Cave heltók áhorfendur Þorgils Jónsson skrifar 1. júlí 2013 12:30 Nick Cave á sviðinu á laugardag. Ástralinn goðsagnakenndi Nick Cave er að verða einn duglegasti Íslandsvinur seinni tíma, en hann og félagar hans í the Bad Seeds glöddu gesti sem aðalatriðið á hátíðinni All Tomorrow‘s Parties sem fór fram á Ásbrú um helgina. Ekki er ofsögum sagt að hann hafi átt svæðið með húð og hári. Til að byrja með er rétt að víkja að aðstöðunni í Atlantic Studios, sem gæti hæglega orðið ein besta tónleikahöllin sem í boði er hér á landi. Hljóðið var gott, sem og öll umgjörð um hátíðina. Það nýttu Cave og Bad Seeds sér til fullnustu, enda héldu þeir áhorfendum í heljargreipum allan tímann. Þeir spiluðu alls fimmtán lög, þar af fimm af hinni stórfínu Push the Sky Away sem kom út ekki alls fyrir löngu. Flestir hafa eflaust heyrt af því að Cave varð fótaskortur á palli einum, sem hafði verið komið upp fyrir framan sviðið, og hrundi niður á gólf. Hann var þó ekki lengi að ná sér heldur hljóp nær rakleitt aftur upp á svið, kláraði lagið og sló svo á létta strengi. Fagmennskan uppmáluð! Þessi uppákoma varð bara til að kveikja enn upp í áhorfendum, sem voru eins og í leiðslu á meðan tónleikunum stóð og hinn 55 ára gamli Cave vafði þeim um fingur sér með sinni einstöku sviðsframkomu. Þá var hljómsveitin í fantaformi með hinn magnaða þúsundþjalasmið Warren Ellis í broddi fylkingar. Lagalistinn var geysilega þéttur, enda úr miklu að spila frá löngum og farsælum ferli Cave. Hann fór allt frá Deanna og From Her to Eternity niður í rólegri lög eins og God Is in the House og seiðandi tóna af nýju plötunni. Ef hægt er að tala um hápunkta má helst nefna Tupelo, Mercy Seat og Stagger Lee, auk Red Right Hand sem var uppklappslagið. Þessir tónleikar voru ekkert nema magnaðir og báru snilld Caves gott vitni. Því er ekki hægt að gefa annað en fullt hús stiga. Gagnrýni Mest lesið „Maður getur ekki falið sig á sama hátt þegar allt hárið er farið“ Lífið Emma Roberts gengin í það heilaga Lífið Krakkatía vikunnar: Rottur, froða og þyrnihrós Lífið Einar Örn og Birna selja einbýlishúsið Lífið Vilja láta svipta ekkju leikarans yfirráðum yfir dánarbúinu Lífið Jón Viðar fellir dóm yfir Ódysseifskviðu án þess að sjá hana Menning Ekki ósanngjarnt gagnvart sjálfri sér heldur börnunum Lífið Spennandi nýjungar í íslensku konfekti Lífið samstarf Upplýsingafulltrúar sem flúðu fréttirnar Lífið Beach Boys með nýtt lag Tónlist Fleiri fréttir Seinleg heimför sakbitins Ódysseifs Niðurgangur, æla og nóg af pungspörkum John Grant tók Eldborg með áhlaupi — en hjartað vann stríðið Ósk um öfgafulla ást og bæling í bakherbergjunum Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Sjá meira
Ástralinn goðsagnakenndi Nick Cave er að verða einn duglegasti Íslandsvinur seinni tíma, en hann og félagar hans í the Bad Seeds glöddu gesti sem aðalatriðið á hátíðinni All Tomorrow‘s Parties sem fór fram á Ásbrú um helgina. Ekki er ofsögum sagt að hann hafi átt svæðið með húð og hári. Til að byrja með er rétt að víkja að aðstöðunni í Atlantic Studios, sem gæti hæglega orðið ein besta tónleikahöllin sem í boði er hér á landi. Hljóðið var gott, sem og öll umgjörð um hátíðina. Það nýttu Cave og Bad Seeds sér til fullnustu, enda héldu þeir áhorfendum í heljargreipum allan tímann. Þeir spiluðu alls fimmtán lög, þar af fimm af hinni stórfínu Push the Sky Away sem kom út ekki alls fyrir löngu. Flestir hafa eflaust heyrt af því að Cave varð fótaskortur á palli einum, sem hafði verið komið upp fyrir framan sviðið, og hrundi niður á gólf. Hann var þó ekki lengi að ná sér heldur hljóp nær rakleitt aftur upp á svið, kláraði lagið og sló svo á létta strengi. Fagmennskan uppmáluð! Þessi uppákoma varð bara til að kveikja enn upp í áhorfendum, sem voru eins og í leiðslu á meðan tónleikunum stóð og hinn 55 ára gamli Cave vafði þeim um fingur sér með sinni einstöku sviðsframkomu. Þá var hljómsveitin í fantaformi með hinn magnaða þúsundþjalasmið Warren Ellis í broddi fylkingar. Lagalistinn var geysilega þéttur, enda úr miklu að spila frá löngum og farsælum ferli Cave. Hann fór allt frá Deanna og From Her to Eternity niður í rólegri lög eins og God Is in the House og seiðandi tóna af nýju plötunni. Ef hægt er að tala um hápunkta má helst nefna Tupelo, Mercy Seat og Stagger Lee, auk Red Right Hand sem var uppklappslagið. Þessir tónleikar voru ekkert nema magnaðir og báru snilld Caves gott vitni. Því er ekki hægt að gefa annað en fullt hús stiga.
Gagnrýni Mest lesið „Maður getur ekki falið sig á sama hátt þegar allt hárið er farið“ Lífið Emma Roberts gengin í það heilaga Lífið Krakkatía vikunnar: Rottur, froða og þyrnihrós Lífið Einar Örn og Birna selja einbýlishúsið Lífið Vilja láta svipta ekkju leikarans yfirráðum yfir dánarbúinu Lífið Jón Viðar fellir dóm yfir Ódysseifskviðu án þess að sjá hana Menning Ekki ósanngjarnt gagnvart sjálfri sér heldur börnunum Lífið Spennandi nýjungar í íslensku konfekti Lífið samstarf Upplýsingafulltrúar sem flúðu fréttirnar Lífið Beach Boys með nýtt lag Tónlist Fleiri fréttir Seinleg heimför sakbitins Ódysseifs Niðurgangur, æla og nóg af pungspörkum John Grant tók Eldborg með áhlaupi — en hjartað vann stríðið Ósk um öfgafulla ást og bæling í bakherbergjunum Mig langaði til að öskra: „Ég skal segja allt af létta!“ Enginn venjulegur sjötugur maður Langdregnir brandarar stoppa ekki stuðið Sjá meira