Óvissan um áhrif brennisteinsmengunar Sigrún Pálsdóttir skrifar 20. maí 2014 07:00 Mosfellingar hafa ekki farið varhluta af brennisteinsmengun frá virkjunum á Hellisheiði og Nesjavöllum frekar en önnur sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Uppúr 2007 fór að bera á aukinni tæringu málmhluta utandyra í Mosfellsbæ. Í hverfinu þar sem ég bý ryðguðu þök húsa, bílar, verkfæri, póstkassar og aðrir málmhlutir á ógnarhraða. Til að byrja með taldi ég að á tæringunni væru eðlilegar skýringar en eftir að hafa rætt málið við verkfræðing fóru að renna á mig tvær grímur. Þetta samtal varð síðan til þess að ég fór á stúfana og ræddi ég við jarðefnafræðing sem var áður sérfræðingur á Orkustofnun og gefið hafði þau ráð í tengslum við virkjun á Hengilssvæðinu að settur yrði upp hreinsibúnaður vegna nálægðar við höfuðborgarsvæðið. Prófessorinn hafði lært í Bandaríkjunum en þar er bannað með lögum að reisa slíkar virkjanir án hreinsibúnaðar – eins og víðast hvar annars staðar. Ég hélt síðan áfram rannsókn minni og bar þessi mál undir sérfræðing á Umhverfisstofnun og félaga mína í umhverfisnefnd Mosfellsbæjar. Úr varð að sett voru upp tæki til að mæla brennisteinsvetnismengun frá Hengilssvæðinu í áhaldahúsi bæjarins. Þar voru mælitækin þó aðeins í nokkra mánuði. Á þeim stutta tíma sem mælingar stóðu yfir fór magn brennisteinsvetnis í andrúmslofti í Mosfellsbæ aldrei yfir viðmiðunarmörk á sólarhring en mengunarskotin voru þó oft við þau mörk á klukkustund og nokkrum sinnum langt yfir mörkum miðað við 5 mínútna meðaltal. En hvað segja viðmiðunarmörkin um áhrif brennisteinsvetnis á umhverfið? Satt best að segja er lítið um þau vitað. Það er þekkt að lofttegundin veldur tæringu á málmum og sest á gæðamálma sem vegna frábærra leiðnieiginleika eru gjarnan notaðir í snertlur í útvarps- og hljóðupptökutækjum og öðrum fjarskipta- og rafeindabúnaði. Þeir sem aka um Hellisheiði geta líka séð hvernig tæringin hefur leikið þrjár kynslóðir háspennumastra en áratuga gömul möstur fóru ekki að ryðga fyrr en boranir hófust fyrir alvöru eftir árið 2000. Stóra málið er auðvitað að ekki er vitað í hve miklu magni brennisteinsvetni þarf að vera til að tæra málma. Áhrif brennisteinsvetnis á heilsufar og gróður eru heldur ekki vel þekkt. Þó er vitað að fylgni er milli magns brennisteinsvetnis í andrúmslofti og lyfjanotkunar asmasjúklinga og sannað að gróðurskemmdir eru miklar þar sem hlutfallið er hátt. Þessi óvissa um áhrifin og miklir fjárhagslegir hagsmunir íbúa í Mosfellsbæ urðu til þess að ég óskaði eftir að tækin yrðu sett upp aftur sem gerist vonandi fljótlega. Almennt séð verður að telja ábyrgðarlaust að reisa jarðvarmavirkjanir í grennd við byggð án hreinsibúnaðar. Íslendingar eiga það til að vaða áfram í blindni og sitja svo uppi með óafturkræfan skaða. Getum við ekki öll verið sammála um að komið sé nóg af því? Og hvað með börnin okkar? Eiga þau ekki skilið að alast upp í heilbrigðu og öruggu umhverfi? Það finnst mér og hvet því til þess að öll áform um jarðvarmavirkjanir í grennd við þéttbýli verði lögð á hilluna þar til búið er að tryggja fjármögnun hreinsibúnaðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Skoðun Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Sjá meira
Mosfellingar hafa ekki farið varhluta af brennisteinsmengun frá virkjunum á Hellisheiði og Nesjavöllum frekar en önnur sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Uppúr 2007 fór að bera á aukinni tæringu málmhluta utandyra í Mosfellsbæ. Í hverfinu þar sem ég bý ryðguðu þök húsa, bílar, verkfæri, póstkassar og aðrir málmhlutir á ógnarhraða. Til að byrja með taldi ég að á tæringunni væru eðlilegar skýringar en eftir að hafa rætt málið við verkfræðing fóru að renna á mig tvær grímur. Þetta samtal varð síðan til þess að ég fór á stúfana og ræddi ég við jarðefnafræðing sem var áður sérfræðingur á Orkustofnun og gefið hafði þau ráð í tengslum við virkjun á Hengilssvæðinu að settur yrði upp hreinsibúnaður vegna nálægðar við höfuðborgarsvæðið. Prófessorinn hafði lært í Bandaríkjunum en þar er bannað með lögum að reisa slíkar virkjanir án hreinsibúnaðar – eins og víðast hvar annars staðar. Ég hélt síðan áfram rannsókn minni og bar þessi mál undir sérfræðing á Umhverfisstofnun og félaga mína í umhverfisnefnd Mosfellsbæjar. Úr varð að sett voru upp tæki til að mæla brennisteinsvetnismengun frá Hengilssvæðinu í áhaldahúsi bæjarins. Þar voru mælitækin þó aðeins í nokkra mánuði. Á þeim stutta tíma sem mælingar stóðu yfir fór magn brennisteinsvetnis í andrúmslofti í Mosfellsbæ aldrei yfir viðmiðunarmörk á sólarhring en mengunarskotin voru þó oft við þau mörk á klukkustund og nokkrum sinnum langt yfir mörkum miðað við 5 mínútna meðaltal. En hvað segja viðmiðunarmörkin um áhrif brennisteinsvetnis á umhverfið? Satt best að segja er lítið um þau vitað. Það er þekkt að lofttegundin veldur tæringu á málmum og sest á gæðamálma sem vegna frábærra leiðnieiginleika eru gjarnan notaðir í snertlur í útvarps- og hljóðupptökutækjum og öðrum fjarskipta- og rafeindabúnaði. Þeir sem aka um Hellisheiði geta líka séð hvernig tæringin hefur leikið þrjár kynslóðir háspennumastra en áratuga gömul möstur fóru ekki að ryðga fyrr en boranir hófust fyrir alvöru eftir árið 2000. Stóra málið er auðvitað að ekki er vitað í hve miklu magni brennisteinsvetni þarf að vera til að tæra málma. Áhrif brennisteinsvetnis á heilsufar og gróður eru heldur ekki vel þekkt. Þó er vitað að fylgni er milli magns brennisteinsvetnis í andrúmslofti og lyfjanotkunar asmasjúklinga og sannað að gróðurskemmdir eru miklar þar sem hlutfallið er hátt. Þessi óvissa um áhrifin og miklir fjárhagslegir hagsmunir íbúa í Mosfellsbæ urðu til þess að ég óskaði eftir að tækin yrðu sett upp aftur sem gerist vonandi fljótlega. Almennt séð verður að telja ábyrgðarlaust að reisa jarðvarmavirkjanir í grennd við byggð án hreinsibúnaðar. Íslendingar eiga það til að vaða áfram í blindni og sitja svo uppi með óafturkræfan skaða. Getum við ekki öll verið sammála um að komið sé nóg af því? Og hvað með börnin okkar? Eiga þau ekki skilið að alast upp í heilbrigðu og öruggu umhverfi? Það finnst mér og hvet því til þess að öll áform um jarðvarmavirkjanir í grennd við þéttbýli verði lögð á hilluna þar til búið er að tryggja fjármögnun hreinsibúnaðar.