Snilldin ein Sesselja G. Magnúsdóttir skrifar 1. september 2014 12:30 "Öll framsetning var afslöppuð og einlæg og alltaf var stutt í húmorinn,“ segir í dómnum. Fréttablaðið/Stefán Dansverkið: A lecture on borderline musicals Hugmynd: Erna Ómarsdóttir og Valdimar Jóhannsson Flytjendur: Erna Ómarsdóttir, Valdimar Jóhannsson, kvennakórinn Hrynjandi og Heba Eir Kjeld Það er ástæða fyrir því að Ernu Ómarsdóttur hefur í gegnum árin verið hampað sem dansara og danshöfundi. Það er eitthvað snilldarlegt við allt sem hún gerir. Samstarf hennar og Valdimars Jóhannssonar hefur ekki síður yfir sér þessa snilld eins og sást í Kassanum á laugardaginn, lokadegi RDF. Þar fjölluðu þau um í töluðu máli, skýringardæmum og brotum úr þess konar verkum, sýningarformið sem þau kjósa að kalla borderline musiclas. Fyrir þá sem séð hafa margar af sýningunum þeirra var lítið nýtt að sjá en vegna nýs samhengis fékk allt nýja merkingu. Öll framsetning var afslöppuð og einlæg og alltaf var stutt í húmorinn. Tengslin við áhorfendur voru sterk, bæði var talað til þeirra og þeim sýnt efni sem þeir margir hverjir þekktu og gátu tengt við. Þessi nálgun virkaði og náðu þau áhorfendum algjörlega á sitt band eins og heyrðist á dynjandi lófataki í lok sýningarinnar. Það er ekki hægt að skilja við þetta verk án þess að minnast á tónlistina sem var ótrúlega flott. Söngurinn og hljóðsamsetningin, allt sem hafði með hljóðupplifunin að gera var ekki síst ástæða þess að verkið var einstaklega skemmtileg upplifun.Niðurstaða: Ótrúlegt verk byggt á áhugaverðum pælingum, ómældum hæfileikum, einlægni, og húmor Gagnrýni Mest lesið Stjörnulífið: „Já, ég er klámfíkill“ Lífið Quang Le „virkilega indæll og mjög næs náungi“ Lífið Úr Eurovision í jógað: „Var ekki nógu góð við sjálfa mig eftir þetta“ Lífið Er óeðlilegt að gift fólk frói sér? Lífið Svona var hálfleiksatriði Bad Bunny: „Guð blessi Ameríku“ Lífið Fram, fram, framakonur Lífið Maturinn í Ofurskálinni: Vængirnir étnir í tonnatali Lífið Listapör, dansfjölskylda og rjómi senunnar á Garðinum Lífið Inspector Spacetime í Apple auglýsingu: „Mjög súrrealískt“ Tónlist Að vera neitað um listamannalaun reyndist algjör frelsun Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Dansverkið: A lecture on borderline musicals Hugmynd: Erna Ómarsdóttir og Valdimar Jóhannsson Flytjendur: Erna Ómarsdóttir, Valdimar Jóhannsson, kvennakórinn Hrynjandi og Heba Eir Kjeld Það er ástæða fyrir því að Ernu Ómarsdóttur hefur í gegnum árin verið hampað sem dansara og danshöfundi. Það er eitthvað snilldarlegt við allt sem hún gerir. Samstarf hennar og Valdimars Jóhannssonar hefur ekki síður yfir sér þessa snilld eins og sást í Kassanum á laugardaginn, lokadegi RDF. Þar fjölluðu þau um í töluðu máli, skýringardæmum og brotum úr þess konar verkum, sýningarformið sem þau kjósa að kalla borderline musiclas. Fyrir þá sem séð hafa margar af sýningunum þeirra var lítið nýtt að sjá en vegna nýs samhengis fékk allt nýja merkingu. Öll framsetning var afslöppuð og einlæg og alltaf var stutt í húmorinn. Tengslin við áhorfendur voru sterk, bæði var talað til þeirra og þeim sýnt efni sem þeir margir hverjir þekktu og gátu tengt við. Þessi nálgun virkaði og náðu þau áhorfendum algjörlega á sitt band eins og heyrðist á dynjandi lófataki í lok sýningarinnar. Það er ekki hægt að skilja við þetta verk án þess að minnast á tónlistina sem var ótrúlega flott. Söngurinn og hljóðsamsetningin, allt sem hafði með hljóðupplifunin að gera var ekki síst ástæða þess að verkið var einstaklega skemmtileg upplifun.Niðurstaða: Ótrúlegt verk byggt á áhugaverðum pælingum, ómældum hæfileikum, einlægni, og húmor
Gagnrýni Mest lesið Stjörnulífið: „Já, ég er klámfíkill“ Lífið Quang Le „virkilega indæll og mjög næs náungi“ Lífið Úr Eurovision í jógað: „Var ekki nógu góð við sjálfa mig eftir þetta“ Lífið Er óeðlilegt að gift fólk frói sér? Lífið Svona var hálfleiksatriði Bad Bunny: „Guð blessi Ameríku“ Lífið Fram, fram, framakonur Lífið Maturinn í Ofurskálinni: Vængirnir étnir í tonnatali Lífið Listapör, dansfjölskylda og rjómi senunnar á Garðinum Lífið Inspector Spacetime í Apple auglýsingu: „Mjög súrrealískt“ Tónlist Að vera neitað um listamannalaun reyndist algjör frelsun Lífið Fleiri fréttir Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira