Góðar fréttir frá Ísrael Ívar Halldórsson skrifar 20. janúar 2016 08:42 Fjölmargir fjölmiðlar víða um heim hafa reynt að finna ísraelsku þjóðinni flest til foráttu. Almenningur situr því oft eftir með afskræmda mynd af þessu lýðræðisríki - halda að Ísraelar séu upp til hópa grimmir, miskunarlausir og hættulegir mannkyninu. En ef við leiðum hjá okkur eitt augnablik umfjallanir fjölmiðla um stríðið fyrir botni Miðjarðarhafs og beinum augum okkar dýpra inn í þjóðarsál Ísrael, stangast þau ótalmörgu afrek Ísraelsmanna á við þá slæmu ímynd sem hefur fengið að stimpla sig inn í huga margra. Luke Johnson, forseti Risk Capital Partners og Centre for Entrepreneurs, skrifaði nýlega í UK Sunday Timesum Ísrael sem magnað land, iðandi af orku og sjálfstrausti, segull fyrir hæfileika og fjárfestingu - og suðupottur nýsköpunar. Það er ótal margt úr fréttum seinni hluta síðasta árs sem styður og undirstrikar orð hans. Afrek Ísraelsmanna rötuðu í fréttir á síðasta ári eins og reyndar ár hvert. Það er uppörvandi að sjá allt þetta jákvæða og uppbyggilega sem streymir frá þeim til heimsins, þótt reyndar finnist manni þakklætið stundum af skornum skammti. Eftirfarandi er aðeins brotabrot af því jákvæða sem þótti fréttnæmt frá Ísrael árið 2015: Heilsufar Ísraelsmanna er í sjötta sæti á heimsvísu, fyrsti kvenkyns sendiherra Arabaríkis kynntur til leiks í Ísrael, háskólaútskriftum fjölgar um 500% síðan 1990 og heimildarmynd sem hampar stórmerkilegri sögu heilbrigðistækjaiðnaðains er sýnd um öll Bandaríkin. Vatnstækni Ísraels heldur áfram að bjarga mannslífum um víða veröld, fyrrum líðsforingjar í IDF gerast sjálfboðaliðar í fátækum löndum og Ísrael splæsir í gervihnött til að færa fátækum löndum internetið. Krabbameinsmeðferðarverkefni Ísraelsmanna vinnur alþjóðleg verðlaun, ísraelsk tækni vinnur til verðlauna í Bandaríkjunum fyrir snjallsíma sem greinir krabbamein og aðra sjúkdóma og gervilunga í fullri stærð sem hannað er af Ísraelum styður rannsóknir á loftmengun. Ísraelskt lyfjafyrirtæki minnkar einkenni þunglyndis um 50% og tíðni sjálfsmorðshugleiðinga um 75% á meðan Bandaríkjamenn og Suður-Afríkanar fjárfesta í ísraelskum heilbrigðislausnum. Ísraelar þróa táknmálskennsluforrit fyrir heyrnalausa og nýstárlegt snjallrúm frá Ísrael skráir upplýsingar um svefn þinn og lagar meira að segja kaffi. Góðar fréttir sem þessar eru bara dropi í hafið yfir afrek Ísraels á síðasta ári. Margir átta sig sem betur fer á sannleikanum; þ.á.m. Jon Bon Jovi sem hóf fyrstu tónleika hljómsveitarinnar í Ísrael á því að segja 50.000 fagnandi Ísraelum, "Ég hef beðið lengi eftir þessu!" Hann sagði að nýjasti smellurinn hans "We Don't Run", "ætti að vera baráttusöngur Tel Aviv." Það er kannski ýmislegt í þessari upptalningu fréttaskota sem er á skjön við þá mynd sem víða er dregin upp af Ísrael. En ljóst er að allar þessar góðu og gildu fréttir um afreksríkið Ísrael fá hugsandi menn til að setja spurningamerki við öllum þeim slæma áróðri sem beinist gegn þjóðinni. Ekki er það þó líklegt, rökrétt né sögunni samkvæmt að illa innrættar þjóðir og hatursfullar ríkisstjórnir nái eða vilji yfirleitt láta svona mikið gott af sér leiða til heimsbyggðarinnar. Miðað við allt það góða sem kemur frá þessari umdeildu þjóð finnst mér rétt að hún fái að njóta vafans þegar stóru orðin falla í fjölmiðlum – enda hefur oftar en ekki komið í ljós að innistæðan fyrir þeim orðum hefur ekki verið til. (Facebook-síðan „Ógeðslega góðar fréttir“ var að stórum hluta kveikjan að þessum jákvæða pistli en þar má t.d. finna slóðir á allar þær fréttir sem minnst er á í þessum pistli, lesendum til nánari glöggvunar). Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ívar Halldórsson Mest lesið Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson Skoðun Þegar allt verður forgangsmál Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman Skoðun Upptaka evru áhættusöm fyrir lítil hagkerfi Kristinn Sv. Helgason Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Varnarsamningurinn og fullveldið Jóhannes Hraunfjörð Karlsson Skoðun Já, áfram Ísland! Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Skoðun Laugavegur 1: Húsvernd á villigötum Þórður Magnússon skrifar Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi Fjarðarheiðarganga Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Varnarsamningurinn og fullveldið Jóhannes Hraunfjörð Karlsson skrifar Skoðun Já, áfram Ísland! Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Þegar allt verður forgangsmál Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar Skoðun Takk, en NEI takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Reyndi að hindra að Ísland nyti réttlætis Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Upptaka evru áhættusöm fyrir lítil hagkerfi Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Reikningsdæmi handa Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Eilífðar smáblóm... Móheiður Hlíf Geirlaugsdóttir skrifar Skoðun „Eigðu sjálfur þinn helvítis tjakk!“ Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Komið með skólabörnin í heimsókn á gamla leikskólann Elína Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Að tala tungum tveim Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hver á íslenska fánann? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Huh eða ro? Freyja Rut Emilsdóttir skrifar Skoðun Vaðlaheiðargöng: greiðsluvilji er allt sem þarf Hilmar Gunnlaugsson skrifar Sjá meira
Fjölmargir fjölmiðlar víða um heim hafa reynt að finna ísraelsku þjóðinni flest til foráttu. Almenningur situr því oft eftir með afskræmda mynd af þessu lýðræðisríki - halda að Ísraelar séu upp til hópa grimmir, miskunarlausir og hættulegir mannkyninu. En ef við leiðum hjá okkur eitt augnablik umfjallanir fjölmiðla um stríðið fyrir botni Miðjarðarhafs og beinum augum okkar dýpra inn í þjóðarsál Ísrael, stangast þau ótalmörgu afrek Ísraelsmanna á við þá slæmu ímynd sem hefur fengið að stimpla sig inn í huga margra. Luke Johnson, forseti Risk Capital Partners og Centre for Entrepreneurs, skrifaði nýlega í UK Sunday Timesum Ísrael sem magnað land, iðandi af orku og sjálfstrausti, segull fyrir hæfileika og fjárfestingu - og suðupottur nýsköpunar. Það er ótal margt úr fréttum seinni hluta síðasta árs sem styður og undirstrikar orð hans. Afrek Ísraelsmanna rötuðu í fréttir á síðasta ári eins og reyndar ár hvert. Það er uppörvandi að sjá allt þetta jákvæða og uppbyggilega sem streymir frá þeim til heimsins, þótt reyndar finnist manni þakklætið stundum af skornum skammti. Eftirfarandi er aðeins brotabrot af því jákvæða sem þótti fréttnæmt frá Ísrael árið 2015: Heilsufar Ísraelsmanna er í sjötta sæti á heimsvísu, fyrsti kvenkyns sendiherra Arabaríkis kynntur til leiks í Ísrael, háskólaútskriftum fjölgar um 500% síðan 1990 og heimildarmynd sem hampar stórmerkilegri sögu heilbrigðistækjaiðnaðains er sýnd um öll Bandaríkin. Vatnstækni Ísraels heldur áfram að bjarga mannslífum um víða veröld, fyrrum líðsforingjar í IDF gerast sjálfboðaliðar í fátækum löndum og Ísrael splæsir í gervihnött til að færa fátækum löndum internetið. Krabbameinsmeðferðarverkefni Ísraelsmanna vinnur alþjóðleg verðlaun, ísraelsk tækni vinnur til verðlauna í Bandaríkjunum fyrir snjallsíma sem greinir krabbamein og aðra sjúkdóma og gervilunga í fullri stærð sem hannað er af Ísraelum styður rannsóknir á loftmengun. Ísraelskt lyfjafyrirtæki minnkar einkenni þunglyndis um 50% og tíðni sjálfsmorðshugleiðinga um 75% á meðan Bandaríkjamenn og Suður-Afríkanar fjárfesta í ísraelskum heilbrigðislausnum. Ísraelar þróa táknmálskennsluforrit fyrir heyrnalausa og nýstárlegt snjallrúm frá Ísrael skráir upplýsingar um svefn þinn og lagar meira að segja kaffi. Góðar fréttir sem þessar eru bara dropi í hafið yfir afrek Ísraels á síðasta ári. Margir átta sig sem betur fer á sannleikanum; þ.á.m. Jon Bon Jovi sem hóf fyrstu tónleika hljómsveitarinnar í Ísrael á því að segja 50.000 fagnandi Ísraelum, "Ég hef beðið lengi eftir þessu!" Hann sagði að nýjasti smellurinn hans "We Don't Run", "ætti að vera baráttusöngur Tel Aviv." Það er kannski ýmislegt í þessari upptalningu fréttaskota sem er á skjön við þá mynd sem víða er dregin upp af Ísrael. En ljóst er að allar þessar góðu og gildu fréttir um afreksríkið Ísrael fá hugsandi menn til að setja spurningamerki við öllum þeim slæma áróðri sem beinist gegn þjóðinni. Ekki er það þó líklegt, rökrétt né sögunni samkvæmt að illa innrættar þjóðir og hatursfullar ríkisstjórnir nái eða vilji yfirleitt láta svona mikið gott af sér leiða til heimsbyggðarinnar. Miðað við allt það góða sem kemur frá þessari umdeildu þjóð finnst mér rétt að hún fái að njóta vafans þegar stóru orðin falla í fjölmiðlum – enda hefur oftar en ekki komið í ljós að innistæðan fyrir þeim orðum hefur ekki verið til. (Facebook-síðan „Ógeðslega góðar fréttir“ var að stórum hluta kveikjan að þessum jákvæða pistli en þar má t.d. finna slóðir á allar þær fréttir sem minnst er á í þessum pistli, lesendum til nánari glöggvunar).
Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar