Umræða um besta stað á versta stað

Hver er besti staðurinn í Reykjavík? Flestir geta nefnt einhvern stað í Reykjavík sem þeim finnst bestur og ólíklega næst samstaða um hvar sá staður er. Sumir sem búa í Grafarvogi segja Grafarvogurinn. Aðrir nefna miðbæinn. Öskjuhlíðin fær iðulega nokkur atkvæði og upp á síðkastið hefur staðurinn þar sem fyrirhugað er að reisa mosku verið nefndur sem besti staðurinn í Reykjavík - af þeim sem eru mótfallnir byggingunni.

Megin röksemdafærsla þeirra sem mótmælt hafa byggingu mosku virðist vera að byggingin á fyrirhugðum stað muni bera fyrir augu ökumanna sem keyra niður Ártúnsbrekku og verða þar með eitt af kennileitum borgarinnar. Sumir segjast alls ekki vera á móti byggingunni sem slíkri en vilja bara ekki að hún sjáist - eða að minnsta kosti ekki vel. Aðrir ganga lengra og segja umbúðalaust að þeir séu á móti byggingunni vegna þess að moska er bænahús íslamista og íslamstrú sé vond trú, samanber Tyrkjaránið hérna um árið og fleira í þeim dúr.

Öll slík röksemdafærsla er haldlaus og er umræða á þeim nótum marklaus í samfélagi sem byggir á gildum frelsis, lýðræðis og mannréttinda. Andstæðingar moskunnar virðast margir halda að það þurfi að koma í veg fyrir að íslam nái hér að skjóta rótum til að vernda mannréttindi og frelsi. Af þeim sökum virðist mega brjóta á mannréttindum þeirra Íslendinga sem aðhyllast trúarbrögð sem ekki eru þóknanleg þeim hinum sanntrúuðu. Þeir átta sig ekki á því að það eru þeir sjálfir og þeirra eigin málflutningur sem eru að grafa undan virðingu fyrir mannréttindum. Umræða um mosku á besta stað er því miður á versta stað fordóma og hræðsluáhróðurs.

Eflaust má finna eitthvað gott í boðskap allra trúarbragða en það er fráleitt að fullyrða að ein trúarbrögð séu yfir önnur hafin. Þau eru flest álíka órökrétt og heimtufrek á einokunarrétt sinn yfir lífi og sál mannanna. Það er því svo sem ekki hægt að gera kröfu til þess að fólk virði trúarbrögð eða trúarskoðanir hvers annars. Það er hins vegar grundvallaratriði að virða rétt fólks til þess að iðka sína trú í friði. Mismunun og brot á mannréttindum verða ekki liðin sama í nafni hvaða trúar þau eru framin.

Það er vonandi að við berum gæfu til þess að virða rétt hvers annars og sameinum samfélagið á þeim grundvelli - en sundrum því ekki vegna vitleysisumræðu um trú eða kynferði, litarhátt kynhneigð, hárlit eða hvað það er sem einkennir hvern og einn einstakling í samfélaginu eða aðgreinir frá öðrum.