Hættur við að flytja úr Keflavík

Mikla athygli vakti þegar Hannes Friðrikssontilkynnti að hann ætlaði að flytja úr Reykjanesbæ vegna þess að hann var tekinn fyrir á Þorrablóti Keflavíkur. Hann er nú hættur við þau áform – ef hægt er að tala um að hætta við í því samhengi.

„Já, ég er það. Ætlaði það reyndar aldrei. Þetta var nú kannski bara svona, grín í anda þess gríns sem gert var þarna á þorrablótinu. Svartur húmor,“ segir Hannes í samtali við Vísi. „Kjálkinn á mér er of laus.“

Hannes segir þó grein sína alvarlega öðrum þræði. Hann er að kalla eftir umræðu með greininni, sem hann birti í Víkurfréttum, og viðbrögðin hafa verið gríðarlega mikil. „Það stoppar varla síminn hjá mér. Viðbrögðin hafa komið mér á óvart. Og þau hafa verið mjög góð, þau sem að mér snúa.“

Greinin á sér í raun langan aðdraganda. Hannes, sem var í Sjálfstæðisflokknum á sínum tíma, barðist mjög gegn sölu á Hitaveitu Suðurnesja og stóð fyrir undirskriftasöfnun gegn þeim gjörningi. „Ég álpaðist óvart inn í bæjarmálapólitíkina. HS var byggð af bæjarbúum og stolt þeirra. Ein af grunnstoðum samfélagsins. Svo er farið út í þetta. Eftir þetta varð kaldara viðmót gagnvart mér innan Sjálfstæðisflokksins, ég fékk sterkan mótvind. Og ekki bara ég, heldur kona mín einnig en hún er borin og barnfædd hér.“

Hannes hefur síðan látið til sín taka og skrifað greinar þar sem hann gagnrýnir eitt og annað sem betur má fara. Í hvert skipti sem ég skrifa eitthvað, og þá reyni ég að kynna mér málin út í hörgul, er reynt að mála mig upp sem neikvæðan mann, ég er beittur þöggun og reynt að gera mig ótrúverðugan. En, ég lít ekki svo á að ég sé neikvæður þó ég sé að fjalla um neikvætt varðandi rekstur bæjarins sem nú er með skuldir til andskotans og yfirdrátt uppá milljarð.“

Hannes segist hafa látið sér viðbrögðin í léttu rúmi liggja en hann er ekki einn heldur er hann fjölskyldumaður og þrjú börn þeirra hjóna búa í Reykjanesbæ. Eftir Þorrablótið brast eitthvað; það var komið nóg. Með greininni vill Hannes vekja athygli á því hvernig fólk í Reykjanesbæ talar hvort um annað. Þar sé fólk frábært en pólitíkin ljót og grimm. Þar sem meirihlutinn fer sínu fram og þolir enga gagnrýni.

„Ég vona að fólk komi auga á það,“ segir Hannes en honum hefur meðal annars verið núið því um nasir að hann sé athyglissjúkur. „Þetta er partur af þessari neikvæðu umræðuhefð. Ég er ekki athyglissjúkur. Ég uni mér best úti í bílskúr að tálga kalla. Með barnabörnunum. En mér finnst mikilvægt að það sem er að gerast í Reykjanesbæ, að það komi fram.“