Áttu þér draum? Bjarni Gíslason skrifar 23. ágúst 2013 12:00 „Ég á mér engan draum“ var svar 17 ára Indverja sem hafði verið bundinn í þrælavinnu síðan hann var tíu ára. Þrælavinnan hafði algjörlega rænt hann voninni og neistanum. Viðtal við þennan dreng og fleiri börn má sjá í myndinni Upp úr öskustónni á Youtube. Hjálparstarf kirkjunnar vinnur í samstarfi við mannréttindasamtökin Social Action Movement (SAM) að því að leysa börn úr skuldaánauð. Sakir fátæktar og kúgunar setja foreldrar börn sín í vinnu gegn láni fyrir óvæntum útgjöldum og nauðþurftum. Að leysa barn úr skuldaánauð felur ekki bara í sér að greiða skuldina heldur veita foreldrum og börnum fræðslu um réttindi sín og langtíma stuðning. Foreldrar fá hjálp við að auka tekjur sínar svo þeir þurfi síður að taka lán. Hvert þrælabarn er búið undir almenna skólagöngu í sérstökum kvöldskólum. Þeim er svo komið í opinbera skóla og fylgt eftir þar svo þau heltist ekki úr námi. Allt verður þetta grundvöllur fyrir því að vonin og lífsneistinn kvikni aftur, já og bjartir draumar um framtíðina. „Ég ætla að verða læknir,“ sagði ein stúlkan sem hafði verið leyst úr ánauð og byrjuð í skóla. Í borginni Kanchipuram á Indlandi voru fyrir nokkrum árum 30.000 þrælabörn en nú hefur þeim samkvæmt upplýsingum frá SAM fækkað niður fyrir 10.000. Mörg samtök og einnig yfirvöld hafa lagt sitt af mörkum til að ná þessum árangri. En betur má ef duga skal. „Hvað langar þig til að verða?“ spyrjum við oft börnin okkar og fáum fjölbreytt og skemmtileg svör. Við myndum hrökkva við ef við fengjum svarið „ég ætla ekki að verða neitt, ég á mér engan draum“. En þannig er staðan hjá allt of mörgum börnum. Góð leið til að bæta ástandið er að gefa vinum og ættingjum gjafabréfið „Frelsa barn úr skuldaánauð“ á www.gjofsemgefur.is. Með því eru slegnar tvær flugur í einu höggi, vinurinn eða ættinginn fær persónulega kveðju með hamingjuóskum og SAM-samtökin fá fjármagn til að leysa fleiri börn úr ánauð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Skoðun Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
„Ég á mér engan draum“ var svar 17 ára Indverja sem hafði verið bundinn í þrælavinnu síðan hann var tíu ára. Þrælavinnan hafði algjörlega rænt hann voninni og neistanum. Viðtal við þennan dreng og fleiri börn má sjá í myndinni Upp úr öskustónni á Youtube. Hjálparstarf kirkjunnar vinnur í samstarfi við mannréttindasamtökin Social Action Movement (SAM) að því að leysa börn úr skuldaánauð. Sakir fátæktar og kúgunar setja foreldrar börn sín í vinnu gegn láni fyrir óvæntum útgjöldum og nauðþurftum. Að leysa barn úr skuldaánauð felur ekki bara í sér að greiða skuldina heldur veita foreldrum og börnum fræðslu um réttindi sín og langtíma stuðning. Foreldrar fá hjálp við að auka tekjur sínar svo þeir þurfi síður að taka lán. Hvert þrælabarn er búið undir almenna skólagöngu í sérstökum kvöldskólum. Þeim er svo komið í opinbera skóla og fylgt eftir þar svo þau heltist ekki úr námi. Allt verður þetta grundvöllur fyrir því að vonin og lífsneistinn kvikni aftur, já og bjartir draumar um framtíðina. „Ég ætla að verða læknir,“ sagði ein stúlkan sem hafði verið leyst úr ánauð og byrjuð í skóla. Í borginni Kanchipuram á Indlandi voru fyrir nokkrum árum 30.000 þrælabörn en nú hefur þeim samkvæmt upplýsingum frá SAM fækkað niður fyrir 10.000. Mörg samtök og einnig yfirvöld hafa lagt sitt af mörkum til að ná þessum árangri. En betur má ef duga skal. „Hvað langar þig til að verða?“ spyrjum við oft börnin okkar og fáum fjölbreytt og skemmtileg svör. Við myndum hrökkva við ef við fengjum svarið „ég ætla ekki að verða neitt, ég á mér engan draum“. En þannig er staðan hjá allt of mörgum börnum. Góð leið til að bæta ástandið er að gefa vinum og ættingjum gjafabréfið „Frelsa barn úr skuldaánauð“ á www.gjofsemgefur.is. Með því eru slegnar tvær flugur í einu höggi, vinurinn eða ættinginn fær persónulega kveðju með hamingjuóskum og SAM-samtökin fá fjármagn til að leysa fleiri börn úr ánauð.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar