Bandarískur skiptinemi leikur á íslensku

„Ég leik húsvörðinn og kem fyrir í tveimur senum. Ég fíla hlutverkið. Ég fæ að hafa áhrif á hina karakterana. Ég fékk tíma til að þróa persónuna mína og gæða hana miklum persónuleika því ég hef svo stuttan tíma á sviðinu,“ segir Bandaríkjamaðurinn Christian Kevinson. Hann er skiptinemi í Borgarholtsskóla og tekur þátt í uppfærslu skólans á leikritinu The Breakfast Club í leikstjórn Ísgerðar Gunnarsdóttur. Leikritið verður frumsýnt í skólanum á fimmtudaginn og leikur Christian á íslensku þótt hann tali málið ekki reiprennandi.

„Íslenska er áskorun. Skilningur minn er orðinn mjög mikill en ég get ekki tjáð mig mikið. Að leika á íslensku var að sumu leyti auðvelt fyrir mig því ég gat unnið mikið að tjáningu minni og að byggja upp karakterinn en ekki fest mig of mikið í tungumálinu. En þetta var tvímælalaust áhugavert ferli.“

Leikritið er byggt á samnefndri kvikmynd sem frumsýnd var árið 1985 og er ein af stóru, klassísku myndunum frá níunda áratug síðustu aldar.

„Það var ekki séns að ég ætlaði að missa af því að leika í leikritinu. Þetta er frábært tækifæri. Ég hef ekki leikið mikið áður og ég met þá reynslu að geta gert eitthvað sem er utan við þægindahringinn. Ég hef séð kvikmyndina og er mikill aðdáandi hennar. Hún er fyndin og hún kennir manni líka margar góðar lexíur,“ segir Christian.

Christian er sautján ára og býr í Wisconsin í Bandaríkjunum. Hann er búinn að vera á Íslandi í sjö mánuði og flýgur aftur heim í lok júní. Hann hefur notið dvalarinnar á landinu.

„Mér finnst ég vera mjög velkominn í skólanum. Ég elska Ísland en, ég ætla ekki að ljúga – þetta hefur stundum verið erfitt. Auðvitað bý ég hjá yndislegri fjölskyldu en maður þarf að treysta á sig sjálfan á erfiðu stundunum. Það er erfitt að vera á framandi stað með ókunnugu fólki sem talar mál sem maður skilur ekki til fulls. Mér finnst ég hafa öðlast betri skilning á sjálfum mér.“

Christian segir framtíðina óráðna en hann dreymir um að fara aftur í nám erlendis.

„Ég ætla að taka tvö ár í háskóla í heimabæ mínum og safna pening. Síðan vonandi eftir tvö ár get ég flutt til útlanda og lært meira. Mig langar mikið að ferðast. Ég stefni á að læra ljósmyndablaðamennsku, ræðumennsku eða að vera nuddari. Eða allt þrennt.“