Jón Gnarr á villigötum Özur Lárusson skrifar 12. ágúst 2015 07:00 Góð lýsing hjá Jóni Gnarr í Fréttablaðinu, laugardaginn 8. ágúst sl. Þar lýsir hann stöðunni í almenningssamgöngum í Grafarvogi þar sem hann átti heima eitt sinn. Hann lýsir stopulum og óhentugum strætisvagnasamgöngum. Sönn lýsing hjá Jóni á raunveruleikanum þá, en það sem er athyglisvert er að lítið hefur breyst í þeim málum þrátt fyrir að Jón hefði sjálfur getað haft þar mikil áhrif. Raunar hefur lítið verið gert fyrir þá liðlega tuttugu þúsund manna byggð í Grafarvogi frá því Ingibjörg Sólrún sat í stól borgarstjóra. Hvað er þá til ráða fyrir barnmargar fjölskyldur sem búa í úthverfum? Jú, þau verða að kaupa sér „ónýtar bíldruslur“ af bílasölum og kaupa bensín af bensínsölum sem hata fólk sem hjólar ekki með hjálm! Eins og Jón orðar það þá er íbúum haldið í helgreipum einkabílsins. Fólk er fífl í huga Jóns, eða þau 75% borgarbúa sem nota bíl til að koma sér og sínum milli staða. Fullyrðingarnar eru hver annarri furðulegri hjá Jóni í þeirri aumu tilraun að gera lítið úr þeim sem kjósa og verða að nota einkabílinn. Jón segir erindin sem fólk sinnir með notkun einkabílsins vera „fáránleg“, að ferðast í bíl valdi „offitu“ sem og þeir séu „stórhættulegir“. Rétt er það hjá Jóni að bílar geta verið hættulegir en ég veit ekki um neinn samgöngumáta sem ekki getur verið hættulegur. Auðvitað verða samgöngur hættulegri eftir því sem gatnakerfið eyðist hægt og bítandi upp. Jón Gnarr hóf þá vegferð sem enn stendur að hætta að halda götum borgarinnar við, hvað þá að byggja nýjar. Þess vegna stöndum við uppi í dag með ónýtar götur og margfaldan kostnað við endurnýjun. Já, rétt hjá Jóni, það er dýrt að eiga ónýta bíldruslu og ekki verður það ódýrara þar sem viðhaldskostnaður hennar snareykst vegna skemmda sem hljótast af ónýtu gatnakerfi. Ég veit ekki hvar Jón fær þá hugmynd að bíla- og bensínsalar agnúist út í hjól sem ferðamáta, þvert á móti. Engan hef ég heyrt tala á þeim nótum, hvorki bíla- né bensínsala. Sjálfur hjóla ég mikið og hef af því mikla gleði og er mjög ánægður með þá þróun að lagðir séu betri og fjölbreyttari hjólastígar. Ég nota hins vegar hjálm því ég er með toppstykkið í lagi og vil halda því þannig! Það breytir því ekki að íbúar höfuðborgarsvæðisins eru og verða háðir því í flestum tilfellum að nota bílinn og þarf ekki að færa rök fyrir því, þau eru augljós. Jafnvel þó hugsanlega nokkrir pólitíkusar í 101 haldi öðru fram. Ég tel Jón á villigötum í umræðu sinni, hann reynir að búa til einhvers konar með og á móti stemmingu fyrir ákveðnum samgöngumáta. Því fjölbreyttari samgöngur því betra. Betra umhverfi fyrir hjólreiðamenn er líka betra umhverfi fyrir þá sem aka um í bíl. Að lokum vil ég benda Jóni Gnarr, dagskrárstjóra 365 miðla, að temja sér meiri víðsýni, fögnum fjölbreytileikanum gerum fólki kleift að ferðast á þann máta sem það kýs og verður. Einn samgöngumáti útilokar ekki annan, spennum beltin og öryggið toppinn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Sjá meira
Góð lýsing hjá Jóni Gnarr í Fréttablaðinu, laugardaginn 8. ágúst sl. Þar lýsir hann stöðunni í almenningssamgöngum í Grafarvogi þar sem hann átti heima eitt sinn. Hann lýsir stopulum og óhentugum strætisvagnasamgöngum. Sönn lýsing hjá Jóni á raunveruleikanum þá, en það sem er athyglisvert er að lítið hefur breyst í þeim málum þrátt fyrir að Jón hefði sjálfur getað haft þar mikil áhrif. Raunar hefur lítið verið gert fyrir þá liðlega tuttugu þúsund manna byggð í Grafarvogi frá því Ingibjörg Sólrún sat í stól borgarstjóra. Hvað er þá til ráða fyrir barnmargar fjölskyldur sem búa í úthverfum? Jú, þau verða að kaupa sér „ónýtar bíldruslur“ af bílasölum og kaupa bensín af bensínsölum sem hata fólk sem hjólar ekki með hjálm! Eins og Jón orðar það þá er íbúum haldið í helgreipum einkabílsins. Fólk er fífl í huga Jóns, eða þau 75% borgarbúa sem nota bíl til að koma sér og sínum milli staða. Fullyrðingarnar eru hver annarri furðulegri hjá Jóni í þeirri aumu tilraun að gera lítið úr þeim sem kjósa og verða að nota einkabílinn. Jón segir erindin sem fólk sinnir með notkun einkabílsins vera „fáránleg“, að ferðast í bíl valdi „offitu“ sem og þeir séu „stórhættulegir“. Rétt er það hjá Jóni að bílar geta verið hættulegir en ég veit ekki um neinn samgöngumáta sem ekki getur verið hættulegur. Auðvitað verða samgöngur hættulegri eftir því sem gatnakerfið eyðist hægt og bítandi upp. Jón Gnarr hóf þá vegferð sem enn stendur að hætta að halda götum borgarinnar við, hvað þá að byggja nýjar. Þess vegna stöndum við uppi í dag með ónýtar götur og margfaldan kostnað við endurnýjun. Já, rétt hjá Jóni, það er dýrt að eiga ónýta bíldruslu og ekki verður það ódýrara þar sem viðhaldskostnaður hennar snareykst vegna skemmda sem hljótast af ónýtu gatnakerfi. Ég veit ekki hvar Jón fær þá hugmynd að bíla- og bensínsalar agnúist út í hjól sem ferðamáta, þvert á móti. Engan hef ég heyrt tala á þeim nótum, hvorki bíla- né bensínsala. Sjálfur hjóla ég mikið og hef af því mikla gleði og er mjög ánægður með þá þróun að lagðir séu betri og fjölbreyttari hjólastígar. Ég nota hins vegar hjálm því ég er með toppstykkið í lagi og vil halda því þannig! Það breytir því ekki að íbúar höfuðborgarsvæðisins eru og verða háðir því í flestum tilfellum að nota bílinn og þarf ekki að færa rök fyrir því, þau eru augljós. Jafnvel þó hugsanlega nokkrir pólitíkusar í 101 haldi öðru fram. Ég tel Jón á villigötum í umræðu sinni, hann reynir að búa til einhvers konar með og á móti stemmingu fyrir ákveðnum samgöngumáta. Því fjölbreyttari samgöngur því betra. Betra umhverfi fyrir hjólreiðamenn er líka betra umhverfi fyrir þá sem aka um í bíl. Að lokum vil ég benda Jóni Gnarr, dagskrárstjóra 365 miðla, að temja sér meiri víðsýni, fögnum fjölbreytileikanum gerum fólki kleift að ferðast á þann máta sem það kýs og verður. Einn samgöngumáti útilokar ekki annan, spennum beltin og öryggið toppinn.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun