Njótum auðlindanna saman Marta Eiríksdóttir kennari skrifar 15. júlí 2010 06:00 Ég hef stundum verið að hugsa það hvers vegna opinber fyrirtæki leyfi ekki almenningi að njóta góðs af góðum rekstri. Hvers vegna getum við ekki öll haft það gott? Almenningur er krafinn um svona og svona há gjöld fyrir t.d. rafmagn og vatnsnotkun, þegar í raun væri hægt að innheimta miklu minna. Ég horfi á öll flottheitin í kringum þessi fyrirtæki, miklar byggingar og ótrúlega flott skraut og hugsa: Hefði ekki verið hægt að minnka skrautið og rukka minna? Þetta versnaði til muna hér á landi þegar fyrirtækin urðu einnig að hlutabréfum. Mikið sakna ég þess þegar kaupmennskan var almennt persónulegri og sanngjarnari fyrir alla. Nú er það t.d. þannig í matvörubúðunum, að ef uppáhaldsvaran þín selst ekki nógu hratt hverfur hún úr hillum búðarinnar! Ekkert persónulegt samband lengur við viðskiptavini, engin alúð, bara græða vel á hverri vöru. Það væri gaman að breyta þessu, núna þegar við erum að byggja upp annað og betra Ísland. Heitir pottar á SuðurnesjumÁ Suðurnesjum höfum við íbúarnir notið góðs af rekstri Hitaveitu Suðurnesja, hitareikningar hafa verið frekar sanngjarnir og fólk ráðið við að borga þá. Ég man þegar Hitaveitan byrjaði, þá var talað um að reikningar myndu snarlækka með tímanum og að allir fengju að njóta vel þessara auðlinda saman. Svo opnaðist fyrir Bláa lónið. Þangað gátum við íbúarnir sótt í nokkur ár og baðað okkur án endurgjalds en þarna voru viðskiptatækifæri sem auðvitað bar að nýta og Bláa lónið er nú þekkt út um allan heim. En til þess að Íslendingar hafi sjálfir efni á að fara í lónið sitt, þá þarf aðgangsmiðinn að lækka helst um 75%. Hitaveita Suðurnesja gaf það út um daginn að miklar breytingar munu eiga sér stað á verðskrám fyrirtækisins til almennings. Bráðum ætla þeir að innheimta fyrir hvern vatnsdropa sem íbúarnir nota en fullvissuðu samt fólk um að þetta kæmi líklega ekkert verr út fyrir heimilin. Það getur ekki verið satt og ég hugsaði strax um allt fólkið, sem elskar að vera lengi í heitri sturtunni og láta þreytuna líða úr sér. Eða alla unglingana sem hanga enn lengur í sturtunni en þeir fullorðnu. Eða öll heimilin sem eiga heita vatnspotta fyrir utan heimili sín. Eða allar sundlaugarnar, sem þurfa að endurskoða verðlagningu sína. Þetta eru vondar fréttir. Já en þá verður þetta bara eins og í útlöndum, segir einhver, svona er þetta þar. Já en við erum ekki í útlöndum, við búum á Íslandi og erum ríkasta vatnsþjóð í heimi. Við eigum að njóta þess saman. Við eigum það mikið heitt vatn, að við megum alveg borga minna. Paradís heitra pottaMörg heimili settu heita vatnspotta fyrir framan húsin sín, þegar Hitaveitan kom á Suðurnes og er það eitt af sérkennum margra einbýlishúsa hérna, að vera með heitan pott. Ég reikna með að sanngjörn verðlagning vatnsnotkunar okkar, hafi gert það að verkum að fólki er annt um Hitaveituna og finnst þeir vinna með fólkinu sínu. Alveg eins og gamli Sparisjóðurinn, eitt af vinafyrirtækjum Suðurnesjamanna. Fyrirtæki fólksins. Nú finnst mér eins og við séum að fá rýting í bakið frá góðum vini, Hitaveitu Suðurnesja. Bráðum hækka vatnsgjöldin og þeir sem eiga heita potta munu þurfa að minnka notkun þeirra vegna verðhækkunar. Þeir sem fara í sturtu, verða að þvo sér snöggt, nema þeir vilji borga meira fyrir þann mánuðinn. Okkur mun bregða illilega við. Megum hafa það gottÞessi vatnsfríðindi eru alveg séríslensk. Við eigum næga vatnsorku og nægt heitt vatn hér á landi. Afhverju má almenningur ekki njóta vatns auðlindanna í þessu harðbýla landi? Hvers vegna þurfa fyrirtæki alltaf að hagnast meira og meira? Og fyrir hverja, ef fólkið í landinu fær ekki að njóta þess líka? Við eigum öll að fá að njóta þeirra gæða sem landið okkar gefur. Þetta er okkar sameiginlega eign fyrst og fremst. Landið okkar er gjöfult á heita vatnið og Íslendingar hafa baðað sig í því frá örófi alda. Að fara í sund og heitt bað eru sjálfsögð mannréttindi fyrir Íslendinga. Aðgangur almennings að þessari auðlind á að vera sjálfsagður hlutur. Hvernig væri að láta réttlætið vísa okkur veginn inn í góða framtíð? Engar verðhækkanir takk! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 03.10.2026 Agnar Már Másson Halldór Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Eru hjúkrunarheimili biðsalur eða heimili? Ragnhildur Þórarinsdóttir Skoðun Er skynjari á vaktinni í bústaðnum? Ágúst Mogensen Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun Mikið uppnám fyrir lítið innihald Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher Skoðun Skoðun Skoðun Ljótt er ef satt er Bryndís Víglundsdóttir skrifar Skoðun Mælistika lífsins Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun „... ekki alltaf sammála um allt“ ? Álfheiður Ingadóttir skrifar Skoðun Hvað gerðist áður en hjúkrunarheimilið varð lausnin? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Mikið uppnám fyrir lítið innihald Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Er skynjari á vaktinni í bústaðnum? Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Veggjöld eru viðurstyggð — refsistefna ríkisstjórnar Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Eru hjúkrunarheimili biðsalur eða heimili? Ragnhildur Þórarinsdóttir skrifar Skoðun VSK á baðlón: Vandinn er ekki skatturinn heldur fyrirvarinn Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Tækifærið í Stofnun atvinnuveganna Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Heggur sá er hlífa skyldi Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Sporin í snjónum Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Stórefla þarf kjarnahlutverk ASÍ Arnaldur Grétarsson skrifar Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Við í Ölfusi höfum ekki beðið eftir öðrum, við erum leiðandi Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Hvernig get ég fundið ró þegar barnið mitt er í uppnámi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vill ráðherra veikja lífeyriskerfið? Finnbjörn A Hermannsson skrifar Skoðun Iceland Is Better Off than Switzerland Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Góð þjónusta kostar, slök þjónusta kostar meira Laufey E. Gissurardóttir skrifar Skoðun Kostnaðurinn við nei Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Ég hef stundum verið að hugsa það hvers vegna opinber fyrirtæki leyfi ekki almenningi að njóta góðs af góðum rekstri. Hvers vegna getum við ekki öll haft það gott? Almenningur er krafinn um svona og svona há gjöld fyrir t.d. rafmagn og vatnsnotkun, þegar í raun væri hægt að innheimta miklu minna. Ég horfi á öll flottheitin í kringum þessi fyrirtæki, miklar byggingar og ótrúlega flott skraut og hugsa: Hefði ekki verið hægt að minnka skrautið og rukka minna? Þetta versnaði til muna hér á landi þegar fyrirtækin urðu einnig að hlutabréfum. Mikið sakna ég þess þegar kaupmennskan var almennt persónulegri og sanngjarnari fyrir alla. Nú er það t.d. þannig í matvörubúðunum, að ef uppáhaldsvaran þín selst ekki nógu hratt hverfur hún úr hillum búðarinnar! Ekkert persónulegt samband lengur við viðskiptavini, engin alúð, bara græða vel á hverri vöru. Það væri gaman að breyta þessu, núna þegar við erum að byggja upp annað og betra Ísland. Heitir pottar á SuðurnesjumÁ Suðurnesjum höfum við íbúarnir notið góðs af rekstri Hitaveitu Suðurnesja, hitareikningar hafa verið frekar sanngjarnir og fólk ráðið við að borga þá. Ég man þegar Hitaveitan byrjaði, þá var talað um að reikningar myndu snarlækka með tímanum og að allir fengju að njóta vel þessara auðlinda saman. Svo opnaðist fyrir Bláa lónið. Þangað gátum við íbúarnir sótt í nokkur ár og baðað okkur án endurgjalds en þarna voru viðskiptatækifæri sem auðvitað bar að nýta og Bláa lónið er nú þekkt út um allan heim. En til þess að Íslendingar hafi sjálfir efni á að fara í lónið sitt, þá þarf aðgangsmiðinn að lækka helst um 75%. Hitaveita Suðurnesja gaf það út um daginn að miklar breytingar munu eiga sér stað á verðskrám fyrirtækisins til almennings. Bráðum ætla þeir að innheimta fyrir hvern vatnsdropa sem íbúarnir nota en fullvissuðu samt fólk um að þetta kæmi líklega ekkert verr út fyrir heimilin. Það getur ekki verið satt og ég hugsaði strax um allt fólkið, sem elskar að vera lengi í heitri sturtunni og láta þreytuna líða úr sér. Eða alla unglingana sem hanga enn lengur í sturtunni en þeir fullorðnu. Eða öll heimilin sem eiga heita vatnspotta fyrir utan heimili sín. Eða allar sundlaugarnar, sem þurfa að endurskoða verðlagningu sína. Þetta eru vondar fréttir. Já en þá verður þetta bara eins og í útlöndum, segir einhver, svona er þetta þar. Já en við erum ekki í útlöndum, við búum á Íslandi og erum ríkasta vatnsþjóð í heimi. Við eigum að njóta þess saman. Við eigum það mikið heitt vatn, að við megum alveg borga minna. Paradís heitra pottaMörg heimili settu heita vatnspotta fyrir framan húsin sín, þegar Hitaveitan kom á Suðurnes og er það eitt af sérkennum margra einbýlishúsa hérna, að vera með heitan pott. Ég reikna með að sanngjörn verðlagning vatnsnotkunar okkar, hafi gert það að verkum að fólki er annt um Hitaveituna og finnst þeir vinna með fólkinu sínu. Alveg eins og gamli Sparisjóðurinn, eitt af vinafyrirtækjum Suðurnesjamanna. Fyrirtæki fólksins. Nú finnst mér eins og við séum að fá rýting í bakið frá góðum vini, Hitaveitu Suðurnesja. Bráðum hækka vatnsgjöldin og þeir sem eiga heita potta munu þurfa að minnka notkun þeirra vegna verðhækkunar. Þeir sem fara í sturtu, verða að þvo sér snöggt, nema þeir vilji borga meira fyrir þann mánuðinn. Okkur mun bregða illilega við. Megum hafa það gottÞessi vatnsfríðindi eru alveg séríslensk. Við eigum næga vatnsorku og nægt heitt vatn hér á landi. Afhverju má almenningur ekki njóta vatns auðlindanna í þessu harðbýla landi? Hvers vegna þurfa fyrirtæki alltaf að hagnast meira og meira? Og fyrir hverja, ef fólkið í landinu fær ekki að njóta þess líka? Við eigum öll að fá að njóta þeirra gæða sem landið okkar gefur. Þetta er okkar sameiginlega eign fyrst og fremst. Landið okkar er gjöfult á heita vatnið og Íslendingar hafa baðað sig í því frá örófi alda. Að fara í sund og heitt bað eru sjálfsögð mannréttindi fyrir Íslendinga. Aðgangur almennings að þessari auðlind á að vera sjálfsagður hlutur. Hvernig væri að láta réttlætið vísa okkur veginn inn í góða framtíð? Engar verðhækkanir takk!
Skoðun Áskorun til dómsmálaráðherra, nú ert þú í dauðafæri Þorbjörg Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar
Skoðun Fullorðið fatlað fólk á rétt á áframhaldandi ráðgjöf og greiningu Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar
Skoðun Nýr meirihluti tók við leikskólakerfi í stórsókn Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir,Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar