Sveigjanlegt gengi virðist ekki draga úr óstöðugleika

Prófessor í hagfræði við Lundúnarháskóla telur að lítil rík hagkerfi eins og Ísland geti notið góðs af fastgengisstefnu af einhverju tagi, þar sem sveigjanlegt gengi virðist ekki draga úr óstöðugleika.

Francis Breedon er prófessor í hagfræði við Lundúnarháskóla, en hann hélt erindi um gengisstefnu auðugra smáríkja eins og Íslands í Seðlabankanum í vikunni sem leið.

Þar fjallaði hann um rannsókn sem hann vann ásamt Þórarni G. Péturssyni, aðalhagfræðingi Seðlabankans, og Andrew Rose, prófessor við Berkeley háskóla í Bandaríkjunum.

Í rannsókninni skoða hagfræðingarnir þá fullyrðingu sem oft er haldið á lofti, nú síðast af Nóbelsverðlaunahafanum Paul Krugman sem hélt erindi hér á landi, að sveigjanlegt gengi hjálpi hagkerfum að aðlagast áföllum.

Fátt í gögnum rannsóknarinnar bendir hins vegar til að sú sé raunin.

Í erindi Breedons kom fram að lönd með fljótandi gjaldmiðla njóti ekki meiri stöðugleika í mikilvægum hagstærðum en hin, en hins vegar taki þau út minni stöðugleika í genginu.

Þess vegna sé skiljanlegt að mörg auðugu smáríki kjósi sér einhverskonar fastgengi, þar sem það dragi úr gengissveiflum án þess að hafa neinar neikvæðar hliðarafleiðingar.

Fastgengi getur verið misstrangt; land getur ákveðið að festa gengið einhliða, það getur sett á fót myntráð þar sem erlendur gjaldmiðill stendur að baki peningamagni í umferð, eða það getur tekið upp annan gjaldmiðil. Að mati Breedons er strangara fastgengi betra, þar sem það er varanlegra.

En þó þannig sé hægt að draga úr gengissveiflum dugar fastgengi ekki til að eyða óstöðugleikanum sem lítil ríki glíma við. Breedon mælir því með frekari stofnunum til að dreifa áhættu smáríkja, til að draga úr tilhneigingu þeirra til að geyma egg sín í sömu körfu.