Biblían – fjölbreyttar leiðir til lesturs og íhugunar Bergþóra Baldursdóttir skrifar 4. ágúst 2015 07:00 Biblían, helgirit kristinna manna, er mikil bók sem margir nýta sér í daglegu lífi. Hún er safn trúarrita sem sum eru meira en 2.000 ára gömul en önnur nokkuð yngri. Orð Guðs í Biblíunni færir okkur kærleiksboðskap Jesú Krists, leiðbeinandi siðfræði og veitir styrk, huggun og leiðsögn á lífsins vegi. Það er því dýrmætt að geta lesið í Biblíunni sér til uppbyggingar og góðs. Ég eignaðist mína fyrstu Biblíu árið 1984 er ég brautskráðist sem sjúkraþjálfari frá Háskóla Íslands og föðursystir mín gladdi mig með þessari góðu útskriftargjöf. Þessi gjöf var mér dýrmæt og ég handlék bókina oft. Það liðu hins vegar mörg ár áður en ég varð fyrir alvöru handgengin Biblíunni og dýrmætur boðskapur hennar tók að auðga líf mitt. Það getur krafist leiðsagnar að ná valdi á að lesa sér til uppbyggingar þessa góðu bók og langar mig því að deila með lesendum hvernig það gerðist í mínu lífi. Árið 2000 sótti ég námskeið á vegum Leikmannaskóla Þjóðkirkjunnar sem reyndist mér gagnlegt í þessu sambandi. Bar það heitið „Lifandi steinar“ og fjallaði um helgihald og hversdagslíf. Á því var m.a. sagt frá ritum Biblíunnar, þátttakendum kennt að fletta upp í henni og þeir fengu tækifæri til að leysa heimaverkefni sem hvöttu til umhugsunar um boðskap gefins biblíutexta. Það var nýtt fyrir mér að vera spurð að því hvernig tiltekinn biblíutexti talaði til mín eða hver mér fyndist boðskapur hans vera. Þarna varð ég handgengin Biblíunni og ígrundunin skerpti á minni persónulegu trú. Skóli Orðsins (LECTIO DIVINA) var annað námskeið sem ég sótti á vegum Leikmannaskólans nokkrum árum seinna. Þar lærði ég að lesa Biblíuna á nýjan hátt. Aðferðin var í fimm þrepum og byggði á að nálgast Biblíuna í stórum eða litlum hópum og í einrúmi. Á fyrsta þrepinu var skapað andrúmsloft kyrrðar og tilbeiðslu, þannig að ró kæmist á skilningarvitin, sem skerpti skilninginn á því sem lesið var. Á öðru þrepinu var valinn biblíutexti lesinn upphátt nokkrum sinnum og spurt um merkingu hans í sögulegu ljósi. Þriðja þrepið fól í sér stund fyrir kyrrð og íhugun. Þátttakendur spurðu sig hvaða merkingu orð Biblíunnar færðu inn í kringumstæður daglegs lífs. Hvað vildi Guð segja þeim? Á fjórða þrepinu var sameinast í bæn, hugsanir og íhuganir lagðar í Drottins hönd. Í bæninni nálguðumst við Jesú, fundum að hann var nálægur og vildi mæta okkur. Í lokin, á fimmta þrepinu, ræddum við saman um biblíutextann. Við gáfum hvert öðru hlutdeild í hugsunum okkar án þess að rökræða eða gagnrýna. Með þessum hætti gátum við komið auga á fleiri fleti á textanum eins misjöfn og við vorum. Að lokum langar mig til að nefna „Biblíuöskjuna“ sem inniheldur 200 spjöld með ritningargreinum úr Biblíunni. Það hefur fært dýrmætt veganesti inn í daglegt líf mitt að draga spjald með orði Guðs úr öskjunni og hefur um leið aukið áhuga minn á lestri Biblíunnar. „Þitt orð er lampi fóta minna og ljós á vegum mínum.“ Sálm. 119:105. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Biblían, helgirit kristinna manna, er mikil bók sem margir nýta sér í daglegu lífi. Hún er safn trúarrita sem sum eru meira en 2.000 ára gömul en önnur nokkuð yngri. Orð Guðs í Biblíunni færir okkur kærleiksboðskap Jesú Krists, leiðbeinandi siðfræði og veitir styrk, huggun og leiðsögn á lífsins vegi. Það er því dýrmætt að geta lesið í Biblíunni sér til uppbyggingar og góðs. Ég eignaðist mína fyrstu Biblíu árið 1984 er ég brautskráðist sem sjúkraþjálfari frá Háskóla Íslands og föðursystir mín gladdi mig með þessari góðu útskriftargjöf. Þessi gjöf var mér dýrmæt og ég handlék bókina oft. Það liðu hins vegar mörg ár áður en ég varð fyrir alvöru handgengin Biblíunni og dýrmætur boðskapur hennar tók að auðga líf mitt. Það getur krafist leiðsagnar að ná valdi á að lesa sér til uppbyggingar þessa góðu bók og langar mig því að deila með lesendum hvernig það gerðist í mínu lífi. Árið 2000 sótti ég námskeið á vegum Leikmannaskóla Þjóðkirkjunnar sem reyndist mér gagnlegt í þessu sambandi. Bar það heitið „Lifandi steinar“ og fjallaði um helgihald og hversdagslíf. Á því var m.a. sagt frá ritum Biblíunnar, þátttakendum kennt að fletta upp í henni og þeir fengu tækifæri til að leysa heimaverkefni sem hvöttu til umhugsunar um boðskap gefins biblíutexta. Það var nýtt fyrir mér að vera spurð að því hvernig tiltekinn biblíutexti talaði til mín eða hver mér fyndist boðskapur hans vera. Þarna varð ég handgengin Biblíunni og ígrundunin skerpti á minni persónulegu trú. Skóli Orðsins (LECTIO DIVINA) var annað námskeið sem ég sótti á vegum Leikmannaskólans nokkrum árum seinna. Þar lærði ég að lesa Biblíuna á nýjan hátt. Aðferðin var í fimm þrepum og byggði á að nálgast Biblíuna í stórum eða litlum hópum og í einrúmi. Á fyrsta þrepinu var skapað andrúmsloft kyrrðar og tilbeiðslu, þannig að ró kæmist á skilningarvitin, sem skerpti skilninginn á því sem lesið var. Á öðru þrepinu var valinn biblíutexti lesinn upphátt nokkrum sinnum og spurt um merkingu hans í sögulegu ljósi. Þriðja þrepið fól í sér stund fyrir kyrrð og íhugun. Þátttakendur spurðu sig hvaða merkingu orð Biblíunnar færðu inn í kringumstæður daglegs lífs. Hvað vildi Guð segja þeim? Á fjórða þrepinu var sameinast í bæn, hugsanir og íhuganir lagðar í Drottins hönd. Í bæninni nálguðumst við Jesú, fundum að hann var nálægur og vildi mæta okkur. Í lokin, á fimmta þrepinu, ræddum við saman um biblíutextann. Við gáfum hvert öðru hlutdeild í hugsunum okkar án þess að rökræða eða gagnrýna. Með þessum hætti gátum við komið auga á fleiri fleti á textanum eins misjöfn og við vorum. Að lokum langar mig til að nefna „Biblíuöskjuna“ sem inniheldur 200 spjöld með ritningargreinum úr Biblíunni. Það hefur fært dýrmætt veganesti inn í daglegt líf mitt að draga spjald með orði Guðs úr öskjunni og hefur um leið aukið áhuga minn á lestri Biblíunnar. „Þitt orð er lampi fóta minna og ljós á vegum mínum.“ Sálm. 119:105.
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun