það byggist á samspili vísitölu neysluverðs og greiðslum frá Tryggingastofnun ríkisins. Því lægra vöruverð, þeim mun lægri lífeyrir frá almannatryggingum. Lífeyrir almannatrygginga ætti að vísu að tryggja að eldri borgarar hafi eitthvað til hnífs og skeiðar, en það er ekki nóg. Eldri borgarar telja að þeir eigi ekki síður en aðrir landsmenn að njóta þeirrar kaupmáttaraukningar sem verið hefur hér á landi á undanförnum árum.Höfundur er í í kjaranefnd Landssambands eldri borgara
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar