Bláeygt og blæbrigðalítið Björn Teitsson skrifar 18. desember 2012 14:30 Tónlist. Fallið lauf. Sverrir Bergmann. Sena Fallið lauf er önnur sólóplata Sverris Bergmanns og sú fyrsta sem er sungin einungis á íslensku. Sverrir var áður helsta driffjöðrin í hljómsveitinni Daysleeper, sem spilaði kassagítarrokktónlist undir sterkum áhrifum grugg-tónlistarstefnunnar. Á þessari plötu nýtur hann fulltingis Halldórs Gunnars Pálssonar, sem er best þekktur sem kórstjóri Fjallabræðra. Þeir unnu einmitt með Sverri að þjóðhátíðarlagi Vestmannaeyja nú í sumar (Þar sem hjartað slær). Platan hefur að geyma 11 lög og er þjóðhátíðarlagið þar á meðal. Fjögur þeirra samdi Halldór en annars eru lögin "fengin að láni" frá erlendum lagahöfundum og við þau hafa verið samdir íslenskir textar, flestir af þeim Sævari Sigurgeirssyni og Hallgrími Oddssyni. Textarnir fjalla um ástina og hvernig hún virðist vandræðast fyrir fólki, en þá er best að sættast (Semjum frið) eða bara neita að fara (Ég fer ekki neitt)! Lagavalið ber þess merki að þeir Sverrir og Halldór sækja mikið til sálartónlistar, jafnvel þeirrar stefnu sem kölluð hefur verið upp á ensku "blue-eyed soul" (eitt lagið heitir meira að segja Augun blá). Meðal lagahöfunda eru Amos Lee, James Morrison og sálargoðsögnin Dan Penn. Á plötunni má greina einnig greina sterk gospel-áhrif (Kærleikur, von og trú, Að dökkri strönd). Fallið lauf er því miður frekar tilþrifalítil plata og það er ekki fyrr en með síðustu lögunum, sem bæði eru eftir Halldór, að maður heyrir hvers Sverrir er megnugur sem söngvari (Augun blá, Þar sem hjartað slær). Að öðru leyti skilja lögin lítið eftir sig, og stundum finnst manni sem sama lagið spilist í tví- eða þrígang. Auðvelt er að ímynda sér að einhverjir kunni að meta plötuna, einmitt vegna blæbrigðaleysisins. Það væri til að mynda róandi að heyra lög af henni, væri maður fastur í umferð. Lögin eru nokkuð mónótónísk, sem er synd því Sverrir hefur löngu sannað sig sem fínn söngvari. Ef til vill ætti hann að koma meira að lagasmíðunum sjálfur. Niðurstaða: Tilþrifalítil sálarplata frá annars góðum söngvara. Gagnrýni Mest lesið „Brúðkaup var ekki á bingóspjaldinu fyrir sumarfríið“ Lífið Stjörnum prýtt svitapartý Lífið Hvað veistu um… bæjarhátíðir? Lífið Myndaveisla: Leynigestir og innlifun á stórafmælistónleikunum Tónlist Áhrifamikil rómantísk gamanmynd fær framhald Bíó og sjónvarp Harington tekur við af uppteknum Hoult Bíó og sjónvarp Laufey fagnaði Laufeyjardeginum á Íslandi Lífið Fullt út úr dyrum í prjónapartýi ársins Lífið Siggi Gunnars hættur sem tónlistarstjóri Rásar 2 Lífið Orðin háð því að vera „enginn“ Lífið Fleiri fréttir Kulnaður Köngulóarmaður skýtur klístruðum púðurskotum Seinleg heimför sakbitins Ódysseifs Niðurgangur, æla og nóg af pungspörkum Sjá meira
Tónlist. Fallið lauf. Sverrir Bergmann. Sena Fallið lauf er önnur sólóplata Sverris Bergmanns og sú fyrsta sem er sungin einungis á íslensku. Sverrir var áður helsta driffjöðrin í hljómsveitinni Daysleeper, sem spilaði kassagítarrokktónlist undir sterkum áhrifum grugg-tónlistarstefnunnar. Á þessari plötu nýtur hann fulltingis Halldórs Gunnars Pálssonar, sem er best þekktur sem kórstjóri Fjallabræðra. Þeir unnu einmitt með Sverri að þjóðhátíðarlagi Vestmannaeyja nú í sumar (Þar sem hjartað slær). Platan hefur að geyma 11 lög og er þjóðhátíðarlagið þar á meðal. Fjögur þeirra samdi Halldór en annars eru lögin "fengin að láni" frá erlendum lagahöfundum og við þau hafa verið samdir íslenskir textar, flestir af þeim Sævari Sigurgeirssyni og Hallgrími Oddssyni. Textarnir fjalla um ástina og hvernig hún virðist vandræðast fyrir fólki, en þá er best að sættast (Semjum frið) eða bara neita að fara (Ég fer ekki neitt)! Lagavalið ber þess merki að þeir Sverrir og Halldór sækja mikið til sálartónlistar, jafnvel þeirrar stefnu sem kölluð hefur verið upp á ensku "blue-eyed soul" (eitt lagið heitir meira að segja Augun blá). Meðal lagahöfunda eru Amos Lee, James Morrison og sálargoðsögnin Dan Penn. Á plötunni má greina einnig greina sterk gospel-áhrif (Kærleikur, von og trú, Að dökkri strönd). Fallið lauf er því miður frekar tilþrifalítil plata og það er ekki fyrr en með síðustu lögunum, sem bæði eru eftir Halldór, að maður heyrir hvers Sverrir er megnugur sem söngvari (Augun blá, Þar sem hjartað slær). Að öðru leyti skilja lögin lítið eftir sig, og stundum finnst manni sem sama lagið spilist í tví- eða þrígang. Auðvelt er að ímynda sér að einhverjir kunni að meta plötuna, einmitt vegna blæbrigðaleysisins. Það væri til að mynda róandi að heyra lög af henni, væri maður fastur í umferð. Lögin eru nokkuð mónótónísk, sem er synd því Sverrir hefur löngu sannað sig sem fínn söngvari. Ef til vill ætti hann að koma meira að lagasmíðunum sjálfur. Niðurstaða: Tilþrifalítil sálarplata frá annars góðum söngvara.
Gagnrýni Mest lesið „Brúðkaup var ekki á bingóspjaldinu fyrir sumarfríið“ Lífið Stjörnum prýtt svitapartý Lífið Hvað veistu um… bæjarhátíðir? Lífið Myndaveisla: Leynigestir og innlifun á stórafmælistónleikunum Tónlist Áhrifamikil rómantísk gamanmynd fær framhald Bíó og sjónvarp Harington tekur við af uppteknum Hoult Bíó og sjónvarp Laufey fagnaði Laufeyjardeginum á Íslandi Lífið Fullt út úr dyrum í prjónapartýi ársins Lífið Siggi Gunnars hættur sem tónlistarstjóri Rásar 2 Lífið Orðin háð því að vera „enginn“ Lífið Fleiri fréttir Kulnaður Köngulóarmaður skýtur klístruðum púðurskotum Seinleg heimför sakbitins Ódysseifs Niðurgangur, æla og nóg af pungspörkum Sjá meira