Endurreisnarstjórnin er komin á slysstað Helgi Magnússon skrifar 8. júní 2013 06:00 Það var ekki mikil reisn yfir Jóhönnu Sigurðardóttur þegar hún kvaddi forsætisráðuneytið á dögunum og hafði það helst að segja á lokastundinni að ný ríkisstjórn „tæki við góðu búi.“ Það er ekki einu sinni hægt að reiðast yfir tilraunum hennar til blekkinga enda eru landsmenn nýbúnir að kveða upp sinn dóm. Þeir sáu í gegnum skipulegan áróður fráfarandi ríkisstjórnar sem reyndi að halda því fram að hér væri allt í býsna góðu standi og að vel hefði tekist til um landsstjórnina síðustu fjögur árin. Landsmenn vita betur og þeir svöruðu með sínum hætti í kosningunum þann 27. apríl sl. og veittu fyrrverandi ríkisstjórn mestu ráðningu sem nokkur ríkisstjórn hefur hlotið á Vesturlöndum frá stríðslokum – eða í nær 70 ár. Þetta „góða bú“ sem Jóhanna talaði um var hálfgert þrotabú sem varð til af mannavöldum vegna rangrar efnahagsstefnu stjórnvalda. Steingrímur Sigfússon heldur því enn þá fram að í útlöndum fái efnahagsstefna hans og Jóhönnu háa einkunn, þó svo landsmenn hafi gefið þeim falleinkunn í síðustu kosningum.Við erum þolendurnir Þeir útlendingar sem kunna að hafa gefið þeim góðan vitnisburð hafa að sönnu ekki verið þolendur rangra ákvarðana fyrri stjórnar eins og við sem búum hér á landi og höfum mátt láta mistökin yfir okkur ganga. Enda var það í okkar verkahring en ekki þeirra að gefa þá einu einkunn sem gildir nú. Hún var birt á kjördag og reyndist vera falleinkunn. Sagan mun dæma verk síðustu ríkisstjórnar. Ljóst er að fyrrverandi ráðherrar kvíða þeim dómi og er það að vonum. Þeir og ýmsir fallnir og fyrrverandi þingmenn hafa hamast við að reyna að fegra myndina. En það mun engu breyta. Staðreyndir tala sínu máli. Engu að síður er full ástæða fyrir núverandi stjórnarflokka að láta áróðurinn ekki trufla þau mikilvægu verk sem nú eru fram undan. Leyfið Samfylkingu og Vinstri grænum að sleikja sár sín í friði enda er það mikið verk. Leyfið þeim þó ekki að falsa söguna. Horfið fram á veginn og takið til óspilltra mála. Það þarf að vinna hratt og markvisst að því að hrinda hér í framkvæmd efnahagsstefnu sem gagnast atvinnulífinu og öllum landsmönnum. Við megum engan tíma missa, við misstum svo mikinn tíma á síðasta kjörtímabili. Vinstri stjórnin var slys Ferill síðustu ríkisstjórnar var slys. Nú er björgunarliðið komið á slysstað og þá verður að láta hendur standa fram úr ermum. Fyrir liggur að hagvöxtur í landinu er alltof lágur og minni en haldið hefur verið fram. Fjárfestingar eru í sögulegu lágmarki þegar litið er yfir 70 ára tímabil. Atvinnuleysi er enn þá þannig að Íslendingar eiga ekki að venjast slíku og sætta sig ekki við það þó svo aðrar þjóðir hafi mátt búa við mikið atvinnuleysi í gegnum tíðina. Það leysir ekki neinn vanda fyrir okkur. Skattpíningarstefna vinstri stjórnarinnar hefur dregið mátt úr fólki og fyrirtækjum. Af þeirri leið verður að snúa eins hratt og kostur er. Við höfum misst þúsundir Íslendinga úr landi vegna þess að fólk fékk ekki viðfangsefni við hæfi og skorti trú á framhaldið. Það verður að skapa þau skilyrði að fólkið snúi til baka. Fyrri stjórn stóð í illdeilum við heilar atvinnugreinar og hamlaði uppbyggingu í sjávarútvegi og orkufrekum iðnaði. Þeirri þróun verður að snúa við þegar í stað.Verk að vinna Endurreisn er helsta viðfangsefni nýrrar stjórnar. Hún þarf að endurreisa traust gagnvart aðilum vinnumarkaðarins sem gáfust upp á samstarfi við fyrri ríkisstjórn eftir ítrekuð svik við þá. Það gilti jafnt um launþegahreyfinguna og vinnuveitendur. Það þarf að endurreisa tiltrú á okkur sem þjóð erlendis. Það þarf að endurreisa trú fólks á framtíð þjóðarinnar enda eru tækifærin næg. Það þarf að endurreisa framkvæmdavilja fólks og fyrirtækja. Erfiðasta verkefnið verður þó að endurreisa virðingu Alþingis og trú á getu stjórnmálamanna til að leiða þjóðina fram á veginn. Það er verkefni sem snýr að öllum þingflokkum. Vonandi sýna þeir því allir skilning og vilja í verki. Forystumenn flokkanna töluðu allir um það fyrir kosningar að nauðsyn væri að breyta vinnubrögðum og andrúmslofti í þinginu og almennt á vettvangi stjórnmála hér á landi. Það þarf að komast út úr sjálfheldu haturs- og hefndarstjórnmála enda eru margir þeirra sem mest lögðu af mörkum til þeirra í síðasta kjörtímabili horfnir af þingi. Nú er lag að breyta um stefnu. Nú er lag að hefja allsherjarendurreisn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Sjá meira
Það var ekki mikil reisn yfir Jóhönnu Sigurðardóttur þegar hún kvaddi forsætisráðuneytið á dögunum og hafði það helst að segja á lokastundinni að ný ríkisstjórn „tæki við góðu búi.“ Það er ekki einu sinni hægt að reiðast yfir tilraunum hennar til blekkinga enda eru landsmenn nýbúnir að kveða upp sinn dóm. Þeir sáu í gegnum skipulegan áróður fráfarandi ríkisstjórnar sem reyndi að halda því fram að hér væri allt í býsna góðu standi og að vel hefði tekist til um landsstjórnina síðustu fjögur árin. Landsmenn vita betur og þeir svöruðu með sínum hætti í kosningunum þann 27. apríl sl. og veittu fyrrverandi ríkisstjórn mestu ráðningu sem nokkur ríkisstjórn hefur hlotið á Vesturlöndum frá stríðslokum – eða í nær 70 ár. Þetta „góða bú“ sem Jóhanna talaði um var hálfgert þrotabú sem varð til af mannavöldum vegna rangrar efnahagsstefnu stjórnvalda. Steingrímur Sigfússon heldur því enn þá fram að í útlöndum fái efnahagsstefna hans og Jóhönnu háa einkunn, þó svo landsmenn hafi gefið þeim falleinkunn í síðustu kosningum.Við erum þolendurnir Þeir útlendingar sem kunna að hafa gefið þeim góðan vitnisburð hafa að sönnu ekki verið þolendur rangra ákvarðana fyrri stjórnar eins og við sem búum hér á landi og höfum mátt láta mistökin yfir okkur ganga. Enda var það í okkar verkahring en ekki þeirra að gefa þá einu einkunn sem gildir nú. Hún var birt á kjördag og reyndist vera falleinkunn. Sagan mun dæma verk síðustu ríkisstjórnar. Ljóst er að fyrrverandi ráðherrar kvíða þeim dómi og er það að vonum. Þeir og ýmsir fallnir og fyrrverandi þingmenn hafa hamast við að reyna að fegra myndina. En það mun engu breyta. Staðreyndir tala sínu máli. Engu að síður er full ástæða fyrir núverandi stjórnarflokka að láta áróðurinn ekki trufla þau mikilvægu verk sem nú eru fram undan. Leyfið Samfylkingu og Vinstri grænum að sleikja sár sín í friði enda er það mikið verk. Leyfið þeim þó ekki að falsa söguna. Horfið fram á veginn og takið til óspilltra mála. Það þarf að vinna hratt og markvisst að því að hrinda hér í framkvæmd efnahagsstefnu sem gagnast atvinnulífinu og öllum landsmönnum. Við megum engan tíma missa, við misstum svo mikinn tíma á síðasta kjörtímabili. Vinstri stjórnin var slys Ferill síðustu ríkisstjórnar var slys. Nú er björgunarliðið komið á slysstað og þá verður að láta hendur standa fram úr ermum. Fyrir liggur að hagvöxtur í landinu er alltof lágur og minni en haldið hefur verið fram. Fjárfestingar eru í sögulegu lágmarki þegar litið er yfir 70 ára tímabil. Atvinnuleysi er enn þá þannig að Íslendingar eiga ekki að venjast slíku og sætta sig ekki við það þó svo aðrar þjóðir hafi mátt búa við mikið atvinnuleysi í gegnum tíðina. Það leysir ekki neinn vanda fyrir okkur. Skattpíningarstefna vinstri stjórnarinnar hefur dregið mátt úr fólki og fyrirtækjum. Af þeirri leið verður að snúa eins hratt og kostur er. Við höfum misst þúsundir Íslendinga úr landi vegna þess að fólk fékk ekki viðfangsefni við hæfi og skorti trú á framhaldið. Það verður að skapa þau skilyrði að fólkið snúi til baka. Fyrri stjórn stóð í illdeilum við heilar atvinnugreinar og hamlaði uppbyggingu í sjávarútvegi og orkufrekum iðnaði. Þeirri þróun verður að snúa við þegar í stað.Verk að vinna Endurreisn er helsta viðfangsefni nýrrar stjórnar. Hún þarf að endurreisa traust gagnvart aðilum vinnumarkaðarins sem gáfust upp á samstarfi við fyrri ríkisstjórn eftir ítrekuð svik við þá. Það gilti jafnt um launþegahreyfinguna og vinnuveitendur. Það þarf að endurreisa tiltrú á okkur sem þjóð erlendis. Það þarf að endurreisa trú fólks á framtíð þjóðarinnar enda eru tækifærin næg. Það þarf að endurreisa framkvæmdavilja fólks og fyrirtækja. Erfiðasta verkefnið verður þó að endurreisa virðingu Alþingis og trú á getu stjórnmálamanna til að leiða þjóðina fram á veginn. Það er verkefni sem snýr að öllum þingflokkum. Vonandi sýna þeir því allir skilning og vilja í verki. Forystumenn flokkanna töluðu allir um það fyrir kosningar að nauðsyn væri að breyta vinnubrögðum og andrúmslofti í þinginu og almennt á vettvangi stjórnmála hér á landi. Það þarf að komast út úr sjálfheldu haturs- og hefndarstjórnmála enda eru margir þeirra sem mest lögðu af mörkum til þeirra í síðasta kjörtímabili horfnir af þingi. Nú er lag að breyta um stefnu. Nú er lag að hefja allsherjarendurreisn.
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar