Efnaminna fólk neitar sér um tannlæknaþjónustu

Um nítján prósent fólks í lægri tekjuhópum samfélagsins hafa neitað sér um tannlækningar vegna kostnaðar. Varaformaður Tannlæknafélagsins spyr hvort tannlækningar séu aðeins fyrir þá ríku.

Stefán Ólafsson prófessor í félagsfræði birtir á bloggi sínu samantekt á gögnum frá Hagstofu Evrópu sem sýna að um 19 prósent Íslendinga í lægsta fimmtungi launastigans hafa neitað sé um tannlækningar á árinu 2011 vegna kostnaðar. Staðan er aðeins verri í tveimur öðrum löndum; í Lettlandi þar sem 36 prósent hinna tekjulægstu hafa neitað sér um tannlækningar og í Búlgaríu þar sem rúmlega 20 pósent hafa gert það.

En í Noregi hafa 9,6 prósent neitað sér um tannlækningar og 6,4 prósent í Danmörku en best er ástandið í Finnlandi og Bretlandi þar sem aðeins um hálft prósent fólks með lægstu tekjurnar hafa neitað sér um tannlækningar.

Börkur Thoroddssen varaformaður Tannlæknafélags Íslands kannast við þetta ástand.

„Já, já, við finnum virkilega fyrir því og eftir hrunið hefur þetta orðið meira og meira áberandi og mér finnst þetta ekkert vera að lagast mikið, Segir Börkur. Þetta sé alls ekki gott fyrir tannheilsu landsmanna.

Börkur segir þetta meðal annars stafa af því hvað hið opinbera taki lítið þátt í tannlæknigakostnaði fólks. Tannlæknar finni þetta greinilega hjá tekjulægra fólki í samfélaginu.

„Það er alveg greinilegt að svo er. Maður hugsar með sér hvort tannlækningar séu kannski bara fyrir þá ríku. Það er ákveðinn hópur fólks sem fer ekki til tannlæknis út af kostnaði og kannski er einnig eitthvað annað sem ræður því,“ segir Börkur.

Með nýlegu samkomulagi tannlækna og stjórnvalda um opinbera greiðslu á tannlækningum barna muni ástandið ef til vill batna, þótt það verði ekki að fullu komið til framkvæmda fyrr en eftir fimm ár. En það ætti samt að létta undir með efnaminni fjölskyldum þannig að hinir fullorðnu veigri sér ekki við að sækja sér þjónustu tannlækna.