Gönguskíði aldrei vinsælli á Íslandi

„Bara í gær höfðu um hundrað og tuttugu manns skrifað í gestabókina hjá mér, sem er bara brot þeirra sem fóru á gönguskíði. Ég myndi telja að allt í allt hafi verið á bilinu fimm til sexhundruð manns á gönguskíðum hérna í gær,“ segir Þóroddur um þá stemningu sem ríkti í Bláfjöllum í gær þar sem lagt var þrettán kílómetra spor uppá heiði, sem telst nokkuð óvenjulegt, en allajafna er fjögurra kílómetra spor látið duga.

„Þetta er mjög greinileg sprengiþróun, það er nánast fullt á öll námskeið hjá okkur, og við erum með í það heila um hundrað og tuttugu manns á námskeiðum núna,“ bendir Þóroddur á, og segir fjölda meðlima í félaginu nú á fyrstu vikum ársins fjórðungi meiri en á öllu síðasta ári.

Auður Kristín Ebenesersdóttir skíðakennari tekur undir með Þóroddi. „Við ætluðum bara að vera einu sinni með námskeið, þá tíu til tólf manns á hvorn kennara, en urðum sífellt að bæta við og enduðum með hundrað manns, og þannig tíu hópa.“

Aðspurð um hvers vegna íþróttin sé jafn vinsæl nú og raun ber vitni, nefna þau bæði fjölíþróttaverkefnið Landvættinn, sem sífellt fleiri taki þátt í en þar sé 50 kílómetra skíðaganga og segja íslendinga iðulega ætla sér allt eða ekkert.

Friðrika Hjördís Geirsóttir er ein þeirra sem eru að stíga sín fyrstu skref á gönguskíðum.

„Ég hef ekki verið áður á gönguskíðum en ætla að taka Landvættinn í ár, svo ég er komin á fullt,“ útskýrir hún og segir greinilegt að sífellt fleiri hafi áhuga á slíkum þrekraunum hér á landi.

„Ég fann að nú var rétti tíminn í mínu lífi, en ég æfi með skemmtilegu fólki sem ætlar sér allt að fara í Landvættinn, en við vorum upphaflega saman í hjólahóp og fjallgönguhóp og svo nú þetta. Ég held að fólk sé alltaf að leita að nýjum leiðum til að hreyfa sig og að áskorunum.“

Til að hljóta titilinn Landvætturinn verður viðkomandi að ljúka tilteknum raunum í öllum landshlutum á innan við tólf mánuðum.