0-0-1 í Afríku Þórir Guðmundsson skrifar 5. október 2012 00:30 Morgunverður, hádegisverður, kvöldverður. Þessar alþjóðlegu matarvenjur halda okkur á lífi, gefa okkur starfsorku og eiga að duga okkur til lífs. Fólkið sem ég heimsótti nýlega í Vestur-Afríku þarf líka að borða þrisvar á dag til að halda sér gangandi en getur það ekki alltaf. Þegar sultarólin herðist tala menn um 0-0-1. Þá er enginn morgunmatur, enginn hádegismatur, eingöngu kvöldmatur. Nú er hungurtímabilið, vikurnar eða mánuðirnir frá því uppskeran frá í fyrra var uppurin og fram að næstu uppskeru. Í Gambíu varð nær algjör uppskerubrestur í fyrra, líkt og víðar á Sahel-svæðinu. Sjálfsþurftarbændur fengu aðeins einn fimmta af venjulegri hrísgrjónauppskeru. Hungurtímabil sumra, sem er venjulega einn til tveir mánuðir, varð fjórir til fimm. Í Síerra Leone skildi harðvítug borgarastyrjöld landið eftir sem rjúkandi rúst. Tugþúsundir ungmenna búa við ömurlegar aðstæður, munaðarlaus, atvinnulaus og vonlítil. Skólakerfið getur ekki tekið við þeim og fyrir þeim liggur að ráfa svöng um götur bæja og borga, verða byrði á frændfólki eða strita í námum myrkranna á milli. Í báðum þessum löndum hefur almenningur á Íslandi í gegnum Rauða krossinn gert nokkuð til að milda þjáningar þeirra verst stöddu. Í Gambíu tókst okkur í sumar að dreifa hrísgrjónaútsæði til 40 þúsund manna sem sáu annars fram á að geta ekki einu sinni plantað, og þar með ekki fengið neina uppskeru í október. Um sex þúsund fengu líka mat til að þrauka versta hungurtímabilið. Á hverju ári gefur Rauði krossinn á Íslandi 150 nauðstöddum ungmennum í Síerra Leóne tækifæri til náms, sem gerir þeim kleift að koma undir sig fótunum í einu fátækasta landi heims. Í menntaathvarfi Rauða krossins í Moyamba fá krakkarnir eina heita máltíð um miðjan dag. Laugardaginn 6. október hvetur Rauði krossinn almenning til að ganga til góðs. Þú getur fundið söfnunarstöð í hverfinu þínu eða skráð sig í gönguna á Gongumtilgods.is. Stutt og gleðileg laugardagsganga með rauðan bauk gerir okkur kleift að hjálpa börnum í neyð. Aðstoðin gefur börnum von og fleiri geta sagst næra sig 1-1-1. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson skrifar Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Sjá meira
Morgunverður, hádegisverður, kvöldverður. Þessar alþjóðlegu matarvenjur halda okkur á lífi, gefa okkur starfsorku og eiga að duga okkur til lífs. Fólkið sem ég heimsótti nýlega í Vestur-Afríku þarf líka að borða þrisvar á dag til að halda sér gangandi en getur það ekki alltaf. Þegar sultarólin herðist tala menn um 0-0-1. Þá er enginn morgunmatur, enginn hádegismatur, eingöngu kvöldmatur. Nú er hungurtímabilið, vikurnar eða mánuðirnir frá því uppskeran frá í fyrra var uppurin og fram að næstu uppskeru. Í Gambíu varð nær algjör uppskerubrestur í fyrra, líkt og víðar á Sahel-svæðinu. Sjálfsþurftarbændur fengu aðeins einn fimmta af venjulegri hrísgrjónauppskeru. Hungurtímabil sumra, sem er venjulega einn til tveir mánuðir, varð fjórir til fimm. Í Síerra Leone skildi harðvítug borgarastyrjöld landið eftir sem rjúkandi rúst. Tugþúsundir ungmenna búa við ömurlegar aðstæður, munaðarlaus, atvinnulaus og vonlítil. Skólakerfið getur ekki tekið við þeim og fyrir þeim liggur að ráfa svöng um götur bæja og borga, verða byrði á frændfólki eða strita í námum myrkranna á milli. Í báðum þessum löndum hefur almenningur á Íslandi í gegnum Rauða krossinn gert nokkuð til að milda þjáningar þeirra verst stöddu. Í Gambíu tókst okkur í sumar að dreifa hrísgrjónaútsæði til 40 þúsund manna sem sáu annars fram á að geta ekki einu sinni plantað, og þar með ekki fengið neina uppskeru í október. Um sex þúsund fengu líka mat til að þrauka versta hungurtímabilið. Á hverju ári gefur Rauði krossinn á Íslandi 150 nauðstöddum ungmennum í Síerra Leóne tækifæri til náms, sem gerir þeim kleift að koma undir sig fótunum í einu fátækasta landi heims. Í menntaathvarfi Rauða krossins í Moyamba fá krakkarnir eina heita máltíð um miðjan dag. Laugardaginn 6. október hvetur Rauði krossinn almenning til að ganga til góðs. Þú getur fundið söfnunarstöð í hverfinu þínu eða skráð sig í gönguna á Gongumtilgods.is. Stutt og gleðileg laugardagsganga með rauðan bauk gerir okkur kleift að hjálpa börnum í neyð. Aðstoðin gefur börnum von og fleiri geta sagst næra sig 1-1-1.
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar