Réttlát flugfargjöld fyrir alla Ingibjörg Þórðardóttir skrifar 15. október 2015 07:00 Ísland er stórt land, strjálbýlt og víða erfitt yfirferðar. Af þeim sökum eru flugsamgöngur nauðsynlegur samgöngumáti innanlands. Þeir sem helst þurfa að reiða sig á innanlandsflug eru íbúar landsins sem búa lengst frá höfuðborginni en þurfa að sækja þangað þjónustu sem ekki er að fá annars staðar á landinu, t.d. í heilbrigðiskerfinu og stjórnsýslunni. Þjónustu sem byggð hefur verið upp fyrir skattfé allra landsmanna hvar sem þeir búa. Þessu til viðbótar þurfa íbúar landsins að ferðast landshorna á milli vegna fundahalda, námskeiða, íþróttaiðkunar og menningarstarfs, svo fátt eitt sé nefnt. En það er ekki á allra valdi að nota innanlandsflugið til að komast á milli landshluta því fargjöldin eru svo há. Íþróttafólk reynir að ferðast á afsláttarkjörum, svokölluðu ÍSÍ fargjaldi. Aðeins er takmarkað sætaframboð af þeim fargjöldum sem þýðir að oftar en ekki geta lið í hópíþróttum ekki ferðast saman eða að greiða þarf fyrir hluta hópsins fullt fargjald. Vegna þessa er ferðakostnaður mjög íþyngjandi fyrir íþróttafélög á landsbyggðinni. Dæmi um gríðarlegan kostnað er ef hjón með tvö börn, 12 og 15 ára, eru bókuð frá Egilsstöðum til Reykjavíkur og aftur til baka um næstu helgi. Það kostar fjölskyldu þessa 189.200 krónur. Þessi gífurlegi kostnaður hefur orðið til þess að fólk neyðist til að nota einkabílinn og eyða ómældum tíma í ferðalagið. Við verðum að reyna að finna leið til að lækka þessi fargjöld. Ein leiðin væri að skoða vel hvort eðlilegt þyki að börn borgi fullorðinsgjald 12 ára gömul. Börn eru börn samkvæmt lögum til 18 ára aldurs og ættu því að borga barnagjald fram að þeim aldri. Einnig mætti ræða hvort eðlilegt væri að byrja á að hækka aldurinn upp í 16 ára eða jafnvel vera með ungmennagjald fyrir 13-18 ára. Þetta geta verið fyrstu skrefin til að draga úr ferðakostnaði íbúa landsbyggðarinnar. Ríkið verður síðan að stíga fleiri skref til þess að allir landsmenn hafi jöfn tækifæri til að nýta sér þjónustu fjarri heimabyggð. Við sem búum á landsbyggðinni hljótum að eiga rétt á því. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hafa af þér fullveldið, Eiríkur?? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir Skoðun Er einmanaleiki nýja tóbakið? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Röddin - Íslensku hljóðvarps- og hlaðvarpsverðlaunin Gunnar Salvarsson Skoðun Myndskýrsla - Hvað er þessi brottfararstöð? Alex Sumarliði Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Börnin í Hveragerði Þorsteinn Hjartarson,Birgitta Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Afvegaleiðing umræðu um ESB Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Er einmanaleiki nýja tóbakið? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun „Dæmisögur Jesú“—Líf sem ber hundraðfaldan ávöxt. Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Norsk Óskarsverðlaun og íslensk kreppa Sveinbjörn I. Baldvinsson skrifar Skoðun Þróun orðræðu um dauðann í íslenskri menningu Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hafa af þér fullveldið, Eiríkur?? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Röddin - Íslensku hljóðvarps- og hlaðvarpsverðlaunin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ekki trúa öllu sem þú lest á samfélagsmiðlum. Komdu í kaffi ég skal sýna þér Grindavík Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Myndskýrsla - Hvað er þessi brottfararstöð? Alex Sumarliði skrifar Skoðun Hér er matur, um mat, frá mat, til fæðubótarefna... Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum fæðu- og eldsneytisöryggi með uppbyggingu á Dysnesi Pétur Ólafsson skrifar Skoðun Sterk vinnustaðarmenning er lykillinn að góðum árangri Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Nýtt Álftanes á einu kjörtímabili Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson skrifar Skoðun Gagnsæi í ákvarðanatöku Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Nýsköpun í breyttri heimsmynd Erna Björnsdóttir skrifar Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir skrifar Skoðun Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir skrifar Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Með svipuna á bakinu Rannveig Eyja Árnadóttir skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Sterk viska í stafni íslenskrar kjarabaráttu Freyr Snorrason skrifar Sjá meira
Ísland er stórt land, strjálbýlt og víða erfitt yfirferðar. Af þeim sökum eru flugsamgöngur nauðsynlegur samgöngumáti innanlands. Þeir sem helst þurfa að reiða sig á innanlandsflug eru íbúar landsins sem búa lengst frá höfuðborginni en þurfa að sækja þangað þjónustu sem ekki er að fá annars staðar á landinu, t.d. í heilbrigðiskerfinu og stjórnsýslunni. Þjónustu sem byggð hefur verið upp fyrir skattfé allra landsmanna hvar sem þeir búa. Þessu til viðbótar þurfa íbúar landsins að ferðast landshorna á milli vegna fundahalda, námskeiða, íþróttaiðkunar og menningarstarfs, svo fátt eitt sé nefnt. En það er ekki á allra valdi að nota innanlandsflugið til að komast á milli landshluta því fargjöldin eru svo há. Íþróttafólk reynir að ferðast á afsláttarkjörum, svokölluðu ÍSÍ fargjaldi. Aðeins er takmarkað sætaframboð af þeim fargjöldum sem þýðir að oftar en ekki geta lið í hópíþróttum ekki ferðast saman eða að greiða þarf fyrir hluta hópsins fullt fargjald. Vegna þessa er ferðakostnaður mjög íþyngjandi fyrir íþróttafélög á landsbyggðinni. Dæmi um gríðarlegan kostnað er ef hjón með tvö börn, 12 og 15 ára, eru bókuð frá Egilsstöðum til Reykjavíkur og aftur til baka um næstu helgi. Það kostar fjölskyldu þessa 189.200 krónur. Þessi gífurlegi kostnaður hefur orðið til þess að fólk neyðist til að nota einkabílinn og eyða ómældum tíma í ferðalagið. Við verðum að reyna að finna leið til að lækka þessi fargjöld. Ein leiðin væri að skoða vel hvort eðlilegt þyki að börn borgi fullorðinsgjald 12 ára gömul. Börn eru börn samkvæmt lögum til 18 ára aldurs og ættu því að borga barnagjald fram að þeim aldri. Einnig mætti ræða hvort eðlilegt væri að byrja á að hækka aldurinn upp í 16 ára eða jafnvel vera með ungmennagjald fyrir 13-18 ára. Þetta geta verið fyrstu skrefin til að draga úr ferðakostnaði íbúa landsbyggðarinnar. Ríkið verður síðan að stíga fleiri skref til þess að allir landsmenn hafi jöfn tækifæri til að nýta sér þjónustu fjarri heimabyggð. Við sem búum á landsbyggðinni hljótum að eiga rétt á því.
Skoðun Ekki trúa öllu sem þú lest á samfélagsmiðlum. Komdu í kaffi ég skal sýna þér Grindavík Dagmar Valsdóttir skrifar
Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar