Sjálfbær þróun í hársnyrtiiðn Ragnheiður Bjarnadóttir skrifar 5. mars 2014 06:00 Sum innihaldsefni í húð- og hárvörum smjúga í gegn um húðina og fara inn í blóðrás okkar sem hreinsar og skilar þeim út úr líkamanum aftur. Alltaf er verið að rannsaka hvort, hvar eða hversu mikið situr eftir í líkamanum af þessum efnum, hvort þau geti valdið tjóni og hvert leyfilegt hámarkshlutfall innihaldsefnis má þá vera ef það er notað á annað borð. Vísindanefnd Evrópusambandsins um öryggi neytenda (SCCS) gefur frá sér hvert álitið á fætur öðru varðandi hin ýmsu efni sem eru til skoðunar. Allt á þetta að vera leiðbeinandi fyrir framleiðendur, fagfólk og neytendur. En vörur eru misjafnar að gæðum og eftirlit oft takmarkað. Upplýsingar frá þeim sem hafa hagsmuna að gæta eru stundum litlar, umdeilanlegar, misvísandi eða rangar. Varasöm innihaldsefni eru ógn við heilsu fólks sem kemst í beina snertingu við þau flesta daga í starfi sínu. Því þarf að efla áherslu á varnir fagfólks, þekkingu þess á efnum og innihaldi, rýni og öflun upplýsinga og þannig auka þrýsting á framleiðendur að nota vandaðri efni. Mikið er um „grænþvott“ þar sem vara er gefin út fyrir að vera „græn“, lífræn eða náttúruleg þó innihaldslýsing gefi hið andstæða til kynna.Samnorrænt þróunarverkefni Sjálfbær þróun í hársnyrtiiðn (Sustainable development in hairdressing) er heiti á samnorrænu þróunarverkefni sem Tækniskólinn – skóli atvinnulífsins er aðili að. Verkefnið er styrkt með sjóðum Evrópusambandsins (Leonardo) og þátttökulöndin eru auk Íslands Finnland, Danmörk, Noregur og Svíþjóð. Markmið verkefnisins er að þróa samræmt nám og samræmd matsviðmið í umhverfisvænni hárumhirðu, allt frá grunnhugmyndum um sjálfbæra þróun í hársnyrtingu til heildstæðrar „grænnar“ hársnyrtibrautar í þeim tilgangi að bæta valmöguleika, umhverfisvitund, þekkingu, heilsu og starfsframtíð fagfólks í hársnyrtifaginu og auka öryggi viðskiptavina þeirra. Verkefnið fór af stað haustið 2011 og því lýkur í september 2014. Kjarnahópurinn kemur saman fimm sinnum á tímabilinu og miðlar þeirri þekkingu sem til er í hverju landi. Þátttakendur hafa hver í sínu heimalandi sett saman tilraunahóp kennara, nemenda og fagfólks þar sem upplýsingarnar og verkefnin eru mátuð og rædd með það í huga að meta hvort og hvernig þau passa inn í námskrá greinarinnar og geta orðið framtíð fagsins til framdráttar. Markmiðið er einnig að koma á fót upplýsingabanka til að dreifa upplýsingum og þekkingu. Þessu verkefni lýkur næsta haust. Hársnyrtinámið er þegar farið að litast af þeim upplýsingum og áherslum sem verkefnið hefur alið af sér og munu í framhaldinu eiga sinn sess á hársnyrtibraut. Menntað fagfólk greinarinnar mun með upplýstum hætti velja hvaða stefnu það vill taka í faginu og hvaða efni það kýs að starfa með og byggir það val á rýni og þekkingu. Þannig mun skapast aukið jafnvægi á milli menntunar, atvinnulífs, umhverfis og heilsu fagfólks til framtíðar.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á greinar@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Sum innihaldsefni í húð- og hárvörum smjúga í gegn um húðina og fara inn í blóðrás okkar sem hreinsar og skilar þeim út úr líkamanum aftur. Alltaf er verið að rannsaka hvort, hvar eða hversu mikið situr eftir í líkamanum af þessum efnum, hvort þau geti valdið tjóni og hvert leyfilegt hámarkshlutfall innihaldsefnis má þá vera ef það er notað á annað borð. Vísindanefnd Evrópusambandsins um öryggi neytenda (SCCS) gefur frá sér hvert álitið á fætur öðru varðandi hin ýmsu efni sem eru til skoðunar. Allt á þetta að vera leiðbeinandi fyrir framleiðendur, fagfólk og neytendur. En vörur eru misjafnar að gæðum og eftirlit oft takmarkað. Upplýsingar frá þeim sem hafa hagsmuna að gæta eru stundum litlar, umdeilanlegar, misvísandi eða rangar. Varasöm innihaldsefni eru ógn við heilsu fólks sem kemst í beina snertingu við þau flesta daga í starfi sínu. Því þarf að efla áherslu á varnir fagfólks, þekkingu þess á efnum og innihaldi, rýni og öflun upplýsinga og þannig auka þrýsting á framleiðendur að nota vandaðri efni. Mikið er um „grænþvott“ þar sem vara er gefin út fyrir að vera „græn“, lífræn eða náttúruleg þó innihaldslýsing gefi hið andstæða til kynna.Samnorrænt þróunarverkefni Sjálfbær þróun í hársnyrtiiðn (Sustainable development in hairdressing) er heiti á samnorrænu þróunarverkefni sem Tækniskólinn – skóli atvinnulífsins er aðili að. Verkefnið er styrkt með sjóðum Evrópusambandsins (Leonardo) og þátttökulöndin eru auk Íslands Finnland, Danmörk, Noregur og Svíþjóð. Markmið verkefnisins er að þróa samræmt nám og samræmd matsviðmið í umhverfisvænni hárumhirðu, allt frá grunnhugmyndum um sjálfbæra þróun í hársnyrtingu til heildstæðrar „grænnar“ hársnyrtibrautar í þeim tilgangi að bæta valmöguleika, umhverfisvitund, þekkingu, heilsu og starfsframtíð fagfólks í hársnyrtifaginu og auka öryggi viðskiptavina þeirra. Verkefnið fór af stað haustið 2011 og því lýkur í september 2014. Kjarnahópurinn kemur saman fimm sinnum á tímabilinu og miðlar þeirri þekkingu sem til er í hverju landi. Þátttakendur hafa hver í sínu heimalandi sett saman tilraunahóp kennara, nemenda og fagfólks þar sem upplýsingarnar og verkefnin eru mátuð og rædd með það í huga að meta hvort og hvernig þau passa inn í námskrá greinarinnar og geta orðið framtíð fagsins til framdráttar. Markmiðið er einnig að koma á fót upplýsingabanka til að dreifa upplýsingum og þekkingu. Þessu verkefni lýkur næsta haust. Hársnyrtinámið er þegar farið að litast af þeim upplýsingum og áherslum sem verkefnið hefur alið af sér og munu í framhaldinu eiga sinn sess á hársnyrtibraut. Menntað fagfólk greinarinnar mun með upplýstum hætti velja hvaða stefnu það vill taka í faginu og hvaða efni það kýs að starfa með og byggir það val á rýni og þekkingu. Þannig mun skapast aukið jafnvægi á milli menntunar, atvinnulífs, umhverfis og heilsu fagfólks til framtíðar.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á greinar@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar