Breytti síðustu dögum ævi hundsins í ævintýri

Þegar tíkin Gizelle var greind með krabbamein fylltist eigandi hennar, Lauren Fern Watt mikilli sorg. Lauren leit á Gizelle sem sína bestu vinkonu og vissi ekki hvað hún átti við sig að gera þegar dýralæknirninn tjáði henni að Gizelle ætti bara nokkra mánuði eftir ólifaða.

Í pistli sem hefur farið víða á netinu segir Lauren frá því að hún hafi tekið meðvitaða ákvörðun; í staðinn fyrir að eyða þessum síðustu mánuðum í sorg bjó hún til lista yfir hluti sem Gizelle þurfti að upplifa áður en dagar hennar væru taldir.

„Listinn hjálpaði mér að komast yfir þetta áfall. En þetta var líka gaman. Þetta hjálpaði mér að vera í núinu og hjálpaði mér að sjá lífið eins og það er: Ljúft, einfalt og dýrmætt ævintýri.“

Í pistlinum segir Lauren ítarlega frá því sem þær vinkonurnar gerðu.

Fóru í kanó

Lauren kom hinni áttíu kílóa Gizelle fyrir í kanó og sigldu þær á stöðuvatni. „Við horfðum alltaf á Litlu hafmeyjuna saman og uppáhalds atriðið hennar Gizelle var þegar Ariel og Eric prins fóru saman í árabát," útskýrir Lauren í pistli sínum.

Lauren segist stundum hafa verið hrædd um að kanóinn myndi velta þegar þær vinkonurnar sáu könguló um borð.

En bátsferðin var æðisleg að sögn Lauren. „Ég sá að hún naut þess að vera kyrrðinni, úti í náttúrunni.“

Kíktu á Times Square

Laurenn og Gizelle voru búsettar í New York-borg. Margir íbúar borgarinnar eru ekkert sérstaklega hrifnir af Times Square of fleiri ferðamannastöðum, en þær ákváðu að brjóta odd af oflæti sínu, eins og Lauren orðaði það. Þær kíktu á Times Square eldsnemma að morgni til, áður en ferðamennirnir fylltu göturnar.

„Við stóðum þarna á gatnamótum alheimsins og fundum orkuna á staðnum. Þetta var töfrum líkast.“

Þær vinkonurnar borðuðu einnig humar frá Maine, sem er þekkt munaðarvara í Bandaríkjunum. Lauren fór með Lauren út á bryggju þar sem hún fékk Ben & Jerry's ís, sem var hennar uppáhald.

Fóru í ferðalag

Lauren segir einnig frá því í pistli sínum að þær vinkonurnar hafi farið í ferðalag. Gizelle þótti gaman að vera í bíl, þannig að Lauren ákvað að leigja bíl og fara í ferðlag. Með í för var Rebecca, besti mennski vinur Lauren.

Þær fóru í fjögurra daga ferðalag um New England, með engan lokaáfanga í huga. Þær óku bara um. „Við skiptumst á að stinga höfðinu út um gluggann, við höfðum engar áhyggjur af neinu. Ekki af vinnunni, strákum eða dagsetningum.“

Hún segir að eina vandamálið hafi verið að rata um og að finna út hvort Gizelle naut sín betur með tónlist eftir Beach Boys eða Taylor Swift í græjunum.

Kúrðu og fóru í partí

Lauren segir að þær vinkonurnar hafi reynt að eyða sem mestum tíma í að kúra. Hún segir að hundahárin á rúminu og slefið út um allt hafi pirrað hana minna eftir að hún vissi að Gizelle átti takmarkaðan tíma eftir.

Þær stöllurnar fóru einnig í alvöru partý. Lauren segir frá því að Gizelle hafi hjálpað henni að næla í stráka í gegnum tíðina, með því að fara með henni í göngutúra og ákvað að launa henni greiðann. Þær fóru í partý þar sem nítján hundar voru mættir og „spjallaði“ Gizelle við einn í dágóða stund.

Síðustu jólin

Í upphafi töldu dýralæknar að Gizelle myndi ekki lifa fram að seinustu jólum. En hún þraukaði og vissi Lauren að þetta yrðu þeirra síðustu jól saman. Lauren vildi að Gizelle myndi hitta jólasveininn en var nokkuð viss um að hún yrði hrædd við stóran mann með mikið skegg. Því fann Lauren þrjá smáhunda, sem voru titlaðir aðstoðarmenn sveinka. Og Lauren afhenti þeim óskalista Gizelle, en á honum mátti finna óskir um ís, pylsur og dýrindis steikur.

Kveðjustund

Þegar þær Lauren og Gizelle sátu saman á ströndinni fyrr í mánuðinum fann Lauren hvernig hún var tilbúin að kveðja vinkonu sína til margra ára. Þær höfðu gengið í gegnum svo margt saman. Í gegnum tímann þegar Lauren var í háskóla, í gegnum tíma með mörgum kærustum, í gegnum þrítugsaldurinn. Þær fluttu saman frá Tennessee til New York. Þær voru bestu vinkonur.

Lauren segir frá því þegar þær sátu saman á ströndinni:

„Himinninn var hvítur og trén voru nakin. Meira að segja fuglarnir voru í felum. Það var eins og ekkert lífsmark væri í heiminum. Það var svo erfitt að tyrúa því að þessi strönd hafi einhverntímann var full af sætum strákum, sólhlífum í öllum regnbogans litum. Þarna rann upp fyrir mér að ég var tilbúin að sleppa takinu af Gizelle. Alveg eins og ég var viss um að trén myndi verða aftur græn og að börn með gular fötur myndu leika sér í vatninu aftur, varð ég viss um að ég myndi geyma Gizelle í hjarta mínu. Þrátt fyrir kuldann og tómleikann þennan dag gat ég samt séð Gizelle fyrir mér í huga mínum, hlaupandi um frjáls, leikandi sér í sandinum og flýjandi öldurnar þegar þær nálguðust. Ég vissi að hún myndi lifa í minningum mínum. Ég var orðinn viss um að ég hafi veitt henni eins gott líf og völ var á. Og það var svo frelsandi.“

Hér að neðan má sjá fleiri myndir frá ævintýrum Lauren og Gizelle.